Αποεπένδυση

Διαβάζοντας μία πρόσφατη μελέτη του ΚΕΠΕ σχετικά με την αποεπένδυση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) από τις τράπεζες, προκύπτουν ενδιαφέροντα συμπεράσματα, αλλά και ερωτήματα.

Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι το ποσό των 46 δισ. ευρώ που δόθηκε για τη στήριξη των τραπεζών δεν θα ήταν δυνατόν να ανακτηθεί σήμερα, ακόμα κι αν το ΤΧΣ είχε το 100% των μετοχών τους. Για να ανακτούσε το ποσό των 46 δισ. ευρώ, η κεφαλαιοποίηση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών θα έπρεπε να ήταν κατά 186% υψηλότερη στις αρχές Οκτωβρίου.

Το δεύτερο συμπέρασμα που ακολουθεί είναι ότι με τα σημερινά ποσοστά που έχει το ΤΧΣ η απώλεια που θα καταγραφεί υπολογίζεται στα 30 δισ. ευρώ ή, σε όρους απόδοσης, -65%.

Ωστόσο, θα πρέπει, ίσως, να επισημανθούν μερικές λεπτομέρειες που μπορεί να κάνουν τη διαφορά.

Πρώτον, τα 46 δισ. ευρώ στήριξαν τις τράπεζες, δηλαδή τις καταθέσεις που συνολικά ανέρχονται σήμερα σε περίπου 200 δισ. ευρώ. Σε καμία τράπεζα από αυτές που στηρίχθηκαν δεν έχει μείνει η ίδια διοίκηση ή μετοχική σύνθεση με εκείνη που υπήρχε προ των Μνημονίων και της κρίσης. Και όσοι μέτοχοι παρέμειναν, με όποια ποσοστά, έχουν χάσει.

Δεύτερον, δεν έχει ληφθεί υπόψη η διαχρονική αξία του χρήματος, δηλαδή ο υπολογισμός της σημερινής αξίας των 46 δισ. ευρώ. Οπως τονίζει και το ΚΕΠΕ, αυτό το ποσό θα άξιζε σήμερα περισσότερο, οπότε η ζημιά θα ήταν μεγαλύτερη από 30 δισ.

Τρίτον, θα πρέπει να αναλυθεί το ποσοστό της αναβαλλόμενης φορολογίας των τραπεζών προς τα ίδια κεφάλαιά τους που έφτασε να ξεπερνά το 61%. Σήμερα βρίσκεται στο 50%.

Στο ερώτημα αν θα υπήρχε περίπτωση να βγει κερδισμένο το ΤΧΣ, το παράδειγμα των ΗΠΑ λέει ότι, ναι, θα μπορούσε. Από την άλλη πλευρά, το παράδειγμα της Βρετανίας δείχνει ότι δεν είναι αυτό πάντα εφικτό.

Συνεπώς, το κόστος και το όφελος θα πρέπει να μετρηθούν βλέποντας το ζήτημα ολιστικά.