Το πόλο που ενθουσιάζει

Ταυτίζεται το πόλο με το καλοκαίρι. Είναι το υγρό στοιχείο, αυτό που τόσο ταιριάζει στους Ελληνες. Συχνά-πυκνά βλέπουμε, απολαμβάνουμε ομάδες όλων των ηλικιών και ανεξαρτήτως φύλου. Οι γυναίκες δεν τα κατάφεραν, δεν έφτασαν έως το τέλος σε αυτό το Παγκόσμιο. Οι άνδρες όμως, ξανά συνεπείς στο ραντεβού και με θέα τη μεγάλη διάκριση. Ολη αυτή η πορεία θα πρέπει να κάνει τους πάντες υπερήφανους, γιατί αποδεικνύεται περίτρανα πως η ελληνική υδατοσφαίριση έχει ταυτότητα και δημιουργεί συνεχώς νέους άσους. Υπάρχει παραγωγική διαδικασία, παίκτες με ταλέντο και φυσικά προσόντα που πέφτουν στο νερό και «πνίγουν» τους αντιπάλους τους. Συνέβη χθες κόντρα στο Μαυροβούνιο, μια ομάδα που κατά καιρούς έχει προκαλέσει αίσθηση με τις πορείες που καταφέρνει – άλλωστε πρόκειται για πολίστες από την πρώην Γιουγκοσλαβία και αυτό λέει πολλά.

Δεν χρειάζονται όμως πανηγυρισμοί. Ούτε στομφώδεις εκφράσεις. Ναι, αυτή η γενιά είναι πολύ αξιόλογη, ίσως καλύτερη από την προηγούμενη και με παίκτες στο απόγειο της καριέρας τους ή για να ειπωθεί σωστότερα, στην πλέον μεστή στιγμή τους. Παίζουν και για τον Αγγελο Βλαχόπουλο, τον άσο που έμεινε στην Αθήνα ένεκα πολύ σοβαρού οικογενειακού προβλήματος. Αν έπαιζε και αυτός; Τότε η δυναμική θα ήταν σαφώς μεγαλύτερη. Και τώρα, όμως, οι άσοι του Θοδωρή Βλάχου μπορούν να περάσουν στα ημιτελικά τους Σέρβους. Να πάρουν ρεβάνς για τον τελικό του Τόκιο. Είναι ένα απωθημένο; Αναντίρρητα. Το πόλο, ένα σύνολο με θαυμαστή συνέπεια στις σπουδαίες διοργανώσεις και οπωσδήποτε με καλά πλασαρίσματα και… μέσα στα μετάλλια, αξίζει αυτό που ακόμη δεν έχει γευτεί: ένα χρυσό μετάλλιο. Δύσκολο; Και τι μ’ αυτό; Ολα είναι στα χέρια των παικτών που διαθέτουν εμπειρίες, έχουν αγωνιστεί σε πολλά ευρωπαϊκά ματς σε ανώτατο επίπεδο, διαθέτουν τις εμπειρίες και τον απαραίτητο πλουραλισμό στο παιχνίδι τους. Η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου είναι πλέον ο στόχος και όχι μόνον ο τελικός, όχι μόνο το εισιτήριο για τους αγώνες του Παρισιού. Οι βάσεις έχουν μπει εδώ και δεκαετίες. Λείπει αυτό που συνήθως λέμε «το κερασάκι στην τούρτα». Για τη συγκεκριμένη ομάδα δεν είναι ο κύκλος που θα κλείσει, αλλά ένας φωτεινός φάρος στην πορεία για ακόμη καλύτερες στιγμές. Οι ελληνικές πισίνες που γαλούχησαν αθλητές και αθλήτριες παγκοσμίου βεληνεκούς, έχουν κάθε λόγο να προσμένουν το μεγαλύτερο επίτευγμα!