Τα ψίχουλα της αντιπολίτευσης

Δεν γνωρίζω αν στην ακουστική παλέτα της Εφης Αχτσιόγλου βρίσκονται τα λαϊκά των 80s μιας και είναι μόλις 38 χρονών, αλλά ένα τραγούδι εκείνης της εποχής σίγουρα θα μπορούσε να μας αποτυπώσει τη σημερινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η προ 6 μηνών σχεδόν σίγουρη διάδοχος του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Να φύγω να πάω πού, να μείνω να κάνω τι, έλεγε η Αντζελα Δημητρίου και νομίζω πως η Λαίδη αποκρυπτογραφεί πλήρως τον ψυχικό κόσμο της βουλευτού του δυτικού τομέα.

Η Εφη Αχτσιόγλου η οποία φαινόταν να βάζει χειρόφρενο στην πτώση του ΣΥΡΙΖΑ μιας και θα μπορούσε να συγκρατήσει τις αποκλίνουσες και ετερόκλητες συνιστώσες, βλέπει πως πλέον έχει δεμένα χέρια. Αν μείνει, μετά τις τόσες αποχωρήσεις δεν θα μπορεί να αμφισβητήσει τον Στέφανο Κασσελάκη μιας και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα έχει κάθε λόγο να επικαλεστεί τα «εσωκομματικά» μαχαιρώματα τα οποία θα τρυπήσουν το κόμμα και δεν θα το αφήσουν να διατηρήσει την κυρίαρχη θέση του στο κεντροαριστερό χώρο. Αν φύγει, μαζί με την ομάδα της,  θα απαλλαγεί από έναν επικεφαλής που δεν εκτιμά και από έναν χώρο όπου νιώθει πια ξένη, αλλά κακά τα ψέματα θα φύγει ως ηττημένη από αλλότριες δυνάμεις που ήρθαν και μέσα σε έναν μήνα κατάφερε να νικήσουν κάθε πιθανό αντίπαλο.

Ο Στέφανος Κασσελάκης από την άλλη μεριά, πραγματικά θα έχει πετύχει να καθαρίσει τον χώρο και να φτιάξει ένα αμιγώς δικό του κόμμα, αλλά αλήθεια για ποιο κόμμα θα μιλάμε αν τρεις υποψήφιοι πρόεδροι έχουν αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ; Ταυτόχρονα βέβαια θα είναι εξαιρετικά δύσκολο, σε αυτό το τοπίο διασπάσεων, να ενωθούν και τα κομμάτια που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ μιας και προ Κασσελάκη ήταν πρακτικά τα ιδεολογικά αντιμαχόμενα. Αν λοιπόν δεχτούμε πως το κομμάτι που ήθελε στροφή στη ριζοσπαστική Αριστερά αποχωρεί και ένα σημαντικό κομμάτι το οποίο ήθελε στροφή στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία μένει αδρανοποιημένο στη χειρότερη των περιπτώσεων (έρευνα good affairs Ιούλιος 2023 «ΤΟ ΒΗΜΑ») τότε το χειρόφρενο στην πτώση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει μπει σε καμία των περιπτώσεων.

Οι άμεσα ευνοημένοι είναι το ΚΚΕ με την εισροή ψηφοφόρων από τα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ η οποία βλέπει να ξεμακραίνει από τον 2ο του 2023. Κακά τα ψέματα όμως το ΠΑΣΟΚ πλέον έχει την μπάλα στα πόδια του ώστε πέρα από τη 2η θέση, η οποία αν δεν έχει ήδη εξασφαλιστεί, σύμφωνα με όλες τις μελέτες αχνοφαίνεται σε όλες τις έρευνες, να μπορέσει να γίνει ο βασικός αντιπολιτευτικός κορμός. Αν στο ΚΚΕ αρκεί μία άνοδος κάποιων μονάδων ενόψει ευρωεκλογών και πιθανά μια διεκδίκηση της 2ης θέσης, υπό ιδανικές συνθήκες για τον Περισσό, στο ΠΑΣΟΚ το στοίχημα είναι πέραν της κατάκτησης της νομοτελειακής 2ης θέσης μετά τον αυτοκτονικό ιδεασμό που διακατέχει τον ΣΥΡΙΖΑ, να αποδειχτεί άξιο να μπορέσει να κοιτάξει στα μάτια την ΝΔ του κυριάρχου αυτή τη στιγμή, Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτό οφείλει να είναι το πραγματικό διακύβευμα των ευρωεκλογών και όχι μια μάχη για τα ψίχουλα της αντιπολίτευσης.

Ο Γιώργος Τράπαλης είναι αναλυτής δεδομένων, εκλογολόγος