Είσαι στην εκκίνηση; {LF}Είσαι νικητής!

Μιλώντας καθαρά αγωνιστικά ο μαραθώνιος στη Νέα Υόρκη την περασμένη Κυριακή δεν μου βγήκε όπως είχα προετοιμαστεί. Αιτία ήταν οι διαδοχικές ανηφόρες μετά το 30ό χλμ.; Ηταν η τσιμπημένη υγρασία; Ηταν το νερό που έπινα στα χάρτινα ποτηράκια τρέχοντας με συνέπεια το μισό να καταλήγει στον δρόμο; Ηταν το τζετ λαγκ; Ηταν όλα αυτά μαζί; Δεν έχω σαφή απάντηση.

Αλλά αυτό που ξέρω μετά από 16 τερματισμούς στα 42.195 μέτρα, είναι πως πάντα σημασία έχει να τερματίσεις ακόμα κι αν ο αγώνας στραβώσει. Να φέρεις το μήνυμα στον προορισμό του γιατί αυτή είναι η αποστολή σου. Κι αν τελικά θα κάνεις και 10 λεπτά παραπάνω δεν χάθηκε ο κόσμος.

Το τονίζω με το βλέμμα μου σε όλους εσάς που τρέχετε φέτος στον Αυθεντικό Μαραθώνιο. Αν, αν ρε παιδί μου, στραβώσει ο αγώνας ξεχάστε την επίδοση και θυμηθείτε το πρωταρχικό σας καθήκον να φέρετε το μήνυμα στο Καλλιμάρμαρο. Οσες και όσοι έχετε τερματίσει στο παρελθόν στην αυθεντική διαδρομή, γνωρίζετε πόσο μοναδικό είναι το συναίσθημα και πόσο μεγάλο το επίτευγμα. Ξεπερνά χρόνους και ρεκόρ. Δεν συγκρίνεται. Επίσης όσες και όσοι τρέξετε για πρώτη φορά, μη χάσετε με τίποτα αυτή τη μεγαλειώδη στιγμή! Εσείς κι αν δεν πρέπει να κοιτάτε το ρολόι σας…

Ενας μαραθώνιος μπορεί πανεύκολα να μη βγει όπως τον περιμένουμε. Είναι τόσοι πολλοί οι παράγοντες που καθορίζουν την απόδοση του δρομέα, που πραγματικά το δύσκολο στατιστικά είναι να πάνε όλα τέλεια. Συνήθως κάτι από όλα δεν είναι τελικά όπως θα το θέλαμε. Ωστόσο αυτό που παραμένει ίδιο, ανεκτίμητο και μοναδικό είναι το συναίσθημα της πληρότητας όταν περνάς τη γραμμή του τερματισμού!

Σε κάθε περίπτωση λοιπόν θα σας περιμένω στην τελική ευθεία, εκεί στην Ηρώδου Αττικού να σας χειροκροτήσω, να συγκινηθώ και να υποκλιθώ στον άθλο σας να φέρετε το μήνυμα. Ακριβώς όπως το λένε οι φίλοι μου στον ημιμαραθώνιο της Κρήτης: Είσαι στην εκκίνηση; Είσαι νικητής!