Κώστας και… Κώστας

Συνέβη με διαφορά μερικών λεπτών… ίσα για να σχηματίσει μια ομολογουμένως μεγάλη αντίθεση και σίγουρα μια καλοκαιρινή ιστορία από εκείνες που μένουν για καιρό.

Ισως μπροστά από τα τελευταία συμβόλαια της καριέρας τους, οι δύο αρχηγοί του Ολυμπιακού, ο Κώστας Σλούκας και ο Κώστας Παπανικολάου αποφάσισαν να ακολουθήσουν διαφορετικά μονοπάτια.

Ο Παπανικολάου να παραμείνει για ακόμη τρία χρόνια δημιουργώντας τις προϋποθέσεις να ολοκληρώσει τη διαδρομή σε φόντο ερυθρόλευκο. Ο Σλούκας να φτιάξει βαλίτσες και να αναχωρήσει για μια ακόμη φορά από το μεγάλο λιμάνι.

Φυσικά κάθε υπόθεση είναι διαφορετική και οι δύο σπουδαίοι παίκτες έχουν κερδίσει προ πολλού το δικαίωμα να αποφασίζουν για το μέλλον τους. Σε τελική ανάλυση, ελεύθεροι ήταν. Το γεγονός όμως ότι ο Παπανικολάου παρέμεινε δίχως να χρειαστεί καν να συναντηθεί με τους ιδιοκτήτες, ενώ αντίθετα η υπόθεση του Σλούκα εξελίχθηκε σε σήριαλ δίχως happy end λες και σχημάτισε με έναν τρόπο τις δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος.

Ο Σλούκας δεν τελείωσε χθες με τον Ολυμπιακό. Τελείωσε τη Δευτέρα έπειτα από το άκαρπο ραντεβού που είχε με τους Αγγελόπουλους στα γραφεία της εταιρείας των ιδιοκτητών της ΚΑΕ. Τέσσερις ώρες γύρω από το ίδιο τραπέζι δίχως τελικά να προκύψει… λευκός καπνός και με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα συγκεκριμένη: κανένα «ζήτημα» με το οικονομικό στα 2+1 χρόνια της πρότασης για το νέο συμβόλαιο. Καμία «επαφή» όμως με τον Γιώργο Μπαρτζώκα σε εκείνα που ο 33χρονος γκαρντ ήθελε να αλλάξουν. Στον ρόλο του στην ομάδα, ενδεχομένως και στον χρόνο συμμετοχής του. Από τη στιγμή που δεν λύθηκε εκεί δεν θα μπορούσε να λυθεί πουθενά.

Μάλιστα χθες στους τίτλους τέλους ο διεθνής γκαρντ επέλεξε στο «αντίο» του να στείλει ένα μήνυμα από εκείνα που δεν χρειάζονται αποκωδικοποίηση: «Από την εξέλιξη των γεγονότων, νιώθω ότι δεν έχω καταφέρει να εμπνεύσω τον ίδιο σεβασμό προς όλους». Κανονικό… καρφί στον τοίχο.

Πόσο διαφορετικά θα ήταν όλα αν αυτή η απολύτως φυσιολογική συζήτηση και η διεκδίκηση ενός μεγαλύτερου ρόλου γίνονταν πίσω από κλειστές πόρτες; Δεν θα το μάθουμε ποτέ.

Από τη στιγμή που ένιωθε, που νιώθει έτσι, και που από ένα σημείο και έπειτα το επικοινώνησε δημόσια; Το καλύτερο ήταν να αποχωρήσει. Καλύτερα προκειμένου να ευχαριστηθεί τα 2-3 καλά χρόνια μπάσκετ που έχει μπροστά του, στο υψηλότερο επίπεδο και να διεκδικήσει τον επίλογο που ο ίδιος επιθυμεί στη σπουδαία διαδρομή του. Καλύτερα όμως και για τον Ολυμπιακό και τον προπονητή του. Οι ομάδες δεν είναι οι παίκτες (τους). Οι ομάδες είναι οι αρχές (τους). Η κουλτούρα (τους). Η φιλοσοφία (τους). Οι Ερυθρόλευκοι είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα club της Ευρώπης. Απέδειξαν πως υπήρχε ζωή μετά τον Βασίλη Σπανούλη. Οτι υπήρχε ζωή μετά τον Γιώργο Πρίντεζη. Θα κληθούν να κάνουν και τώρα το ίδιο έστω με μεγαλύτερο συντελεστή δυσκολίας καθώς μέσα σε λίγα 24ωρα έχασαν τον Βεζένκοφ και τον Σλούκα. Η επόμενη μέρα για εκείνους περιλαμβάνει έναν αρχηγό. Ο άλλος θα είναι αντίπαλος στον… πόλεμο της Euroleague.