Καμπύλη Beveridge

Πολλές φορές έχει γίνει αντικείμενο ανάλυσης και σχολιασμού η μείωση του ποσοστού ανεργίας, χωρίς να αυξάνεται αντίστοιχα η απασχόληση, ενώ να εκτινάσσονται οι κενές θέσεις εργασίας. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο αριθμός των κενών θέσεων εργασίας στο α’ τρίμηνο αυξήθηκε κατά 83,7% και ανήλθε σε 30.497. Ταυτόχρονα, για δεκάδες χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας μιλούν εκπρόσωποι του τουριστικού τομέα και της εστίασης.

Υπάρχουν ερμηνείες, οι οποίες βασίζονται κυρίως στη μείωση του διαθέσιμου εργατικού δυναμικού στις νέες ηλικίες, αλλά και στις ροές στην αγορά εργασίας από την κατάσταση της «αδράνειας» στην απασχόληση.

Υπάρχει και η καμπύλη Beveridge. Σύμφωνα με την καμπύλη, όταν ο αριθμός των κενών θέσεων αυξάνεται και το ποσοστό της ανεργίας μειώνεται, αυτό συνήθως υποδηλώνει ότι η οικονομία βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης ή ανάκαμψης. Οι εργοδότες δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας και προσλαμβάνουν περισσότερους εργαζομένους, γεγονός που οδηγεί σε μείωση της ανεργίας.

Αν η καμπύλη, που είναι ένα γράφημα-γραμμή, μετακινείται προς τα αριστερά (μειώνονται ανεργία και κενά θέσεων εργασίας), αυτό μπορεί να δείχνει ότι η αγορά εργασίας λειτουργεί αποτελεσματικά. Σε αυτό το στάδιο δεν έχουμε φτάσει ακόμα. Είμαστε ένα βήμα πριν.

Αν δούμε τις ροές εργασίας, στο πρώτο τρίμηνο 47.000 άτομα πέρασαν από την αδράνεια στην απασχόληση και 148.000 από την αδράνεια στην ανεργία. Την ίδια στιγμή, 56.000 έμειναν άνεργοι, άλλοι 76.000 από την απασχόληση στην αδράνεια. Υπήρχαν και άλλοι 164.000 άνεργοι που πέρασαν στην αδράνεια, δηλαδή σταμάτησαν να αναζητούν εργασία ή δεν τη δηλώνουν. Ετσι, το ισοζύγιο που προκύπτει από 94.000 που βρήκαν δουλειά μείον 204.000 που έμειναν άνεργοι δεν δείχνει ακριβώς την πραγματικότητα. Υπάρχουν κι άλλοι 110.000 που βρίσκονται σε ενδιάμεση κατάσταση.