Το «έγκλημα στον Πειραιά»

Είδα και ξαναείδα τα βίντεο από το «έγκλημα στον Πειραιά», όπου δυο τύποι, πλήρωμα του Blue Star, πετούν από τον καταπέλτη του πλοίου τον φουκαρά ΑμεΑ που έτρεχε να το προλάβει, με αποτέλεσμα εκείνος να χαθεί στη δίνη που δημιούργησαν οι μηχανές του πλοίου. Εχω μείνει άφωνος με τη βαρβαρότητα του περιστατικού. Εχω «φρικάρει» με την εγκληματική «προσήλωση» στους «κανόνες» που επέδειξαν οι δυο ναυτικοί που βρίσκονταν στον καταπέλτη του πλοίου – πώς διάολο σκοτώνεις έναν άνθρωπο, επειδή παραβίασε τους «κανόνες»; Οτι κανείς επιβάτης δεν μπαίνει στο πλοίο όταν λύσουν τους κάβους;

Τι κοινωνία είναι αυτή που οικοδομήθηκε αργά αλλά σταθερά τα τελευταία χρόνια; Που δεν έχει ίχνος ανθρωπιάς και λειτουργεί με βάση το τι προβλέπουν τα πρωτόκολλα; Ναι, το ξέρω, υπάρχει ένα δίκιο από μέρους των ναυτικών, ότι κι αυτοί εντολές εκτελούν, διότι δεν γίνεται αυτό – να πηδάει κάποιος στον καταπέλτη, ενώ το πλοίο έχει ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία για τον απόπλου του. Κι αν παρ΄ όλα αυτά καταφέρει να περάσει μέσα, θα την πληρώσουν με πρόστιμα ίσως οι ναυτικοί που δεν απέτρεψαν την είσοδο.

Αλλά, ρε φίλε, είναι μια ανθρώπινη ζωή αυτή. Δεν σκέφτεσαι ότι ρίχνοντάς τον στη θάλασσα μπορεί και να του την αφαιρέσεις; Δεν το σκέφτεσαι προφανώς. Το ξέρω επίσης, και θα σηκωθεί μεγάλη συζήτηση και γι’ αυτό, ότι ο άνθρωπος που σκοτώθηκε επειδή τον πέταξαν στη θάλασσα οι ναυτικοί θα μπορούσε επίσης να σκοτωθεί γιατί πήδηξε στον καταπέλτη την ώρα που το πλοίο αναχωρούσε. Ομως εδώ συνέβη το ακριβώς αντίθετο. Για το οποίο πρέπει να λογοδοτήσουν όλοι. Και το Λιμενικό μαζί. Πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχει επίβλεψη του Λιμενικού στον προβλήτα απ΄ όπου αναχωρούν τα επιβατικά καράβια;

Πού ήταν το Λιμενικό;

Στα λιμάνια όλου του κόσμου, μα όλου του κόσμου μιλάμε, κατά την προσέγγιση επιβατικού πλοίου σε λιμάνι, όπως και κατά τον απόπλου, υπάρχει ένας ή περισσότεροι λιμενικοί οι οποίοι καθορίζουν την έξοδο των επιβατών και την επιβίβαση άλλων. Η δουλειά τους δεν είναι διακοσμητική – κάθε άλλο. Είναι ιδιαίτερα σημαντική, διότι πλην των άλλων είναι εκεί για να προλάβουν ατυχήματα, εμπλοκές, προβλήματα. Στον Πειραιά, την ώρα του απόπλου τουλάχιστον του φονικού Blue Star δεν υπήρχε λιμενικός. Είχε κάποιος βάρδια και πετάχτηκε στη γωνιά να πάρει σουβλάκια; Είχε βάρδια και μιλούσε στο κινητό και δεν είδε τι πήγαινε να συμβεί; Ο,τι και να μεσολάβησε, η αλήθεια είναι μία: ότι και το Λιμενικό έχει όλες τις παθογένειες των σωμάτων ασφαλείας. Δημοσιοϋπαλληλίκι (οι περισσότεροι) και το μάτι στο ρολόι μην περάσει κανένα λεπτό από το τέλος της βάρδιας. Α, όχι, υπερωρίες δεν υπάρχουν, για κανένα λόγο. Το ωράριο είναι ο Θεός μας…

«Κρείττον σιγάν του λαλείν»

Και κάπου εκεί βρέθηκε και ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο υπουργός Ναυτιλίας. Ο οποίος είπε μια βλακεία – για την ακρίβεια, βρήκε την ώρα να θυμηθεί και να σκεφτεί και τους ανόητους αυτούς, που πέταξαν στη θάλασσα τον τραγικό Αντώνη. Τι είπε; Το εξής: «Θεωρώ ότι σήμερα υπάρχουν αυτοί που θρηνούν τον αδικοχαμένο και υπάρχουν και αυτοί που θρηνούν για αυτούς που πήγαν να κάνουν τη δουλειά τους, να φέρουν ένα μεροκάματο, και σήμερα βρίσκονται κατηγορούμενοι για δολοφονία»!!!

Του την έπεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, απαίτησε την αποπομπή του από την κυβέρνηση, ο Μητσοτάκης φυσικά δεν υπάκουσε, και καλά έκανε (αν κάθε φορά έκανε δεκτό σχετικό «αίτημα» της αντιπολίτευσης, στο τέλος θα είχε απομείνει χωρίς υπουργούς), αλλά το ερώτημα παραμένει: τι είναι εκείνο που σε κάνει να πιστεύεις ότι σήμερα που όλη η Ελλάδα μιλάει γι’ αυτή τη σοκαριστική βαρβαρότητα, σκέφτεται κανείς τις οικογένειες των δυο ναυτικών που πέταξαν τον άνθρωπο στη θάλασσα ή του καπετάνιου που έφυγε από το λιμάνι σαν να μην τρέχει τίποτε;

Συμπέρασμα διόλου κολακευτικό για υπουργούς: αν έχεις κάτι να πεις, το λες όσο πιο μαζεμένα γίνεται. Αν πάλι δεν έχεις τίποτα να πεις και παίρνεις σβάρνα τα κανάλια για να δηλώσεις ότι είσαι «παρών» ή «επί τόπου», θυμήσου το «κρείττον σιγάν του λαλείν». Ητοι, βγάζεις τον σκασμό!

Απλά, ανθρώπινα, παντελονάτα…

Μία σοβαρή υποψηφιότητα

Εκλογές πλησιάζουν, αλλά με όσα συμβαίνουν – και είναι τρομερά – επί του παρόντος απουσιάζουν από τη μεγάλη εικόνα. Τις έχουν επικαλύψει οι καπνοί από τις φωτιές (τις προηγούμενες ημέρες) και τα νερά από τις πλημμύρες του Daniel (τα τελευταία 24ωρα). Δεν ξέρω κατά πόσο είναι αυτό καλό, διότι στις εκλογές της 8ης Οκτωβρίου, σε έναν μήνα δηλαδή, κρίνεται εκτός των άλλων και το ποιος θα είναι κοντά μας για να εισπράξει τα… παράπονά μας. Αν δεν τα πεις στον δήμαρχο άλλωστε, σε ποιον θα τα πεις και ποιος θα σε ακούσει, εδώ που τα λέμε.

Στην Αθήνα όπου κάπως πήγε να κινηθεί το πράγμα, με την υποψηφιότητα του Ηλία του Δομοκού, το ενδιαφέρον ξανάπεσε κάτω από το μηδέν. Κι όμως, υπάρχει μια υποψηφιότητα για τον Δήμο Αθηναίων που αξίζει την προσοχή μας. Γιατί προέρχεται έξω από αυτό που λέμε κύκλο της πολιτικής. Αναφέρομαι σε εκείνη του Χάρη Δούκα. Ο Δούκας είναι αυτό που λέμε, ο κατάλληλος άνθρωπος για την κατάλληλη θέση (αν εκλεγεί). Καθηγητής στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, γενικά αποδεκτός στην πανεπιστημιακή κοινότητα, με εξειδίκευση στην ενέργεια και το περιβάλλον, προτείνει για τη μεγάλη μας πόλη ένα μοντέλο διαφορετικό από αυτά στα οποία μας έχουν συνηθίσει. Εισηγείται πράγματα που δεν έχουν ξανακουστεί.

Λέει, για παράδειγμα, ότι θέλει να δημιουργήσει στην Αθήνα συνθήκες για την πόλη «των 15 λεπτών». Και εξηγεί ότι «η πόλη των 15 λεπτών είναι μια πόλη όπου ο καθένας μπορεί να έχει πρόσβαση στις βασικές υπηρεσίες (υγεία, παιδεία, πάρκα, χώρος για παιχνίδι) μέσα σε 15 λεπτά, με τα πόδια ή το ποδήλατο»!

Ούτε καγκελάκια, ούτε πεζοδρομιάκια.

Μ’ αρέσει ο Δούκας…

Για το μέλλον της Ευρώπης

Με μια σημαντική εκδήλωση στο πλαίσιο της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης ξεκινάει απόψε ο καταξιωμένος θεσμός Thessaloniki Metropolitan Summit, ο οποίος εφέτος έχει ως θέμα «Ο νέος οδικός χάρτης της Ελλάδας μετά τις εκλογές και το χτίσιμο αξιόπιστων συνεργασιών στην περιοχή». Η αποψινή εναρκτήρια εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Συνεδριακό Κέντρο «Ιωάννης Βελλίδης» και μια κορυφαία ευρωπαϊκή προσωπικότητα, ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Ντομινίκ ντε Βιλπέν, από κοινού με τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη και τον επιχειρηματία Ευάγγελο Μαρινάκη θα συζητήσουν με τους παρευρισκομένους, στη διάρκεια δείπνου, τη σημασία των γεωπολιτικών εξελίξεων για τη συνοχή της Ευρώπης, το μέλλον της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, καθώς και τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή.

Το Thessaloniki Metropolitan Summit, το τρίτο στη σειρά, πραγματοποιείται με τη συνεργασία του «Economist» και του powergame.gr.