Τα δικαιώματα {LF}είναι για όλους

Είναι γεγονός ότι η χώρα μας δεν είναι πρωτοπόρος στη θεσμοθέτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η συντηρητικότητα της ελληνικής κοινωνίας δεν διευκολύνει ταχεία νομοθετική υιοθέτηση εκσυγχρονιστικής νομοθεσίας που να συμβάλλει στον σύγχρονο νομικό πολιτισμό, που δεν επιτρέπει διαφοροποιήσεις στα θεμελιώδη δικαιώματα για θέματα φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού κ.ο.κ. επεκτείνοντας την προστατευτική εμβέλεια των ατομικών δικαιωμάτων.

Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης για τους γάμους και τη δυνατότητα τεκνοθεσίας των ομοφύλων είναι ένα σημαντικό βήμα για την ευθυγράμμιση της χώρας μας προς τις σύγχρονες νομοθεσίες. Στην Ευρώπη 20 χώρες έχουν θεσμοθετήσει τον πολιτικό γάμο ομοφύλων και 24 την τεκνοθεσία και παγκοσμίως 35 και 39 αντίστοιχα.

Να επισημανθεί η υποκρισία της ελληνικής νομοθεσίας, που ενώ επιτρέπει το σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών, νομιμοποιώντας δηλαδή την ερωτική σχέση, απαγορεύει τον γάμο, που είναι το ανώτατο επίπεδο μιας σχέσης και που, όπως αναφέρει και το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, αποτελεί τη μέγιστη εμβάθυνση της σχέσης δύο ανθρώπων.

Ο γάμος είναι ατομικό δικαίωμα. Ούτε συλλογικό ούτε κοινωνικό. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το δικαίωμα σε κανέναν να παντρευτεί το άτομο που αγαπά και επιλέγει. Η επιλογή δεν μπορεί να συνιστά δικαίωμα ούτε της πολιτείας ούτε της πλειοψηφίας. Ο γάμος είναι το πιο ιδιωτικό δικαίωμα γιατί ταυτοποιείται με προσωπική επιλογή. Επίσης συνιστά νομικά και μια σύμβαση, που ο αντισυμβαλλόμενος δεν μπορεί να επιλέγεται από τους τρίτους, την κοινωνία ή το κράτος. Στο ελληνικό δίκαιο δεν προβλέπεται άλλη σύμβαση με διάκριση φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού πλην του γάμου! Παραβιάζονται δηλαδή το άρθρο 5 του Συντάγματος και η ΕΣΔΑ.

Ατομικό δικαίωμα αποτελεί και η τεκνοθεσία. Γιατί π.χ. να εξαιρούνται της υιοθεσίας οι έχοντες σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλοι, όταν αυτό επιτρέπεται στους ετερόφυλους; Μπορεί να δικαιολογηθεί λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού κάτι τέτοιο; Αναμφίβολα όχι.

Η διαδικασία της υιοθεσίας είναι επίπονη για οποιονδήποτε. Απίστευτη ταλαιπωρία και έλεγχοι που παραβιάζουν κάθε αρχή αναλογικότητας. Γιατί να απαγορεύεται η υιοθεσία στα ζευγάρια ομοφύλων που πραγματικά αγαπάνε τα παιδιά (μόνον αυτοί που πραγματικά αγαπούν και θέλουν τα παιδιά αντέχουν την ταλαιπωρία); Είναι προτιμότερο να υπάρχουν δυστυχισμένα παιδιά σε ιδρύματα; Αυτό τελικά που πρέπει να εξετάζεται είναι το ύψιστο συμφέρον των παιδιών, που αναμφίβολα είναι η ανεύρεση μιας οικογένειας που θα τα φροντίζει και θα τα αγαπά.

Με τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού θα λυθούν πολλά προβλήματα και θα μειωθεί η υποκρισία. Είναι προς την ορθή κατεύθυνση. Βέβαια, από τις εξαγγελίες εξαιρέθηκε η παρένθετη μητρότητα (syrrogacy). Στη χώρα μας επιτρέπεται για παντρεμένο ζευγάρι ετεροφύλων και για μόνη ενήλικη γυναίκα. Δεν υπάρχει κανένας δικαιολογητικός λόγος να εξαιρούνται οι άνδρες και τα ομόφυλα ζευγάρια. Είναι μια αναγνωρισμένη μορφή απόκτησης τέκνου και δεν μπορεί να συνεχιστεί μια ευθεία και υποκριτική παραβίαση του άρθρου 4 του Συντάγματος περί ισότητας των πολιτών και της ΕΣΔΑ.

Σε κάθε περίπτωση η εξαγγελία (έστω και «κουτσουρεμένη» λόγω παρένθετης) είναι ένα τολμηρό βήμα σε μια συντηρητική κοινωνία. Χρειάζεται βεβαίως να ολοκληρωθεί με την ψήφιση του νομοσχεδίου. Αυτό δεν είναι δικαίωμα των βουλευτών. Συνιστά υποχρέωση απέναντι στον άνθρωπο και στους συμπολίτες μας που δεν αποτελούν μέλη της πλειοψηφίας. Τα δικαιώματα είναι για όλους και κανείς δεν μπορεί να τα στερήσει.

Ο Βασίλης Χειρδάρης είναι ποινικολόγος