Για μια γνήσια {LF}προοδευτική αντιπολίτευση

Οι κάλπες της 25ης Ιουνίου παρήγαγαν αναμφισβήτητα αποτελέσματα. Για το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, πέραν της προφανούς αύξησης των εκλογικών του ποσοστών και της κοινοβουλευτικής του εκπροσώπησης, πρέπει να επισημανθεί η ενίσχυση στις νέες ηλικίες και στους κεντρώους ψηφοφόρους: δύο κρίσιμα ποιοτικά χαρακτηριστικά με ιδιαίτερη αξία που δικαιολογούν αισιοδοξία. Ωστόσο, όσο τα προβλήματα της καθημερινότητας επιμένουν, τόσο θα επιτείνεται και η ανάγκη για ακόμη πιο ισχυρή κοινωνική παρέμβαση, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, εκεί όπου οι ανισότητες είναι πιο βαθιές και γίνονται πιο αισθητές.

Εξάλλου, η ίδια η εκλογική επικράτηση της ΝΔ δεν πρέπει να παρερμηνεύεται ως «λευκή επιταγή» ή ανοχή σε όλες τις άδικες πολιτικές της. Η έλλειψη πειστικής εναλλακτικής από την αξιωματική αντιπολίτευση πιστοποιείται πλέον ως σημαντική προεκλογική «χορηγία» στη ΝΔ, μαζί με τον θολό τακτικισμό του ΣΥΡΙΖΑ όλους τους προηγούμενους μήνες. Το αποτέλεσμα των εκλογών, όμως, όσο εμφατικό κι αν είναι, δεν μπορεί να εξαφανίσει τα προβλήματα της καθημερινότητας ούτε να ματαιώσει τα μεγάλα πολιτικά διακυβεύματα και τις προκλήσεις της ιστορικής συγκυρίας.

Οσο κι αν προσπαθεί η ΝΔ να δημιουργήσει νέα μεταπολιτικά διλήμματα, η διάκριση είναι σαφής. Κόμματα και πολιτικές χαρακτηρίζονται τελικά από το ίδιο το περιεχόμενό τους και το κοινωνικό τους αποτύπωμα. Καμία εκσυγχρονιστική πρωτοβουλία δεν είναι ταυτόχρονα και προοδευτική αν δεν κατατείνει στην υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος, την κοινωνική δικαιοσύνη. Αλλωστε, «πρόοδος» είναι αυτό που λέει το όνομά της. Η πολιτική που τολμά να συγκρουστεί με συμφέροντα και συμπεριφορές που μας κρατούν στο χθες. Η πολιτική που φέρνει τον πολίτη στο επίκεντρο. Με αλλαγή νοοτροπίας και ανατροπή συστημικών στρεβλώσεων. Με ανοικτό βηματισμό προς το μέλλον. Αυτός είναι ο μόνος πραγματικός προοδευτικός εκσυγχρονισμός, μια έννοια ασύμβατη με τα διαχρονικά πολιτικά πεπραγμένα της ΝΔ. Πόσο «προοδευτική» είναι η ευνοιοκρατική διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης; Ή η εγκατάλειψη του κοινωνικού κράτους, του ΕΣΥ, του ΕΚΑΒ, η απαξίωση του δημόσιου σχολείου; Είναι άραγε «προοδευτική» η αδιαφάνεια, η έλλειψη λογοδοσίας, οι απευθείας αναθέσεις, η κομματοκρατία στο Δημόσιο; Η συγκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών; Συνιστά «πρόοδο» η αναπαραγωγή και επαύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων, η εργασιακή ανασφάλεια των νέων, η φορολογική αδικία;

Η αντιπαράθεση με αυτές τις συντηρητικές και άδικες πολιτικές αποτελεί στόχο της δικής μας αντιπολίτευσης. Μιας αντιπολίτευσης που ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε όμως και η ΝΔ, στο παρελθόν, δεν τόλμησαν ποτέ να κάνουν: δομικής, αυστηρής, αλλά γόνιμης, στηριγμένης πάντοτε σε αντιπρόταση, σε μια εναλλακτική, σε ένα άλλο αφήγημα, τελικά, για τη χώρα. Αυτή οφείλει να είναι η μόνη βάση για την ενίσχυση της Δημοκρατικής Παράταξης. Και όχι η λογιστική νοοτροπία. Η πολιτική δεν επιτρέπεται να εξαντλείται στο άθροισμα προσώπων και κινήσεων ούτε στη διαμόρφωση συγκυριακών μετώπων. Η σύγχρονη Κεντροαριστερά δεν μπορεί παρά να δομηθεί πάνω σε αρχές και αξίες. Είναι προορισμένη να ενώσει ξανά και να εμπνεύσει τους δημοκράτες και προοδευτικούς πολίτες. Και δεν θα το κάνει μόνο με σύμβολα και συνθήματα, αλλά με πολιτικές προτάσεις και ανανεωμένη αυτοπεποίθηση.

Οσοι, λοιπόν, μένουν και επιμένουν, ανεξάρτητα από τίτλους και ιδιότητες, και συμμετέχουν στη συλλογική προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, έχουν τη θέληση αλλά και την ευθύνη να φέρουν μετρήσιμα αποτελέσματα. Να συνεχίσουν χωρίς κραδασμούς, αταλάντευτα, στον ίδιο δρόμο. Για μια αξιόπιστη, γνήσια, προοδευτική αντιπολίτευση.

Ο Δημήτρης Μάντζος είναι βουλευτής Επικρατείας, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής