Γι’ αυτό τη λένε {LF}«πολιτική» ευθύνη

Οι σεσημασμένοι δολοφόνοι κροάτες νεοναζί χούλιγκαν κινητοποίησαν τις Αρχές όλων των κρατών από τα οποία πέρασαν για να φτάσουν στην Ελλάδα όπως και τις διεθνείς υπηρεσίες ασφαλείας που έσπευσαν εγκαίρως να ειδοποιήσουν. Ολες, εκτός από εκείνες που θα έπρεπε: τις ελληνικές. Που αδιαφόρησαν πλήρως για κάθε προειδοποίηση. Και που αντί να τους σταματήσουν στα σύνορα, τους… καλωσόρισαν στη χώρα και τους άφησαν να κινούνται ανενόχλητοι, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός ανθρώπου που, χωρίς όλα αυτά, θα βρισκόταν σήμερα στη ζωή, ανεξάρτητα από το ποιος και πώς του τη στέρησε ως ο φυσικός αυτουργός.

Και αφού πρώτα τους άφησαν να περάσουν, να φτάσουν στην Αθήνα, να οργανωθούν και να κινηθούν ανενόχλητοι, μετά, όταν άρχισαν τα γεγονότα, για καθοριστικής σημασίας χρονικό διάστημα, τους άφησαν να χτυπούν ανεξέλεγκτοι με λύσσα.

Η συνέχεια είναι γνωστή: ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, που ορθώς διέκοψε τις διακοπές του, αντέδρασε οργισμένα. Αλλά πώς; Σε πρώτη φάση «τρώγοντας» επτά αξιωματικούς και, κυρίως, ασκώντας δριμύτατη κριτική στην ίδια την Αστυνομία, της οποίας εκείνος προΐσταται! Ουδείς αντιπολιτευόμενος θα μπορούσε να τα πει καλύτερα. Ομως, μία λεπτομέρεια μάλλον του διαφεύγει: ο ίδιος είναι ο αρμόδιος πολιτικός επικεφαλής! Ο υπουργός της Αστυνομίας αυτής! Και το να την κάνει φύλλο και φτερό στα κανάλια καλή προσπάθεια είναι, αλλά σοβαρά τώρα; Είναι αυτό δημοκρατική πολιτεία; Αυτά δεν υπάρχουν, ούτε υπήρξαν ποτέ μέχρι σήμερα. Οχι μόνον εδώ, πουθενά σε αντίστοιχα πολιτεύματα.

Υπάρχει μία αρχή που πρέπει κάποτε να την καταλάβει αυτή η κυβέρνηση: άμα ορκίζεσαι, ευθύνεσαι. Γι’ αυτό ορίζεσαι. Αλλιώς θα διάβαζες στιχάκια από το αγαπημένο σου ποίημα. Ή θα μπορούσες λ.χ. να απαγγείλεις κάτι από τον «Αμλετ» για να δείξεις ότι είσαι έτοιμος για όταν σε φάνε. Ολα τα άλλα είναι πραγματικά θλιβερή κατάπτωση της ίδιας της δημοκρατίας. Και αυτό ήταν και η καλοστημένη δήλωση του κ. Οικονόμου, που από τη θητεία του ως κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι φανερό ότι έχει μάθει καλά τα «κόλπα» με τον λόγο.

«Υπήρχαν πληροφορίες που δεν αξιοποιήθηκαν», παραδέχθηκε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Και ορθώς μίλησε για τα, γνωστά σε όλους πλέον, «πρωτοφανή επιχειρησιακά σφάλματα» και για «κραυγαλέα, τραγική αποτυχία» και βέβαια έχοντας ήδη απομακρύνει τους επτά αξιωματικούς μα με λίαν αμφίβολο επίπεδο στην αλυσίδα. Θα απομάκρυνε κι άλλους πάντως, είχε προαναγγείλει, ενώ έχει διατυπώσει τη θεωρία του Ιανού για την ΕΛ.ΑΣ.: «Υπάρχουν δύο αντιφατικά πρόσωπα της ΕΛ.ΑΣ. καθώς από τη μία δεν αξιοποιήθηκαν οι πληροφορίες που είχαν στη διάθεσή τους οι αστυνομικοί για τους χούλιγκαν που έρχονταν στη χώρα και από την άλλη κινητοποιήθηκαν και οι συλλήψεις έγιναν άμεσα». Ομως…

«Δεν είχα κανέναν ενδοιασμό να παραιτηθώ, αλλά δεν είναι ευθύνη του υπουργού Προστασίας του Πολίτη πώς θα καταστρώνει σχέδια αντιμετώπισης των χούλιγκαν». Αυτό είπε. Ασφαλώς δεν έχει. Μα ακριβώς γι’ αυτό και ο υπουργός φέρει την πολιτική, λεγόμενη, ευθύνη. Και όχι την επιχειρησιακή. Αυτή η «πονηριά» να μπλέκει κανείς στα δύσκολα τη μία με την άλλη είναι κατώτερη των περιστάσεων. Αν ήταν έτσι, οι κυβερνήσεις θα ήταν πάντοτε και για όλα στο απυρόβλητο. Αυτή η δήλωση θα ταίριαζε γάντι σε καθετί. Ομως τότε δεν θα είχαμε δημοκρατία, μα κάποιο άλλο καθεστώς, ακόμα μη ακριβώς προσδιορισμένου χαρακτήρα. Οχι όμως δημοκρατία. Τέτοιου είδους εξυπνάδες και «διαφυγές» είναι αδιανόητες για όποιους σέβονται το πολίτευμα αλλά και τους ίδιους τους εαυτούς τους και τη λειτουργία τους μέσα σε αυτό. Και γίνονται ακόμα χειρότερες όταν παίρνουν και λίγο παλιό χρώμα από… Μαυρογιαλούρο: «Αναλαμβάνω την ευθύνη να δουλέψουμε σκληρά και να αλλάξουμε την Ελληνική Αστυνομία». Οχι. Δεν είναι αυτή η ευθύνη που πρέπει να αναληφθεί αυτή τη στιγμή. Αλλη είναι. Αυτά, τέτοια ώρα, είναι κούφια λόγια.