Μαύρο σημάδι

Η αλήθεια είναι ότι ο Μητσοτάκης έχει κάνει και καλύτερες εμφανίσεις στη Βουλή. Βέβαια, δεδομένων των συνθηκών, οτιδήποτε και αν έλεγε στη χθεσινή συζήτηση, δεν θα μπορούσε να περιορίσει τις σκιές από το πρόσωπο της κυβέρνησης. Με τη φωτιά στον Εβρο να καίει για 13η μέρα, το «πυρονέφος» και οι δρόμοι που χρησιμοποιούν οι μετανάστες, ακούγονται ως δικαιολογίες που καίγονται σαν ξερά χόρτα. Aσε που είναι κομμάτι αντιφατικό να αναφέρεσαι από τη μία στους μετανάστες και από την άλλη να κάνεις συστάσεις στους «σερίφηδες».

Ακόμα και αν αφήσουμε στην άκρη την τεράστια οικολογική καταστροφή και προσεγγίσεις το θέμα αυστηρά πολιτικά, η κυβέρνηση είναι εκτεθειμένη. Και υπόλογη στις Δημοκρατίες πάντα κάποιος πρέπει να λογοδοτεί. Διότι αν το καλοκαίρι που, υποτίθεται, έχεις αναβαθμίσει την Πολιτική Προστασία, καταστρέφεται ένα σημείο εμβληματικό για την προστασία της χώρας με αναβαθμισμένο γεωστρατηγικό ρόλο, τότε είναι λογικό ο πολίτης, εκτός από ανασφαλής, να αισθάνεται και θυμό.

Η περιοχή της Αλεξανδρούπολης αναπτύσσεται ως ενεργειακός και αμυντικός κόμβος. Και αποδεικνύεται τόσο ευάλωτη που ακόμα και τα περί τείχους ακούγονται τώρα άνευ περιεχομένου. Τι, στα αλήθεια, προφυλάσσει το τείχος αν, κατά το κυβερνητικό αφήγημα, μετανάστες διασχίζουν τα σύνορα ανενόχλητοι και βάζουν φωτιά στα δάση;

Πολιτικά η κυβέρνηση έχει την πολυτέλεια και την ευχέρεια του χρόνου για να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις στην εικόνα της. Ομως ο χάρτης με τα καμένα του Εβρου θα είναι πάντα ένα μαύρο σημάδι στον διαχειριστικό της απολογισμό. Και δυστυχώς, επειδή στην Ελλάδα ζούμε, ο καταλογισμός, πολιτικών και επιχειρησιακών ευθυνών, δεν παράγει αποτέλεσμα, ειδικά όταν βρισκόμαστε τόσο μακριά από τις εκλογές.

Στη Βουλή, πέρα από την εύλογη και δίκαιη κριτική, ακούστηκαν και προτάσεις. Το μόνο που μένει στην κυβέρνηση είναι να προχωρήσει με ταχύτητα και αποφασιστικότητα, ενσωματώνοντας στη διαχείρισή της σημεία που έθεσε η αντιπολίτευση. Ο Μητσοτάκης είναι ο Πρωθυπουργός που επί των ημερών του σημειώθηκε αυτή η αδιανόητη καταστροφή. Είναι και ο μόνος που μπορεί να εξασφαλίσει ότι δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Δεν υπάρχει άλλος.

Οφείλω να σας πω ότι παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις δραματικές εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό των «Σπαρτιατών». Εξελίξεις που οδήγησαν σε μία μοναδική, για τα κοινοβουλευτικά χρονικά, εικόνα του προέδρου Στίγκα να κάθεται ολομόναχος στα έδρανα, με τους βουλευτές απόντες. Παρεμπιπτόντως, διέγραψε και τρεις βουλευτές. Αν όμως συνεχίσει τις διαγραφές, θα μείνει χωρίς Κοινοβουλευτική Ομάδα. Συνεπώς, ακόμα και αν οι εναπομείναντες αρχίσουν να τον φτύνουν (κυριολεκτικώς), δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα περισσότερο από το να βγάζει το μαντίλι του. Ταυτόχρονα, όμως, επιδεικνύοντας άγνοια κινδύνου, χαρακτήρισε τον Κασιδιάρη, που ελέγχει τους βουλευτές, «Δον Κορλεόνε» και Greek Mafia. Δεν ξέρω ποια εκδοχή Δον Κορλεόνε προτιμά. Του Μπράντο ή του Πατσίνο; Και στις δύο περιπτώσεις, πάντως, τα μαντάτα δεν θα είναι καλά. Τι μένει; Το συνέδριο των «Σπαρτιατών»! Ω, ναι! Που θα ήταν σοφό να γίνει είτε στη ΓΑΔΑ, είτε μέσα σε κλούβα των ΜΑΤ. Ναι, ζούμε για να το δούμε. Ελπίζουμε να το δει και ο Στίγκας.

Δεν ξέρω αν συμφωνείτε και εσείς, αλλά η απουσία του Αλέξη Τσίπρα ήταν αισθητή από τη χθεσινή συζήτηση. Και ο πρώτος που δυσαρεστήθηκε από αυτό ήταν, πιστέψτε με, ο Μητσοτάκης. Με Τσίπρα στη Βουλή η συζήτηση θα είχε πάει άλλου. Οι τόνοι θα έσπαγαν τα τζάμια, οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί και οι κορόνες θα έφτιαχναν το κλίμα στα social και οι στρατιές των τρολ θα έπαιζαν ρουκετοπόλεμο, όπως κάνουν στη Χίο το Πάσχα. Χωρίς Τσίπρα τι είχαμε; Εναν Φάμελλο ήπιο και συγκροτημένο, που μάλιστα κατέθεσε προτάσεις, κάποια ένταση με τον Ανδρουλάκη και τον Μητσοτάκη να παίρνει ανάποδες με τον Βελόπουλο, χαρακτηρίζοντας «σαχλαμάρες» όσα είπε. Προσπαθούσαν στα site να βγάλουν βίντεο με τις καλύτερες στιγμές (γιατί αυτά βλέπει ο κόσμος) και με το ζόρι έφταναν στα τριάντα δευτερόλεπτα.