Κάτω τα χέρια από τον brόεδρο!

Το είπε με τον δικό του, μοναδικό τρόπο: Ναι, ήταν μια σοβαρή ήττα, αλλά γλιτώσαμε την κατάρρευση. Μετάφραση: Μας τα πήραν όλα, τουλάχιστον όμως μας άφησαν το βρακί μας και μπορούμε να γυρίσουμε σπίτι μας σχεδόν αξιοπρεπώς. Ετσι περιέγραψε ο Αλέξης Τσίπρας αυτό που τους συνέβη την περασμένη Κυριακή. Και μετά, έχουν το θράσος ορισμένοι να αφήνουν υπονοούμενα και αιχμές ότι ο brόεδρος πρέπει να φύγει, για να έχουμε, λέει, αλλαγή ηγεσίας στον ΣΥΡΙΖΑ! Μα, πάνε καλά; Πού θα ξαναβρούμε Τσίπρα; Ο Αλέξης πρέπει να μείνει πάση θυσία επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, για να ολοκληρώσει τη δουλειά που ξεκίνησε. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να επιστρέψει στο 4% (άντε να το κάνουμε 5%, λόγω κυβερνητικού παρελθόντος) και ο μόνος που μπορεί να το πετύχει αυτό είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Αφήστε τον, επαναλαμβάνω. Και υπηρεσία στη χώρα προσφέρει, διά της περαιτέρω συρρίκνωσης του ΣΥΡΙΖΑ, και ψυχαγωγία, τουλάχιστον σε όσους εξ ημών ανήκουμε στο fan club του brοέδρου.

Επειτα, ας μην ξεχνάμε ότι η Αριστερά είναι επάγγελμα (για να μην πω λειτούργημα…) και ο Αλέξης δεν γνωρίζει να ασκεί άλλο. Να παρατήσει λοιπόν την ηγεσία του 17,8%, για να κάνει τι; Διαλέξεις σε αμερικανικά πανεπιστήμια; Αφήστε τον άνθρωπο να το χαρεί όσο υπάρχει το διψήφιο ποσοστό, γιατί σύντομα θα μικρύνει ακόμη περισσότερο.

ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ;

Εφόσον μιλάμε για τον Αλέξη Τσίπρα, δεν ξέρω. Εσείς βλέπετε κάποιον αντίπαλο να ξεπροβάλλει, δειλά έστω; Εγώ πάντως δεν βλέπω κανέναν. Οχι ότι θα απέκλεια να συμβεί, διότι όσα δεν φέρνει ο χρόνος μπορεί να σου τα φέρει η στιγμή, δεν μπορούμε λοιπόν να προδικάσουμε τις εξελίξεις. Ομως, καθ’ όλη την τετραετία που πέρασε, δεν υπήρξε καμία προσωπικότητα του χώρου η οποία να ξεχώρισε. Πέραν του κ. Φαραντούρη, εννοείται, αλλά αυτός δεν εξελέγη δυστυχώς. Ο μόνος που φρόντιζε συστηματικά να δημοσιοποιεί την κριτική του στις επιλογές του brοέδρου ήταν ο Νίκος Φίλης. Ούτε αυτός όμως εξελέγη, σαρώθηκε μαζί με τη γενιά του. Εκτός αυτού, είναι και καλοκαίρι! Χρειάζεται να εξηγήσω τι σημαίνει αυτό για την Αριστερά; Από μέσα Οκτώβριου και βλέπουμε – εκτός αν οι ζέστες τραβήξουν και τον Νοέμβριο. Συνεπώς, το πιθανότερο είναι να τον δούμε άνευ αντιπάλου στο συνέδριο. Του το εύχομαι ολοψύχως! (Τους λόγους μόλις τους εξήγησα παραπάνω…)

ΟΙ ΠΕΣΟΝΤΕΣ

Δεν περίμενα τίποτε λιγότερο από τον Βαρουφάκη, το ομολογώ. Για τον γραμματέα του ΜέΡΑ25, η αποτυχία του κόμματός του ήταν μια λεπτομέρεια, μάλλον δευτερεύουσα, μέσα στο χάος της εκτεταμένης καταστροφής για την Αριστερά. «Το μείζον είναι ο αποψινός θρήνος της Αριστεράς», δήλωσε το βράδυ της Κυριακής. Αυτός είναι πάντα ο καλύτερος τρόπος για να τραβήξεις την προσοχή μακριά από την αποτυχία σου: τη σκεπάζεις με μία μεγαλύτερη και γενικότερη. Η Αριστερά ολόκληρη υπέστη τη νίλα του Δράμαλη. Οι πλαγιές τριγύρω καλύπτονται από τα πτώματα των ηρωικώς πεσόντων. Ο Βαρουφάκης είναι απλώς ένα από αυτούς. Οπωσδήποτε, ο ηρωικότερος, το δε πτώμα του χωρίς καμιά αμφιβολία είναι το ωραιότερο. Ωστόσο, ένα από τα πολλά…

«ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ»

Μολονότι η Δομηνίκη Παπαδοπούλου δεν εξελέγη στη μονοεδρική της Λευκάδας, το κόμμα με το οποίο ήταν υποψήφια (το κόμμα με την περικεφαλαία) τη διέγραψε, επειδή η στάση ζωής της ή κάτι τέτοιο δεν συνάδει με τα ιδεώδη ενός κόμματος, το οποίο φέρει την ονομασία «Σπαρτιάτες». Το αμάρτημα της κ. Παπαδοπούλου ήταν ότι, αφού διέγραψε μια σύντομη και κατιούσα πορεία στα εγχώρια τηλεοπτικά ριάλιτι, κατέληξε να διατηρεί λογαριασμό στο Only Fans. (Να εξηγήσω ότι, όπως μου έχουν πει, αυτό είναι μία πλατφόρμα στο Ιντερνετ, ανθρωπολογικών κυρίως ερευνών, με έμφαση κυρίως στην εκ του σύνεγγυς μελέτη της σεξουαλικής συμπεριφοράς του ανθρωπίνου είδους. Κάτι περισσότερο δεν γνωρίζω…)

Υπό μία έννοια, θα μπορούσα να πω ότι η διαγραφή της υποψήφιας ήταν δικαιολογημένη, εφόσον οι «Σπαρτιάτες» αξιώνουν να σταθούν στο ιστορικό ύψος του ονόματος που διάλεξαν. Θυμίζω ότι οι αρχαίοι Σπαρτιάτες, για να συνευρεθούν με τη γυναίκα που νυμφεύονταν (και τους έβγαινε με κλήρο…), τη συναντούσαν στο απόλυτο σκοτάδι, ντυμένη αγορίστικα και με τα μαλλιά κουρεμένα. Συνεπώς, εφόσον οι σύγχρονοι «Σπαρτιάτες» διεκδικούν συνέχεια με τους αρχαίους Σπαρτιάτες, η «στάση ζωής» της Δομηνίκης Παπαδοπούλου δεν ταιριάζει με το ήθος του κόμματος και σωστά τη διέγραψαν!