Βαριά, προσωπική, ήττα

Βαριά, προσωπική, ήττα

Ασχολούμαστε όλοι με τη βαριά προσωπική ήττα του Αλ. Τσίπρα στο Ρέθυμνο, όπου τέθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου, προκειμένου να βάλει στη Βουλή τον Ανδρέα Ξανθό, και όχι μόνο δεν το κατάφερε, αλλά πέτυχε και το ανεπανάληπτο – να αυξήσει τη διαφορά των 225 ψήφων που χώριζε τον Μάιο τον ΣΥΡΙΖΑ από το ΠΑΣΟΚ, σε… 3.100 την Κυριακή!

Ξεχνάμε όμως ότι ανάλογες «επιδόσεις» είχε και στις άλλες δύο εκλογικές περιφέρειες στις οποίες ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ. Προσέξτε παρακαλώ, τι προκύπτει από την ανάλυση των αποτελεσμάτων, και για μένα δείχνει ότι το (φωτεινό) άστρο του παλικαριού βαίνει ολοταχώς προς τη δύση του.

Στην Α’ Πειραιά λοιπόν, όπου και θα επιλέξει να είναι τελικά βουλευτής (πετώντας έξω τον… μπαρουτοκαπνισμένο μπαρμπα-Θοδωρή Δρίτσα), ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε την Κυριακή 4.000 ψήφους σε σχέση με την εκλογή της 21ης Μαΐου. Τότε είχε λάβει 19.411 ψηφοδέλτια, τα οποία μεταφράζονταν σε ποσοστό 18,19%. Την Κυριακή ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίστηκε από 15.470 ψηφοφόρους, που μεταφράζονται σε ποσοστό 16,57%.

Δράμα…

Δεν αρέσει πλέον

Στον Δυτικό Τομέα της Αθήνας, όπου ήταν επίσης επικεφαλής του ψηφοδελτίου, έγινε κανονικά «νύχτα του αγίου Βαρθολομαίου» για τον ΣΥΡΙΖΑ. Από 55.031 ψήφους (ποσοστό 22,73%) που είχε λάβει το κόμμα της χαράς στις εκλογές του Μαΐου, έχασε 11.000 ψηφοφόρους (43.559 ψήφοι – ποσοστό 21,13%)!!! Εξαιτίας δε αυτής της τεράστιας διαρροής, έχασε και μία έδρα. Στις εκλογές του Μαΐου, εξέλεξε τρεις βουλευτές, τον εαυτό του, την Εφη Αχτσιόγλου και τη Ρένα Δούρου. Τώρα δύο. Η Ρένα Δούρου θα εισέλθει στη Βουλή επειδή εκείνος θα επιλέξει την έδρα της Α’ Πειραιά. Αλλιώς…

Οση λοιπόν καλοσύνη ή και συμπάθεια να (θελήσεις να) δείξεις για τον ηττημένο των εκλογών, είναι αδύνατον να μην επισημάνεις ότι το παλικάρι δεν αρέσει πλέον. Και πρέπει να το καταλάβει πια και ο ίδιος, ότι δεν αρέσει…

(Εγώ απλώς, με τα προηγούμενα, επεδίωξα να βοηθήσω στην αυτοσυνειδητοποίησή του. Προφανέστατα για καλό σκοπό. Επιχειρώ να του δείξω τη σκληρή αλήθεια ώστε να μην ακούει τις πλάνες σκέψεις των γύρω του, που δεν έχουν πάντοτε αγαθούς σκοπούς. Δεν είναι ανιδιοτελείς, όπως εγώ, τι άλλο να πω;)

Δύο σχολές σκέψης στον ΣΥΡΙΖΑ

Σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ, το μόνο που μπορώ να συνεισφέρω επί του φλέγοντος θέματος είναι αυτό που μου μεταφέρθηκε χθες, από πολύ σοβαρό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Οτι δηλαδή υπάρχουν δύο σχολές σκέψης για το τι μέλλει γενέσθαι προσεχώς, στο κόμμα της χαράς. Η μία είναι ότι οι όποιες αλλαγές, συν η εκκρεμότητα της «κρίσης των μελών» για τον πρόεδρο, θα πρέπει να τρέξουν άμεσα, μεσούντος του καλοκαιριού. Ετσι ώστε το κόμμα να έχει έναν τουλάχιστον μήνα μπροστά του, ως τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Οκτωβρίου, προκειμένου να εμφανιστεί ενωμένο και απερίσπαστο για τη μεγάλη, την κρίσιμη, μάχη.

Η δεύτερη σχολή αναφέρει ότι ο χρόνος είναι ιδιαίτερα πυκνός, και δεν προλαβαίνουν, από πλευράς ημερομηνιών και διαδικασιών, να οργανωθούν ώστε να δώσουν στοιχειωδώς και με επάρκεια τον αγώνα για τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές. Οτι οι όποιες αλλαγές, συν η υποτιθέμενη ψηφοφορία για τον πρόεδρο, να γίνει αργότερα, ίσως προς το τέλος του χρόνου, ώστε εν συνεχεία να υπάρχει ένα ολόκληρο εξάμηνο ως τις ευρωεκλογές απαλλαγμένο από εσωστρέφεια και άγονη κριτική.

Και υπάρχει και η… άγνωστη επί του παρόντος σχολή σκέψης του Αλ. Τσίπρα, ο οποίος έχει απομονωθεί στο Σούνιο, στη γνωστή βίλα του 500άρικου, κάνει βουτιές και προσπαθεί να χωνέψει το αποτέλεσμα. Αν με ρωτάτε, πάντως, νομίζω ότι με τη δεύτερη άποψη θα συνταχθεί στο τέλος. Ετσι ώστε όταν θα πραγματοποιηθούν οι διαδικασίες, να μη θυμάται κανείς τι έγινε πριν από πέντε ή έξι μήνες στις εκλογές.

Μεταξύ μας, σοφός. Αν και, μεταξύ μας και πάλι, δεν βλέπω και κανέναν (εκ των πρωτοκλασάτων του ΣΥΡΙΖΑ) να επιδιώξει να τον αμφισβητήσει…

Τζάμπα ο πόλεμος

Υπέστη τα πάνδεινα στην τετραετία 2019-2023. Κατηγορήθηκε, συκοφαντήθηκε, υπονομεύθηκε, την τραμπούκισαν συριζαίικα τάγματα εφόδου στο Διαδίκτυο και διά ζώσης, δέχθηκε αδιαμαρτύρητα τόνους λάσπη. Εγινε στόχος ρατσιστικών, ακόμη και σεξιστικών επιθέσεων. Αλλά εκείνη, έκλεισε τα αφτιά και συνέχισε να δουλεύει, απερίσπαστη. Με την εργατικότητα και την επιμονή του μυρμηγκιού, χωρίς να προκαλεί, χωρίς να δημιουργεί θόρυβο, ήρεμα και απλά. Αγνοεί την αυτοπροβολή, μισεί να επαίρεται για τις επιτυχίες της, σεμνή και ειλικρινής πασχίζει χρόνια τώρα, να δώσει το καλύτερο, σε έναν κρίσιμο τομέα, όπως αυτός του Πολιτισμού.

Η Λίνα Μενδώνη, περί αυτής φυσικά πρόκειται, είναι το πρότυπο υπουργού για το είδος της διακυβέρνησης που επιδιώκει ο Κυριάκος. Εξού και τη διατήρησε, τη μόνη που διατήρησε από την προηγούμενη κυβέρνηση, στο ίδιο πόστο, αυτό του Πολιτισμού. Εκπληκτοι, κυρίως οι αρθρογράφοι της αντιπολίτευσης, σημείωσαν χθες το γεγονός, μη πιστεύοντας στα μάτια τους, ότι η Λίνα Μενδώνη, «αγαπημένος» στόχος τους για τέσσερα χρόνια, θα συνεχίσει να είναι η υπουργός Πολιτισμού και της νέας κυβέρνησης. Η δε κακομοίρα η «Αυγή», που δεν μπορεί να συνέλθει από την ηχηρή σφαλιάρα του εκλογικού αποτελέσματος, σημείωνε χθες, πρωτοσέλιδα παρακαλώ (!), εμφαντικά, τα ακόλουθα:

«Μενδώνη: το μόνο χαρτοφυλάκιο που δεν άλλαξε χέρια, με τον Μητσοτάκη να επιβραβεύει όλα όσα στιγμάτισαν την τετραετία Μενδώνη»!!

Οσο να πεις, δύσκολο να το καταπιεί κανείς, ειδικά αν είσαι ΣΥΡΙΖΑ και έχεις κάνει τέτοιο πόλεμο κατά της Μενδώνη, ότι δεν κατάφερες τίποτε εν τέλει. Τζάμπα κόπος…

Με τον Αποστολάκη

Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε μετεκλογικό vertigo, εξαιτίας του αποτελέσματος, και κυρίως από την αίσθηση ότι σύντομα θα επιστρέψει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε πριν από μία δεκαετία, για να καταλάβει την εξουσία. Με το ζόρι, μου είπαν, κατάφεραν να βγάλουν μια ανακοίνωση – μίζερη και χολερική – για τη νέα κυβέρνηση, και μετά πάλι σιωπή. Η ανακοίνωση που κινείται στο ίδιο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας που έκαναν, προφανέστατα δεν απηχεί και το σύνολο του κόμματος. Διότι υπάρχουν άνθρωποι, που με τη στάση ζωής που έχουν επιλέξει, δίνουν ένα άλλο, καλό, παράδειγμα για το πώς μπορεί να ασκείται η αντιπολίτευση, χωρίς να προκαλεί ναυτία.

Καταχωρίζω, εν συνεχεία, προς σύγκριση και επίρρωση όλων των προαναφερομένων, δήλωση του ναυάρχου Βαγγέλη Αποστολάκη, πρώην υπουργού Αμυνας των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ, για τη νέα κυβέρνηση:

«Εκτιμώ ότι είναι μια καλή κυβέρνηση, οι καλύτερες επιλογές που μπορεί να γίνονται, γίνονται για το καλό της χώρας. Βέβαια κάθε κυβέρνηση κρίνεται από το αποτέλεσμα, ελπίζω και εκτιμώ ότι θα πάει καλά. Για όλους μας είναι καλό να πάει καλά η χώρα».

Ο Αποστολάκης και ο Πολάκης. Οι δύο όψεις ενός, τους ίδιου, νομίσματος…

Με τον Αποστολάκη, όχι με τον Πολάκη, και τον αποτρόπαιο πολιτισμό που αποπνέει.