Οι μηχανές στο φουλ

Εχει τη σημασία της η προσπάθεια του Παναθηναϊκού να γίνει… κανονικός Παναθηναϊκός. Γιατί ναι μεν ανέβηκε το μπάτζετ την περασμένη σεζόν, ωστόσο απείχε πολύ το Τριφύλλι από τις ένδοξες ημέρες του παρελθόντος. Για να αποδειχθεί πως δεν είναι όλα θέμα χρημάτων – απαιτούνται και σωστές αποφάσεις, να βρεθεί η χημεία, να αποβάλλουν κάποιοι τις εμμονές σε παίκτες που δεν κάνουν για τοπ επίπεδο και να γυρίσουν σελίδα.
Η έλευση του Αταμάν, ενός καταξιωμένου κόουτς στα ευρωπαϊκά παρκέ, φέρνει ηρεμία στο στρατόπεδο. Παράλληλα, δίνει κίνητρο στο κοινό ώστε να αγκαλιάσει παραπάνω την ομάδα και να της δώσει ώθηση για τη συνέχεια. Και αν ο Παναθηναϊκός λογίζεται ως ο ένας πόλος του ελληνικού μπάσκετ, ο έτερος είναι ο Ολυμπιακός. Ναι, έχει τα ζητήματά του ο ερυθρόλευκος οργανισμός και καλείται να τα λύσει. Υστερα από μια συναρπαστική σεζόν, που όμοιά της δύσκολα μπορεί να ζήσει εκ νέου το κοινό, προκύπτει ενδιαφέρον για παίκτες και γενικά η επόμενη ημέρα αμφίβολο αν μπορεί να είναι η ίδια. Οι μηχανές, συνεπώς, των δύο μονομάχων δουλεύουν στο φουλ ώστε να φτιάξουν δυνατά σύνολα.
Ασφαλώς, ο ένας «υποχρεώνει» τον άλλο να βελτιωθεί. Να γίνει καλύτερος. Να ξεπεράσει τον εαυτό του. Με άλλα λόγια, τον… τραβά προς τα πάνω. Θα πει κάποιος πως το συγκεκριμένο δεν συνέβη τα τελευταία χρόνια και οι Πράσινοι έμειναν πίσω. Δεκτό. Αλλά κατά βάση ο ανταγωνισμός έχει ως αποτέλεσμα το όλο προϊόν να εκτινάσσεται, να έρχονται καλοί παίκτες και η αγωνία να χτυπά κόκκινο. Ωφελημένοι; Αρχικά το ευρύ κοινό που μπορεί να απολαύσει ξανά αγώνες υψηλού επιπέδου. Με ένταση, παίκτες-αστέρες, σασπένς έως το φινάλε της περιόδου. Αν μάλιστα βρεθεί τρόπος, κάτι εκ προοιμίου αμφίβολο, να ανέβουν επίπεδο η ΑΕΚ , ο Αρης και ο ΠΑΟΚ, τότε όλα θα γίνουν καλύτερα. Και δευτερευόντως ωφελούνται οι παίκτες. Που επειδή η ζήτηση (ξανα)είναι μεγάλη, τότε τα συμβόλαιά τους ασφαλώς και αυξάνονται. Οι αμοιβές πάντα είναι ψηλά όταν το ενδιαφέρον «φουσκώνει». Το είδαμε στο παρελθόν με την έκρηξη του ελληνικού και ταυτόχρονα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Μπορεί να έχουμε μια περίπου ίδια συνθήκη. Αλλά είναι σίγουρο πως ο «καλός» Παναθηναϊκός θα κάνει ακόμη καλύτερο τον Ολυμπιακό. Οπως το κοινότοπο «με τον εχθρό του καλού…». Μα, αυτή δεν είναι η μεγάλη αλήθεια λίγο προτού διαπιστώσουμε στην πράξη τις οριστικές εξελίξεις στο μπάσκετ;














