Ολιβερ

Το ίδιο έργο σε replay. Οι αντιδράσεις πανομοιότυπες, όλα ξανά από την αρχή. Τραγικός πρωταγωνιστής αυτή τη φορά ο Ολιβερ. Το άτυχο χάσκι που βασανίστηκε με τόσο βίαιο και φρικώδη τρόπο, που δεν άντεξε και εξέπνευσε από ανακοπή. Οι περιγραφές σοκάρουν, προκαλούν φρίκη, ανατριχίλα, ντροπή, ένα σφίξιμο στο στομάχι και αναρίθμητα ερωτήματα. Ποιος άνθρωπος μπορεί να έχει αποκτηνωθεί σε τέτοιον βαθμό, ώστε να κακοποιήσει τόσο βάναυσα ένα άλλο πλάσμα; Πώς γίνεται κανείς να μην είδε, κανείς να μην άκουσε τα σπαρακτικά ουρλιαχτά ενός σκύλου που κακοποιείται μέχρι θανάτου; Ποιος μπορεί να κρύβεται πίσω από όλες εκείνες τις φημολογίες που κάνουν λόγο για προσπάθεια συγκάλυψης; Τι άλλο μπορεί να κάνει ένας τέτοιος άνθρωπος που κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος; Τα λόγια των κτηνιάτρων για τα βασανιστήρια που υπέστη ο Ολιβερ σχηματίζουν εικόνες που δεν χωράνε στο μυαλό, δεν μεταβολίζονται. «Ηταν ένα πολύ γλυκό σκυλί, όλοι τον αγαπούσαμε, όλοι τον προσέχαμε». «Το αφεντικό του το πρόσεχε πολύ, τον άφηνε να κυκλοφορεί ελεύθερος, αλλά δεν είχε ενοχλήσει ποτέ κανέναν». Συντετριμμένος ο ιδιοκτήτης του Ολιβερ δηλώνει πως θα το πάει μέχρι τέλους. Πως δεν θα σταματήσει μέχρι ο δολοφόνος του Ολιβερ να βρεθεί και να τιμωρηθεί για τον φρικαλέο βασανισμό. Το θέμα κάνει τον γύρο των μέσων ενημέρωσης, αλλά και των social media.

Η αντίδραση κλασική και δοκιμασμένη: #cancel Arachova, «μποϊκοτάζ σε όλα τα μαγαζιά και τα ξενοδοχεία της περιοχής». Αρχίζει η φημολογία, τα αστυνομικά κατασκοπευτικά σενάρια και η αυθαίρετη κατασκευή ενόχων. Ακούγεται το όνομα ενός παίκτη ριάλιτι, ο οποίος αντιδρά με σφοδρότητα αρνούμενος κάθε εμπλοκή και απειλώντας με μηνύσεις για όποιον τον συνδέει με «αυτό το ανθρωπόμορφο κτήνος». Πολύ αργά. Η φήμη έχει διαδοθεί παντού, κάποιοι έχουν δώσει το σήμα στο Twitter να ξεκινήσουν τα λαϊκά δικαστήρια, ενώ κάποιοι, κατά τα άλλα φιλόζωοι, εκτοξεύουν κατάρες για τον ίδιο και μέλη της οικογένειάς του. Τα λόγια και η απάντησή του πρώην παίκτη αντιμετωπίζονται μόνο ως υπερασπιστική γραμμή από τους διαδικτυακούς δικαστές, που με εισαγγελική έπαρση αποφαίνονται για όσα αναζητούν όλοι οι υπόλοιποι.

Στο μεταξύ, τα αιτήματα για μποϊκοτάζ σε όλη την περιοχή «που πάνε και κάνουν διακοπές οι πλούσιοι» πληθαίνουν, σαν αυτό να αποτελεί τη λύση στο πρόβλημα. Αναπαραγωγή του εμπόλεμου κλίματος, εχθροπάθεια, κατάρες, «εσείς και εμείς». Δεν ενδιαφέρει η λύση, οι τρόποι και η μέθοδος για να μην επαναληφθεί στο μέλλον η ίδια ή παρόμοια κτηνωδία. Αλλά η επαναβεβαίωση του δικού μας ιεραποστολικού σκοπού, η ανάγκη για διαφήμιση της προσωπικής μας αρετής, της ανθρωπιάς, της ηθικής ανωτερότητας. Η συζήτηση και πάλι εκφεύγει στο πολιτικό πεδίο, η κτηνωδία αποκτά ιδεολογικά χαρακτηριστικά, εξαιτίας του ότι έλαβε χώρα σε μία κωμόπολη όπου παραθερίζουν οικονομικά εύρωστοι πολίτες. Στον αντίποδα έξαλλοι υπερτοπικιστές πλημμυρίζουν το Διαδίκτυο με ψευδείς ειδήσεις, επιλέγοντας επιμελώς περίτεχνους ιατρικούς όρους για τον τρόπο θανάτου του ζώου «από αγριογούρουνα» και «φλεγμονώδες περιεδρικό απόστημα», καταλήγοντας ότι «οι Αραχωβίτες είναι οι μόνοι γνήσιοι Ελληνες και λεβέντες». Υστερικές αντιδράσεις από ένα φανατισμένο πλήθος ένθεν κακείθεν που λίγο τελικά ενδιαφέρεται για το ίδιο το σκυλάκι και τον μαρτυρικό του θάνατο. Ισως γι αυτό ο Ολιβερ να μην είναι το τελευταίο θύμα. Διότι ο επόμενος θύτης θα ξέρει καλά πως κάποιοι ίσως τον προστατέψουν και άλλοι θα βρουν απλά ευκαιρία να κάνουν ιδεολογικοπολιτικές αναλύσεις, ίσως και άλλο ένα cancel. Στην ανθρωπιά τους.