Ο πήχης

Είναι αλήθεια ότι ο χθεσινός μίνι ανασχηματισμός αιφνιδίασε. Η χώρα βρισκόταν ακόμη σε εορταστικούς ρυθμούς και κανείς δεν περίμενε ότι ο Πρωθυπουργός θα αποφάσιζε τώρα τη διορθωτική, έστω, αυτή κίνηση. Βλέποντάς την όμως εκ των υστέρων, αντιλαμβάνεται κανείς γιατί ήταν απαραίτητη. Και γιατί η συγκεκριμένη χρονική στιγμή ήταν κατάλληλη.

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αντιμετωπίζει ένα μεγάλο πρόβλημα: δεν μπορεί να εγγυηθεί στους πολίτες την ασφάλεια που έχουν ανάγκη. Η βία έχει λάβει σχεδόν ανεξέλεγκτες διαστάσεις, τα εγκλήματα είναι καθημερινά και η αστυνομία μοιάζει απούσα. Χρειάζεται λοιπόν μια θεραπεία – σοκ. Και ο μόνος άνθρωπος που γνωρίζει καλά αυτό το πρόβλημα, αφού έχει περάσει ως τώρα τέσσερις φορές από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και είναι διατεθειμένος να αναλάβει αυτή τη θεραπεία, αφού έχει αποδείξει ότι δεν φείδεται προσωπικών θυσιών και δεν φοβάται το πολιτικό κόστος, είναι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.

Ας μη γελιόμαστε, γι’ αυτόν έγινε ο ανασχηματισμός, και οι υπόλοιπες αλλαγές οφείλονται σε τρεις καραμπόλες. Δεν θα μπορούσε επίσης οι αλλαγές αυτές να γίνουν αργότερα, αφού σε πέντε μήνες θα διεξαχθούν οι ευρωεκλογές και οι πολίτες, καλώς ή κακώς, ψηφίζουν με βάση τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους. Οπως δείχνουν όμως οι δημοσκοπήσεις, η εγκληματικότητα και η ασφάλεια καταλαμβάνουν πλέον, μαζί με την οικονομία και την ακρίβεια, μια από τις πρώτες θέσεις στον κατάλογο των προβλημάτων που απασχολούν τους πολίτες.

Ο Χρυσοχοΐδης παραλαμβάνει λοιπόν σήμερα μια «καυτή πατάτα». Και ο πήχης των προσδοκιών είναι ψηλά, σχεδόν «απαγορεύεται» να αποτύχει. Θα χρειαστεί να επιδείξει τόλμη, αποφασιστικότητα και πείσμα. Και θα κριθεί από τις τομές που θα κάνει.