Στάδιο Ραφαέλ Νιούνιες Μπλάνκα

Ηταν Μεγάλο Σάββατο 21 Απριλίου 1984. Ο 27χρονος ισπανός δρομέας μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων, μέλος της εθνικής ομάδας στο αγώνισμα των 3.000 μ. στιπλ, Ραφαέλ Νούνιες Μπλάνκα, έκανε την προπόνησή του στην παραλία Κοτόμπρο στο Αλμουνετσάρ της Ανδαλουσίας. Η βροχή και ο δυνατός αέρας δεν τον απέτρεψαν να βγει να τρέξει δίπλα στη θάλασσα. Τίποτα δεν θα του έβαζε φρένο μπροστά στην προσπάθεια να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Αντζελες. Ενώ έτρεχε, άκουσε παιδικές φωνές να ζητούν βοήθεια. Δύο παιδιά πάλευαν με τα κύματα που έφταναν τα 4 μέτρα. Δεν το σκέφτηκε στιγμή. Βούτηξε και έβγαλε τα παιδιά ένα ένα ζωντανά στην ακτή. Ο ίδιος ωστόσο δεν τα κατάφερε. Το αντίθετο ρεύμα ήρθε και τον παρέσυρε πάλι μέσα στη θάλασσα. Εδωσε μάχη για αρκετά λεπτά μέχρι να εξαφανιστεί στον βυθό της Μεσογείου.

Ο Ραφαέλ Νούνιες Μπλάνκα είναι ένας θρύλος, ένας σύγχρονος ήρωας της Ανδαλουσίας!

«Στη μνήμη του αθλητή Ραφαέλ Νούνιες Μπλάνκα που κέρδισε τον τελευταίο του αγώνα δίνοντας τη ζωή του για άλλους. Οσοι αγαπούν τον αθλητισμό δεν σε ξεχνούν» γράφει μια επιγραφή σε ένα μονόλιθο στον παραλιακό δρόμο της Αλμουνετσάρ.

Το Δημοτικό Στάδιο της Γρανάδας φέρει το όνομά του και την περασμένη εβδομάδα που βρέθηκα εκεί για επαγγελματικό ταξίδι είχα την ευκαιρία να προπονηθώ. Πλήρωσα 0,75 ευρώ στην είσοδο και απόλαυσα αυτές τις εξαιρετικές αθλητικές εγκαταστάσεις!

Μιλάμε για γήπεδο ποδοσφαίρου με φυσικό χόρτο 3.000 θέσεων, τέλειο ταρτάν στίβου, 2 εσωτερικές πισίνες, 4 γήπεδα πάντελ και 2 του τένις, γήπεδο 5×5, γήπεδο χάντμπολ, υπερσύγχρονο γυμναστήριο με πιλάτες, πεντακάθαρες τουαλέτες, ντουζιέρες και αποδυτήρια.

Μελαγχόλησα και ζήλεψα που εμείς αφήνουμε τους αθλητικούς μας χώρους στην τύχη τους. Ζήλεψα κι ας μπαίνω στο ΕΑΚ Αιγάλεω να προπονηθώ τζάμπα. Χίλιες φορές να πλήρωνα είσοδο και να είχαμε αντίστοιχες αθλητικές εγκαταστάσεις. Πρόλαβα και έκανα μια προπόνηση που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Οπως δεν θα ξεχάσω ποτέ την ιστορία του Ραφαέλ Νούνιες Μπλάνκα.