Οι (ανεπιθύμητοι) γείτονες

Η Αφρική, η ήπειρος των 54 χωρών και των περίπου 1,3 δισεκατομμυρίων κατοίκων, είναι δίπλα μας. Εκεί, λοιπόν, στη γειτονιά μας, από το 2010 μέχρι σήμερα έχουν σημειωθεί 40 επιτυχημένα ή αποτυχημένα πραξικοπήματα – εκ των οποίων τα 20 στη Δυτική Αφρική και τα 7 τα τελευταία 4 χρόνια, με πιο πρόσφατο αυτό στον Νίγηρα. Εκεί, ως γνωστόν, βρίσκεται η Λιβύη, η οποία το 2011 «απελευθερώθηκε» από τον Καντάφι, για να μετατραπεί σε διαρκή εστία πολέμου, σε άντρο διακίνησης προσφύγων και μεταναστών, σε κέντρο λαθρεμπορίας πετρελαίου.
Στον χάρτη της Αφρικής, επίσης, υπάρχουν ορισμένες από τις πιο φτωχές και υπανάπτυκτες χώρες του πλανήτη, παρόλο που αρκετές απ’ αυτές διαθέτουν τεράστιο φυσικό πλούτο (αλλά τον λυμαίνονται μεγάλες εταιρείες). Εκεί, τέλος, μοιάζουν να έχουν αποφασίσει να λύσουν έναν ακόμη λογαριασμό τους οι Δυτικοί – κυρίως Βρετανοί, Γάλλοι και Αμερικανοί – με τους Κινέζους και τους Ρώσους. Θα αναρωτηθούν, βεβαίως, πολλοί: Τι μας νοιάζει εμάς τι συμβαίνει στην Αφρική; Γιατί να γράφουμε και να μιλάμε για όλα αυτά, όταν δεν επηρεάζουν άμεσα τις ζωές μας; Και γιατί να συζητούμε τώρα τι συνέβη στο παρελθόν της αποικιοκρατίας ή τι σχέδια κάνουν σήμερα οι ισχυροί, αφού δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτε από τα δύο; Το μόνο που μας ενδιαφέρει – θα προσθέσουν ίσως οι πιο ακραίοι – είναι αυτοί οι μαύροι και καθυστερημένοι να μην «εξάγουν» τα προβλήματά τους στην Ευρώπη και να μην πατούν το πόδι τους στις ακτές μας.
Ας τους δώσουν, λοιπόν, Ευρωπαϊκή Ενωση και κυβερνήσεις μερικά ψίχουλα για να φτιάχνουν εκεί στρατόπεδα συγκέντρωσης και, εάν δεν τα καταφέρνουν, ας πνίγονται στη Μεσόγειο όσο περισσότεροι γίνεται, ώστε οι άλλοι να μην τολμήσουν να τη διαβούν. Δεν πιστεύουμε να υπάρχει κανείς που σοκάρεται από τα παραπάνω ή δεν πιστεύει πως αυτός ακριβώς είναι ο τρόπος που σκέφτονται εκατομμύρια Ευρωπαίοι και αρκετοί από τους κυβερνώντες ή κάποιοι που να χάνουν τον ύπνο τους…












