Δεν είναι έξυπνος, είναι όμως επικίνδυνος

Στο πολιτικό δράμα «Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου», του 1976, ο Μπομπ Γούντγουορντ (Ρόμπερτ Ρέντφορντ) συναντά σε ένα γκαράζ τον μυστικό πληροφοριοδότη του FBI, το Βαθύ Λαρύγγι, προκειμένου να τον ρωτήσει τι γνωρίζει για την υπόθεση του Watergate. Το Βαθύ Λαρύγγι – στην πραγματικότητα, ο αναπληρωτής διευθυντής του FBI, Μαρκ Φελτ – είναι σκυθρωπός και λιγομίλητος, αρνούμενος να αποκαλύψει όλα όσα ξέρει. «Πρέπει να το κάνω με τον δικό μου τρόπο», λέει στον Γούντγουορντ. «Πες μου τι ξέρεις και εγώ θα το επιβεβαιώνω». Παρ’ όλα αυτά, προχωρά σε μια κυνική εκτίμηση για τη λειτουργία της κυβέρνησης του Νίξον: «Ξέχνα τους μύθους που έχουν κατασκευάσει τα μίντια για τον Λευκό Οίκο. Η αλήθεια είναι πως δεν πρόκειται για πολύ έξυπνους τύπους και τα πράγματα τους ξέφυγαν από τον έλεγχο».

Στην ιστορία υπάρχουν λίγες στιγμές, συμπεριλαμβανομένου του σκανδάλου Watergate, που έχουν καταφέρει να διαπεράσουν τον αξιοπρεπή μυστικισμό της αμερικανικής κυβέρνησης όσο οι έξαλλες, κυνικές και παράλογες προσπάθειες του Ντόναλντ Τραμπ να παραμείνει στην εξουσία αφότου έχασε τις εκλογές του 2020. Οι κατηγορίες σε βάρος του είναι σοβαρές και η βία που ασκήθηκε θανάσιμη. Ωστόσο, κάθε λέξη στο κατηγορητήριο των 45 σελίδων φέρνει στη μνήμη τα λόγια που είπε το Βαθύ Λαρύγγι: Δεν πρόκειται για πολύ έξυπνους τύπους.

Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι ο Τραμπ και όσοι συμμετείχαν στη συνωμοσία απέτυχαν στην προσπάθειά τους να ανατρέψουν το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν, σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσμα της τύχης. Το ότι, επίσης, τώρα κατηγορούνται για τα πιο σοβαρά εγκλήματα που αφορούν τον Τραμπ κάθε άλλο παρά ήταν εγγυημένο.

Αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη ενόχληση και ανησυχία είναι το πόσο ο Τραμπ και οι άμεσοι συνεργάτες του στη συνωμοσία είχαν συνείδηση της πιθανότητας που υπήρχε οι ενέργειές τους να οδηγήσουν σε βία, καθώς και ότι η βία ίσως ήταν απαραίτητη προκειμένου να πετύχουν τους στόχους τους. Αυτό, όμως, ήταν κάτι που δεν φάνηκε να τους ενοχλεί ή, έστω, να τους κάνει να διστάσουν.

Εδώ και καιρό είναι σαφές ότι οι ακροδεξιές εξτρεμιστικές ομάδες, όπως είναι οι Proud Boys και οι Oath Keepers, είχαν σχεδιάσει την άσκηση βίας στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου. Λιγότερο σαφής είναι, την ίδια στιγμή, ο βαθμός της επικοινωνίας που υπήρχε ανάμεσα στο στρατόπεδο του Τραμπ και αυτές τις ομάδες – εφόσον υπήρχε επικοινωνία – αναφορικά με το συγκεκριμένο γεγονός και τα σενάρια της βίας. Εχουν υπάρξει πολλές αναφορές και εικασίες γύρω από αυτή τη σύνδεση, αλλά η επιτροπή της Βουλής για τα γεγονότα της 6ης Ιανουαρίου δεν κατάφερε να την αποδείξει με αδιάσειστα στοιχεία, κάτι που δεν κάνει ούτε το κατηγορητήριο.

Είναι αλήθεια ότι τον Δεκέμβριο του 2020, ο επικεφαλής των Oath Keepers είχε καλέσει τον Τραμπ να ενεργοποιήσει τον Νόμο περί Εξέγερσης. Ο συνειρμός που προκαλείται μπορεί να μην οδηγεί στο συμπέρασμα πως υπήρξε συντονισμός, όμως φαίνεται να υπήρχε μια σχετική ταύτιση απόψεων και μεθόδων ανάμεσα στις εξτρεμιστικές ομάδες και το στρατόπεδο του Τραμπ. Πρόκειται για μια συσχέτιση η οποία θα καταστεί σαφέστερη μόνο εάν ο Τραμπ είναι πάλι ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών, κάτι που είναι και το πιθανότερο.

Δεν πρόκειται, λοιπόν, για πολύ έξυπνους τύπους, εξακολουθούν όμως να είναι αρκετά επικίνδυνοι.