Αδράνειες{CR}

Αυτό που συνέβη χθες στη Νέα Αγχίαλο του Βόλου δεν έπρεπε ποτέ να συμβεί. Οσο σοβαρή κι αν ήταν η πυρκαγιά, επ’ ουδενί έπρεπε το πύρινο μέτωπο να φτάσει στην έδρα της 111 Πτέρυγας Μάχης.

Ενα από τα πλέον στρατηγικά σημεία για την ακεραιότητα της χώρας. Εκεί όπου λειτουργεί στρατιωτικό αεροδρόμιο με κομβικό ρόλο στους σχεδιασμούς της εθνικής άμυνας.

Ενα στρατιωτικό αεροδρόμιο στο οποίο υπάρχουν F16. Οπου αποθηκεύονται πανάκριβα πυρομαχικά. Κι από το οποίο εξαρτάται το αξιόμαχο της Ελλάδας.

Οι εκρήξεις αποθηκευμένων πυρομαχικών στη Νέα Αγχίαλο δεν θα έπρεπε να έχουν γίνει. Επειδή ούτε η φωτιά έπρεπε να μπει στο στρατόπεδο ούτε οι συνθήκες αποθήκευσης έπρεπε να το έχουν επιτρέψει.

Το κράτος χθες έμεινε σοβαρά εκτεθειμένο. Τρωτό και ευάλωτο. Και είναι πολλαπλά εκτεθειμένο επειδή η πυρκαγιά στη Νέα Αγχίαλο δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία.

Υπάρχουν ευθύνες; Είναι προφανές. Οταν ο σχεδιασμός μιας έκτακτης κατάστασης όπως μια πυρκαγιά δεν περιλαμβάνει μια στρατηγικής σημασίας περιοχή για την εθνική άμυνα είναι προφανείς οι ευθύνες. Δεν είναι φρόνιμο να τις σχετικοποιήσουμε επειδή σε μεγάλο βαθμό είναι ευθύνες του στρατού και της ηγεσίας του.

Αλλά πέρα από τις ευθύνες, και την ανάγκη έντασης της προσοχής των υπηρεσιών το επόμενο διάστημα επειδή οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες δεν θα υποχωρήσουν, υπάρχει ένα ουσιαστικό ζήτημα.

Οι πολίτες εμπιστεύτηκαν την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για να εκσυγχρονίσει τη χώρα. Να φτιάξει το κράτος. Να εμπεδώσει το αίσθημα ασφάλειας. Και να εφαρμόσει τον νόμο ενός ισχυρού κράτους δικαίου.

Είναι μια τεράστια υποχρέωση, την οποία δεν έχει δικαίωμα ούτε να απεμπολήσει ούτε να τη διαψεύσει. Στην περίπτωση της Νέας Αγχιάλου είναι προφανές ότι υπήρξαν παραλείψεις και επιπολαιότητες. Να καταλογιστούν γρήγορα και παραδειγματικά.

Από εκεί και πέρα, οι μάχες είναι πολλές. Στη συγκυρία της έντασης των καιρικών φαινομένων, πρέπει να δοθούν όσο πιο καίρια κι αποτελεσματικά είναι δυνατόν. Η μάχη για το φυσικό περιβάλλον, για την ασφάλεια των πολιτών και για τον τουρισμό, τη βαριά βιομηχανία της χώρας, είναι διαρκής και δύσκολη. Η φυγομαχία δεν επιτρέπεται.

Αλλά θα χρειαστεί, παράλληλα, να ακολουθήσουν κι άλλες μάχες. Δεν αξίζει σε αυτή τη χώρα η εικόνα στην οποία κυριαρχούν οι γνωστές δυνάμεις της καθυστέρησης και της αδράνειας. Κι όμως. Πρόκειται για δυνάμεις που είναι παντού. Στη διοίκηση, στις υπηρεσίες, στην τοπική αυτοδιοίκηση. Στα κόμματα και στον συνδικαλισμό.

Οι πολίτες εμπιστεύτηκαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να τα αλλάξει όλα. Ή έστω για να προσπαθήσει σοβαρά. Η τετραετία που άρχισε δεν μπορεί να είναι περίοδος διαχείρισης αλλά συγκρούσεων. Να αλλάξουν όλα.