Περί στέγης

H έμφαση στη στεγαστική πολιτική και ειδικά στη στήριξη των νέων είναι σημαντική για το δημογραφικό και την οικονομία, αλλά και την ανάπτυξη της κοινωνίας. Η κατοικία και η ιδιοκτησία δημιουργούν ενδιαφέροντα για μια περιοχή και κοινά συμφέροντα με τη γειτονιά, αυξάνοντας την κοινωνικοποίηση και την ενασχόληση με τα κοινά.

Και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στη σημερινή συγκυρία, καθώς εκθέσεις του ΔΝΤ και της ΕΚΤ δείχνουν ότι οι νέοι δεν έχουν εισοδήματα για να αγοράσουν ακίνητα, ούτε καν να αποταμιεύσουν, ενώ σταδιακά το όνειρο ή επένδυση σε ακίνητο αρχίζει να φθίνει.

Οπως αναφέρουν σε αφιέρωμά τους οι «Financial Times», τα ενοίκια σε ευρωπαϊκές πόλεις όπως το Λονδίνο, το Παρίσι και το Βερολίνο βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο που έχει ποτέ καταγραφεί, ενώ «οι ενοικιαστές αισθάνονται την πίεση από τα ελληνικά νησιά μέχρι το Ταλίν της Εσθονίας». Καθώς περισσότεροι υποψήφιοι αγοραστές από τη μεσαία τάξη αναγκάζονται να μένουν σε ενοικιαζόμενα σπίτια, αυτή η πρόσθετη πίεση στην αγορά έχει αυξήσει το κόστος για τους ενοικιαστές με χαμηλότερα εισοδήματα – ειδικά σε τοποθεσίες με μεγάλη ζήτηση.

Τα στοιχεία για το κόστος των δανείων είναι αποκαλυπτικά για την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Στην Ελλάδα τα επιτόκια για στεγαστικά δάνεια έχουν ξεπεράσει το 4% και διαμορφώνονται πλέον στα επίπεδα της υπόλοιπης ευρωζώνης. Ομως στη χώρα μας τα επιτόκια αυτά ήταν πολύ πιο ανεβασμένα από τον μέσο όρο και πριν από το 2020 επιβαρύνοντας όλο αυτό το διάστημα τους δανειολήπτες.

Οπως αναφέρει στα πιο πρόσφατα στοιχεία της η Τράπεζα της Ελλάδος για νέα δάνεια, το μέσο επιτόκιο των στεγαστικών δανείων με κυμαινόμενο επιτόκιο αυξήθηκε κατά 20 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 4,03%. Το μέσο επιτόκιο στα υφιστάμενα υπόλοιπα των στεγαστικών δανείων με διάρκεια άνω των 5 ετών παρέμεινε αμετάβλητο στο 4,39%.