Αναζητούνται μεταρρυθμιστές υπουργοί

Σε σχόλιό μου της 13.4.2023, με αφορμή τις πολλαπλές αστοχίες που προκάλεσαν το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών και κυρίως τις περιπέτειες της εγκατάστασης του συστήματος τηλεδιοίκησης, αναρωτήθηκα ποιο κυβερνητικό στέλεχος θα μπορούσε να είχε αναλάβει το υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών και να είχε πράξει τα δέοντα. Με άλλα λόγια, πόσους αποδεδειγμένα μεταρρυθμιστές έχει το κόμμα της ΝΔ. Εννοούσα στελέχη που φροντίζουν να έχουν πλήρη και σε βάθος εικόνα των προβλημάτων του υπουργείου τους, που προβλέπουν και ενεργούν ταχύτατα και αποτελεσματικά για την επίλυσή τους. Τότε είχα κατονομάσει τρεις υπουργούς με ανάλογα προσόντα: τον άνθρωπο για τις επικίνδυνες αποστολές Κωστή Χατζηδάκη, τον πανταχού παρόντα και αποδεδειγμένα επιτυχημένο Αδωνη Γεωργιάδη και τον «εκ μεταγραφής» Κυριάκο Πιερρακάκη, που άλλαξε ριζικά και προς το καλύτερο την επαφή του πολίτη με τη δημόσια διοίκηση.

Μετά το δυστύχημα των Τεμπών και εν όψει των εκλογών ο Πρωθυπουργός έθεσε ως στόχο του να υπάρξει «αυτοδύναμη κυβέρνηση από ένα κόμμα, αλλά όχι από ένα χρώμα». Υπογράμμισε έτσι τη δυσκολία της εξεύρεσης ικανών στελεχών για κρίσιμες υπουργικές θέσεις αποκλειστικά από το δυναμικό της ΝΔ.

Πράγματι, μετά τις εκλογές εισήλθε στην κυβέρνηση ο Γιώργος Φλωρίδης στο Δικαιοσύνης και επανήλθε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης στο Υγείας, και οι δύο στελέχη εγνωσμένων ικανοτήτων που δεν προέρχονται από τη ΝΔ. Αλλά ενώ από τη μια πλευρά ο Πρωθυπουργός ενίσχυσε τη μεταρρυθμιστική δυναμική και την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης,  ταυτόχρονα έσπευσε ο ίδιος να την υπονομεύσει με απροσδόκητο τρόπο.

Υπό τις σημερινές συνθήκες το Ανάπτυξης ήταν και παραμένει το πιο κρίσιμο υπουργείο, αφού η πραγματικότητα και οι δημοσκοπήσεις εντοπίζουν στην ακρίβεια το πιο ζωτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες. Δεύτερο σε σημασία αναδεικνύεται πλέον το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, λόγω της έκρηξης βίας που δοκιμάζει την ελληνική κοινωνία, και σε παρόμοια θέση θα ιεραρχούσα, λόγω των συχνών φυσικών καταστροφών, το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, από το οποίο απομακρύνθηκε, και πάλι για λόγους «ροτέισον», ο Χρήστος Στυλιανίδης.

Ευθύς ως εισήλθε στην κυβέρνηση ο προερχόμενος από το παλαιό ΠΑΣΟΚ Γιώργος Φλωρίδης έδωσε τρανταχτές αποδείξεις της μεταρρυθμιστικής του πρόθεσης και της βούλησής του να συγκρουστεί με αντιλήψεις και «συμφέροντα». Η αχίλλειος πτέρνα της σημερινής κυβέρνησης είναι αυτή ακριβώς, ότι οι υπουργοί που έχουν αναλάβει τα παραπάνω τρία κρισιμότερα υπουργεία δεν έχουν, ούτε είναι δυνατό να αποκτήσουν ξαφνικά, μεταρρυθμιστικό προφίλ. Ως τέτοιο εννοώ, πρώτα από όλα, τη γνώση και το πάθος για τον εντοπισμό των προβλημάτων και την εξεύρεση λύσεων με αποφασιστικότητα, διορατικότητα και πρακτικό πνεύμα.

Δεν είναι δουλειά του Πρωθυπουργού να τρέχει στα σουπερμάρκετ. Δεν μπορεί δηλαδή ο Πρωθυπουργός να καλύπτει τις μαύρες τρύπες των υπουργείων. Το πρόβλημα είναι ότι τα γαλάζια στελέχη δεν επαρκούν ποιοτικά για να τα στελεχώσουν και το ερώτημα είναι αν απομένουν για «μεταγραφή» πολιτικά στελέχη «από άλλο χρώμα», όπως είχε δηλώσει ο Πρωθυπουργός, ή αν η δεξαμενή έχει εξαντληθεί.

Ο Μιχαήλ Πασχάλης είναι ομότιμος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης – Τμήμα Φιλολογίας