Εμπαιγμός με περικεφαλαία

Απομόνωση υποτιθέμενου αρχηγού μέσα στη Βουλή, διαγραφές και τάσεις απόσχισης στην κοινοβουλευτική ομάδα, διαφωνίες και υπονοούμενα για την οικονομική διαχείριση, δηλώσεις περί «ελληνικής μαφίας», «οδηγιών εκ Δομοκού» και «κλεψίματος της σφραγίδας του κόμματος», διενέργεια ποινικής εξέτασης από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, άφεση αμαρτιών στους διαγραφέντες, που το σκέφτονται, όμως, αν θα ξαναγυρίσουν: οι πρόσφατες εξελίξεις στο κόμμα των «Σπαρτιατών» έχουν όλα τα στοιχεία της πολιτικής φάρσας αλλά συγχρόνως και της θεσμικής τραγωδίας. Το κόμμα αυτό βαρυνόταν εξαρχής με την υποψία ότι χρησίμευε ως προκάλυμμα άλλου σχηματισμού, άλλων προσώπων και άλλων συμφερόντων – και παρ’ όλα αυτά εισήλθε στη Βουλή με την ψήφο 250.000 συμπολιτών μας. Πλέον η υποψία αποδείχθηκε, και μάλιστα εκ των έσω, ότι αποτελεί πραγματικότητα, αλλά το τζίνι δύσκολα ξαναμπαίνει στο μπουκάλι.

Είναι αλήθεια ότι η δημοκρατία διαθέτει τρόπους για να αντιμετωπίζει εκείνους που την υπονομεύουν ή την εμπαίζουν – και πράγματι και στο ποινικό και στο κοινοβουλευτικό και στο δικαστικό επίπεδο μπορούν να ληφθούν μέτρα, εφόσον οι «Σπαρτιάτες» συνεχίζουν να κινούνται εκτός νομιμότητας ή θεσμικής τάξης. Ιδού ορισμένες, κατά τη γνώμη μου, προτεραιότητες. Ενδελεχής έλεγχος των οικονομικών των «Σπαρτιατών» από την αρμόδια Επιτροπή του ν. 3023/2002 περί χρηματοδότησης των κομμάτων. Υποχρέωση του κόμματος να αποκτήσει Καταστατικό, το οποίο ακόμα απουσιάζει, επί ποινή ακυρότητας πράξεων – τα κόμματα έχουν νομική υπόσταση – ή επιβολής προστίμων. Ειδική κοινοβουλευτική αντιμετώπιση με τις επακόλουθες επιπτώσεις επί των προβλεπόμενων προνομίων: όπως ορθά είπε ο Πρόεδρος της Βουλής, η κοινοβουλευτική ομάδα πρέπει να αποφασίσει πόσα μέλη θα έχει, δεν γίνεται να αλλάζει τρεις φορές τη βδομάδα. Δικαστική διερεύνηση ενδεχόμενων «σχέσεων» βουλευτών των «Σπαρτιατών» «με τον Δομοκό», δηλαδή με το πρόσωπο που όλοι γνωρίζουμε ότι κρατείται εκεί, και, αν αποδειχθούν τέτοιες «σχέσεις», λήψη των προβλεπόμενων πειθαρχικών μέτρων κατά το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Επανεξέταση της στάσης της κυβέρνησης σε σχέση το αν θα επιτραπεί στον ίδιο έγκλειστο στον Δομοκό η συμμετοχή στις προσεχείς δημοτικές εκλογές: ο εμπαιγμός των «Σπαρτιατών» αποδεικνύεται ότι είναι και (συνεχιζόμενος) εμπαιγμός της δημοκρατίας από το συγκεκριμένο πρόσωπο, με το οποίο η δημοκρατία βρίσκεται σε σύγκρουση και δεν δικαιούται να τον αφήσει να «μετρηθεί». Διαρκής ενημέρωση του «φακέλου Σπαρτιάτες» ενόψει προσεχούς δίκης στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, η οποία θα κρίνει οριστικά το ζήτημα της νομιμότητας, το αν δηλαδή, στις εκλογές της 25^ης Ιουνίου, οι «Σπαρτιάτες» σεβάστηκαν τις συνταγματικές επιταγές υπηρέτησης της δημοκρατίας (άρθρο 29 παρ. 1) και της «ελεύθερης και ανόθευτης εκδήλωσης της λαϊκής θέλησης» (άρθρο 52).

Το πιο κρίσιμο επίπεδο, όμως, συνεχίζει να είναι το κοινωνικό: εάν ξαναγίνονταν αύριο, ή όποτε ξαναγίνουν, εκλογές και τόσο μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας έκανε την ίδια επιλογή, τότε τα όποια θεσμικά αναχώματα θα είχαν τυπική μόνο αξία. Μόνο αν οι πρόσφατες αποκαλύψεις οδηγήσουν σε «ξύπνημα» της κοινωνίας και σε απομόνωση του κόμματος που εμπαίζει από την κοινωνία που εμπαίζεται, μόνο τότε θα μπορούσαμε να μιλάμε για δημοκρατική κάθαρση. Και για να γίνει αυτό χρειάζεται πίεση από όλους τους θεσμικούς και κοινωνικούς παράγοντες – πίεση όχι απλώς θεμιτή αλλά αναγκαία, από τη στιγμή που οι «Σπαρτιάτες» έδειξαν σε τι υπόληψη έχουν τη δημοκρατία.