Αντοχή

Δυστυχώς, οι αντιδράσεις είναι απροσδόκητα υποτονικές και τα δημοσιεύματα διόλου διαφωτιστικά. Διαβάζουμε, ας πούμε, ότι η απόφαση του Κώστα Καραμανλή να αναλάβει πρόεδρος της Συνεταιριστικής Ενωσης Καπνοπαραγωγών Ελλάδος έχει «εθνικές προεκτάσεις και πολλαπλά μηνύματα». Δηλαδή; Οι εθνικές προεκτάσεις σχετίζονται μόνο με την έδρα της Ενωσης, τη Θράκη, ή υπάρχει και κάτι άλλο; Τα πολλαπλά μηνύματα πόσο πολλά είναι και σε ποιους απευθύνονται; Στους αντικαπνιστές, στους χαμουτζήδες, στην κυβέρνηση, στους Τούρκους;

Πληροφορίες δεν μας δίνουν ούτε οι υποστηρικτές του πρώην πρωθυπουργού. Ανατρέχεις, ας πούμε, στον τοίχο του Πυρήνα Υποστηρικτών Κώστα Καραμανλή (μιας σελίδας που «φτιάχτηκε από ένθερμους φίλους του Κώστα») και βρίσκεις άσχετα πράγματα: μια επίθεση από το 2018 στη Φώφη Γεννηματά («Φτύνει τη Νέα Δημοκρατία και κοροϊδεύει όλους τους Ελληνες»), μια εξήγηση για την υποστήριξη του Μπάιντεν από τους συστημικούς έλληνες πολιτικούς και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ («πληρώνει καλά ο θείος Σόρος»), μια παρομοίωση των συγκρούσεων του 2014 στο Κίεβο με τις ταραχές του 2008 στην Αθήνα («τότε που, με αφορμή τον θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ξένες μυστικές υπηρεσίες υποδαύλιζαν τις ταραχές και τη λεηλασία της Αθήνας, προκειμένου να ρίξουν την κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή, επειδή είχε προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό την ελληνορωσική συνεργασία»).

Το μόνο που πέτυχε αυτή η αναζήτηση ήταν να μας παραπέμψει ο Πυρήνας σε μια από τις λιγοστές περιπτώσεις όπου ο νέος πρόεδρος του ΣΕΚΕ έχει σπάσει τη σιωπή του. Μιλώντας στις 27 Οκτωβρίου του 2019 σε εκδήλωση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, ο Καραμανλής διακήρυξε ότι «συστάσεις και προτροπές που μας καλούν τάχα να “λογικευτούμε και τα βρούμε”, πολύ δε περισσότερο πιέσεις φίλων, συμμάχων ή εταίρων, δεν γίνονται δεκτές αν προσκρούουν στο εθνικό συμφέρον. Στη Θράκη, στο Αιγαίο, στην Κύπρο, μετριέται η αντοχή του Ελληνισμού».

Η αντοχή αυτή ενισχύεται αποφασιστικά τώρα με την παρουσία του στη Θράκη, έστω και για λίγες ημέρες τον μήνα. Διότι οι πιέσεις δεν προέρχονται πλέον μόνο από φίλους και συμμάχους, αλλά και από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που είπε κάτι ύποπτα περί διαλόγου με την Τουρκία και πιθανών υποχωρήσεων. Ηρθε η ώρα λοιπόν να ορθώσει το ανάστημά του ο πρώην πρωθυπουργός και να πει ένα υπερήφανο «φτάνει», ανάλογο μ’ εκείνο που είπε το 2004 όταν η νεοεκλεγείσα κυβέρνησή του πέταξε μια ιστορική ευκαιρία να παραπεμφθούν οι ελληνοτουρκικές διαφορές στη Χάγη, διαγράφοντας όλη τη δουλειά που είχε κάνει ο Σημίτης με τον Κρανιδιώτη. Γιατί; Επειδή φοβόταν ότι η Ελλάδα δεν θα δικαιωνόταν στο σύνολο των θέσεών της – θα έκανε δηλαδή «υποχωρήσεις».

Ο Καραμανλής, βέβαια, δεν είναι πλέον πρωθυπουργός, αλλά ένας συνταξιούχος που οι απόψεις του δεν αφορούν παρά τις παρέες του, τους λιγοστούς θαυμαστές του, ίσως δε και μερικούς καπνοπαραγωγούς. Αλλά, να, καλό είναι μερικές φορές να θυμόμαστε την ιστορία μας.