«Τα σωσίβια {LF}στη ζωή μας είναι πάντα οι δικοί μας άνθρωποι»

Αυτή την τηλεοπτική σεζόν, η Αναστασία Παντούση υποδύεται την Ειρήνη Κασσιμάτη. Μια νεαρή, όμορφη γυναίκα, γεμάτη αισιοδοξία, η οποία μπαίνει στο πλοίο «Φοίνιξ» μαζί με τον σύζυγό της Απόστολο. Με το δικό τους άρωμα στις αποσκευές και με την ελπίδα στην ψυχή τους αναχωρούν για τη Γαλλία ώστε να καταφέρουν να συνεργαστούν με μεγάλη εταιρεία αρωματοποιίας. Η ζωή, ωστόσο, έχει διαφορετικά σχέδια αφού τα όνειρα της κοπέλας θα χαθούν στα παγωμένα νερά του Αιγαίου κι εκείνη θα πρέπει να κάνει μια καινούργια αρχή. Η ιστορία της ζωντανεύει στο «Ναυάγιο», τη νέα δραματική σειρά του Mega, η οποία βρήκε τον δρόμο της προς την οθόνη, με φόντο μια ναυτική τραγωδία. Αυτή η συγκλονιστική αφήγηση επιβίωσης, βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Σπύρου Πετρουλάκη, φέρνει σε πρώτο πλάνο καρμικές σχέσεις, έρωτες που αναδύονται μέσα από την απειλητική άβυσσο, επιζώντες που αναμετρώνται με τα τραύματά τους και αδικοχαμένους που ζητούν δικαίωση. Με αφορμή τη σειρά, η Αναστασία Παντούση μίλησε στα «Πρόσωπα».

Πώς είναι μέχρι στιγμής η εμπειρία σας από τη σειρά;

Ολα κυλούν πολύ όμορφα. Εχω τη χαρά και την τύχη να συνεργάζομαι με μία πολύ καλή και δεμένη ομάδα και αυτή η συνθήκη υπήρχε από την πρώτη στιγμή. Τα γυρίσματα που αφορούσαν το ναυάγιο ήταν πολύ δύσκολα και ευτυχώς τελείωσαν. Ηταν μία εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη και πιστεύω ότι όλοι νιώθουν ακριβώς το ίδιο.

Πώς αντιμετωπίζετε τον ρόλο της Ειρήνης;

Η Ειρήνη μου άρεσε από την αρχή, από τα πρώτα κιόλας σενάρια που διάβασα. Την αγάπησα την Ειρήνη και συνεχίζω να την αγαπώ. Είναι ένα πολύ χαρούμενο κορίτσι. Μέσα στη χαρά, στο κέφι και με πολλά όνειρα. Δεν το βάζει κάτω και προσπαθεί να βλέπει πάντα το φως και την ελπίδα. Σίγουρα, η ζωή δεν της τα φέρνει όπως θα ήθελε και όπως φανταζόταν. Κάθε τραγικό γεγονός, όταν συμβαίνει, μας αλλάζει. Τον ρόλο της Ειρήνης τον αντιμετώπισα με ευαισθησία, αγάπη και σεβασμό. Οπως ακριβώς και τον καθέναν που καλούμαι να υποδυθώ.

Πόσο απαιτητικά ήταν για εσάς τα γυρίσματα του ναυαγίου; Σας έφεραν συναισθηματική φόρτιση δεδομένης της τραγωδίας που κρύβεται πίσω από αυτό;

Ηταν πολύ απαιτητικά τα γυρίσματα. Υπήρχαν πολλές δυσκολίες αλλά τα καταφέραμε. Ηταν μία ιδιαίτερη συνθήκη και υπήρχε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση. Προσπαθούσαμε να επιβιώσουμε και νιώθαμε, αν και κάνουμε μυθοπλασία, ότι όλο αυτό γινόταν στ’ αλήθεια. Αυτό για εμάς ήταν βάρος αλλά από την άλλη με έκανε να προσπαθώ να υποδυθώ όσο καλύτερα μπορώ τον ρόλο μου. Βέβαια, δεν ήταν καθόλου ευχάριστο. Κάποια στιγμή όταν προσπαθούσα να σωθώ και με έπαιρνε το νερό προς τα κάτω, φοβήθηκα. Και σκέφτηκα ότι κάποιοι άνθρωποι το έχουν ζήσει αυτό στην πραγματικότητα. Ηταν πολύ έντονο και δύσκολο.

Η ηρωίδα σας είναι αρωματοποιός. Τα αρώματα για εσάς κουβαλούν μνήμες και ξυπνούν συναισθήματα;

Η Ειρήνη είναι αρωματοποιός. Εχουν έναν πολύ ωραίο αρωματοποιό στα αγαπημένα και όμορφα Κύθηρα. Τα αρώματα στη ζωή μου παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Ειδικότερα οι μυρωδιές. Εχω κάτι που δεν ξέρω αν το πιστεύει ο κόσμος… αν κλείσω τα μάτια μου και επισκεφθώ νοερά ένα μέρος, μου έρχεται αυτομάτως η μυρωδιά. Τα αρώματα με ταξιδεύουν στο παρελθόν. Κάθε άρωμα είναι για εμένα ένα ταξίδι, μία ανάμνηση, ένα συναίσθημα και μία επαφή.

Αγάπη τόσο δυνατή σαν της Ειρήνης και του Απόστολου μπορεί να υπάρξει στην πραγματικότητα ή μόνο συναντάται στη μυθοπλασία;

Θέλω να πιστεύω ότι θα μπορούσε να υπάρξει. Σίγουρα, στην πραγματική ζωή τα πράγματα είναι διαφορετικά και ειδικά στις ημέρες μας, όλα φαίνονται δύσκολα και ειδικά οι ανθρώπινες σχέσεις. Πιστεύω όμως στην αγάπη και θέλω να συνεχίσω να πιστεύω. Μέσα σε όλες τις δυσκολίες η αγάπη είναι αυτή που μας κρατάει. Μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε. Είναι σημαντικό να βρούμε έναν άνθρωπο με τον οποίο θα μοιραστούμε όμορφα συναισθήματα. Αγάπη, σεβασμό, εκτίμηση.

Στη σειρά αναδεικνύονται πολύ έντονα τα λάθη και οι παραλείψεις που οδήγησαν στο ναυάγιο και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να στερούν ζωές σε σύγχρονες τραγωδίες. Αυτή η πραγματικότητα εσάς σας οργίζει;

Οχι, απλά νομίζω ότι χάνω πλέον την πίστη και την ελπίδα μου. Σίγουρα, υπάρχουν εξαιρέσεις αλλά η ανθρωπότητα δεν θεωρώ ότι τα έχει καταφέρει. Δεν οργίζει μόνο εμένα όλο αυτό. Προκαλεί οργή, πανικό, φόβο, αηδία σε πολλούς ανθρώπους. Ταυτόχρονα όμως υπάρχει και η αδιαφορία ως συναίσθημα όποτε θεωρώ ότι έχουμε αποτύχει ως ανθρώπινο είδος.

Εσείς όταν νιώθετε ότι ναυαγείτε στη ζωή και την καριέρα σας, τι σωσίβια αναζητείτε για να συνεχίσετε να επιπλέετε;

Το ναυάγιο είναι κάτι σκληρό, που κοστίζει ανθρώπινες ζωές. Μέχρι τώρα στη ζωή μου δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Εχω την υγεία μου και είμαι ευγνώμων. Υπάρχουν δύσκολες στιγμές, όπως σε όλους μας. Το στήριγμά μου είναι η οικογένειά μου, οι κοντινοί μου άνθρωποι. Από εκεί αντλώ δύναμη. Τα σωσίβια στη ζωή μας είναι πάντα οι δικοί μας άνθρωποι.