Ψιθυριστές σήμερα, συμμέτοχοι το 2015

Η μνήμη του παράτυπου δημοψηφίσματος του 2015 είναι οδυνηρή. Κυρίως γιατί υπερφόρτωσε το ήδη μεγάλο κόστος που είχε επωμιστεί η ελληνική κοινωνία και οικονομία, αλλά και η διεθνής θέση της χώρας. Βεβαίως, κανείς δεν έχει «όρεξη» να σκαλίζει τις πληγές που άφησε εκείνη η, «να πάει και να μην ξαναγυρίσει», δύσκολη περίοδος. Ομως, οι κοινωνίες ωριμάζουν δύσκολα και συχνά ετεροχρονισμένα, όπως κατέδειξε το εκλογικό σώμα.

Αν τότε η πλειοψηφία δεν είδε τον κίνδυνο που συνόδευε την εντολή σύγκρουσης με την Ευρώπη που παραχώρησε στον Αλέξη Τσίπρα, όπως ο ίδιος με επιμονή (και πειθώ…) ζητούσε, αυτή τη φορά επιβεβαίωσε ότι έχει βγάλει σοφά συμπεράσματα. Αν τότε, ο πρώην αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ τρομοκρατημένος από τη δική του ανοησία, κατέληξε στη διάσημη πλέον κωλοτούμπα, σήμερα οι ψηφοφόροι έκαναν το δικό τους άλμα προς τα εμπρός για να στηρίξουν χωρίς περιστροφές τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Προσωπικά (και δεν είμαι ο μόνος…) δεν ξεχνώ τίποτε από το κυνηγητό που υπέστημεν όσοι αναδείξαμε την επικείμενη τότε καταστροφή. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να την εμποδίσουμε. Τη ζημιά υπέστημεν όλοι μαζί και, σε μεγάλο βαθμό, την πληρώνουμε μέχρι σήμερα. Ακόμη δυστυχέστερα, η ζημιά εκείνη δεν επιμερίστηκε κατά τρόπο «δίκαιο», με οδηγό δηλαδή την «αριστερή ιδεολογία» που υποτίθεται ότι εμπνέει τα στελέχη του δεύτερου κόμματος που προθερμαίνονται για την κούρσα διαδοχής. Την πλήρωσαν, κυρίως, οι φτωχοί που έγιναν φτωχότεροι.

Δεν ξεχνώ επίσης ότι, τότε, οι σημερινές «καρδούλες» της ψευδεπίγραφης Πλεύσης ήσαν απειλητική «γροθιά» απέναντί μας, σε πλήρη σύμπλευση με τον, λίγο αργότερα, «προδότη Τσίπρα». Οτι η χειρότερη ever προεδρεύουσα του νομοθετικού σώματος δεν δίστασε να μαζέψει στην αίθουσα της Γερουσίας αγύρτες που ήθελαν να κάνουν τη χώρα μας πειραματόζωο ενός τριτοδρομικού «σοσιαλισμού» για τον οποίο θα μιλούσαν με θαυμασμό άμα την επιστροφή τους στις πλούσιες πρωτεύουσες του διεθνούς καπιταλισμού.

Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κάνει, μέχρι σήμερα, καμία ειλικρινή και πειστική αυτοκριτική για όσα λανθασμένα είπε, υπεστήριξε και έπραξε. Ούτε κανείς άλλος (ή άλλη) από την παράταξή του, με τη σημερινή μορφή της ή όπως παρουσιαζόταν τότε, όταν τίναξε στον αέρα όσες προσπάθειες είχαν ήδη γίνει μέχρι τα Χριστούγεννα 2014. Αντιθέτως, οι κ.κ. Βαρουφάκης, Τσακαλώτος και Κωνσταντοπούλου μαζί με κάποιους ακόμη, δεν χάνουν ευκαιρία να προκαλούν, υποστηρίζοντας με δήθεν «εξηγήσεις» το πόσο δίκιο είχαν τότε (και ακόμη σήμερα) για τα όσα έπραξαν. Γιατί, στην πολιτική, εκτός από τις ιδέες, μετρούν – κυρίως – οι πράξεις. Ούτε όμως μπορώ να δικαιολογήσω όσους, στη δική μας πλευρά, εκείνες τις μέρες, εποίησαν την νήσσαν, αφήνοντας τα… παιδία να πειραματίζονται με τα πάθη του κυρίαρχου λαού. Με αντάλλαγμα τριάκοντα αργύρια προς εξυπηρέτηση των δικών τους παθών, όπως θα καταδείξει ενδεχόμενη αποκάλυψη όσων ψιθύρισαν στο αφτί νομικών «συμβούλων» του κράτους να συνεχιστεί το ατιμωτικό κυνήγι ενός τίμιου Ελληνα, του Ανδρέα Γεωργίου. Ελεος!

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος.