Το πιο κρίσιμο ερώτημα

Πολλές είναι οι δημοσκοπήσεις που τρέχουν τελευταία και επιβεβαιώνουν την πολιτική κυριαρχία της ΝΔ. Ενα στοιχείο όμως που προέκυψε στη δημοσκόπηση της GPO για «ΤΑ ΝΕΑ» το περασμένο Σάββατο καταδεικνύει τη δομική αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να ανακτήσει τη δυναμική του. Στο ερώτημα για την αξιολόγηση των πολιτικών αρχηγών δεν ξεχωρίζει μόνο η απόλυτη υπεροχή του Κυριάκου Μητσοτάκη και η διεύρυνση της διαφοράς του από τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς. Αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη αίσθηση είναι η σειρά κατάταξης. Ο Αλέξης Τσίπρας έρχεται πέμπτος σε δημοφιλία, μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Δημήτρη Κουτσούμπα που εκτοξεύτηκε στη δεύτερη θέση, τον Νίκο Ανδρουλάκη, ακόμα και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ που επινόησε, κατασκεύασε και ενσάρκωσε όλα τα αφηγήματα που οδήγησαν το κόμμα του στην ιδεολογική ηγεμονία κατατάσσεται πέμπτος συγκεντρώνοντας 72,3% αρνητικές γνώμες. Σε κάθε απάντηση της δημοσκόπησης προκύπτει το ίδιο συμπέρασμα. Η ελληνική κοινωνία δεν ψήφισε για να αλλάξει κυβέρνηση. Ψήφισε για να αλλάξει εποχή. Μάλιστα, οι λόγοι της συντριβής του ΣΥΡΙΖΑ εμπεριέχονται ακριβώς στις αιτίες της επικράτησής του. Οταν το αντιπολιτευτικό αφήγημα είναι για χρόνια μονοθεματικό και συμπυκνώνεται στο κατασκευασμένο δίλημμα «μνημόνιο – αντιμνημόνιο», φέρνει ψήφους στα χρόνια της κρίσης, αλλά εξ ορισμού απενεργοποιείται με το τέλος των μνημονίων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να ανανεώσει τον πολιτικό του λόγο, αναλώθηκε στην προσπάθεια διατήρησης απλά μιας δυναμικής, η οποία εν πολλοίς ήταν και εκείνη που συγκράτησε την εκλογική του δύναμη σε αξιοπρεπή ως τώρα ποσοστά. Η επιμονή του σε διχαστικά σχήματα και λαϊκίστικες λογικές και η εμμονή του στην αντίληψη της θέσης μόνο ως αντίθεση τον εγκλώβισε στον ρόλο του εκπροσώπου των αγανακτισμένων και περιχαράκωσε την ταυτότητά του σε κόμμα διαμαρτυρίας. Ετσι, όταν εξέλειψαν οι λόγοι που έκαναν τους πολίτες να διαμαρτύρονται, ολοκληρώθηκε στα μάτια τους και ο λόγος ύπαρξής του. Ταυτόχρονα, έπαψε να ενισχύεται η δύναμή του με όρους ιδεολογικούς, αφού το  πρόσημο είχε θολώσει ήδη από την εποχή που στην «πρώτη φορά Αριστερά» κυβερνούσε ο Πάνος Καμμένος με τη Ραχήλ Μακρή, τον Γιάνη Βαρουφάκη, την Ελενα Κουντουρά, τον Παύλο Χαϊκάλη, τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και τον Δημήτρη Καμμένο. Η ήττα στις 25 Μαΐου ήταν δομική και πολύ δύσκολα μπορεί τόσο να ανατραπεί όσο και να εξηγηθεί στο εσωτερικό. Διότι σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει συνολικά το κόμμα και τα στελέχη του να αμφισβητήσουν εν τέλει τους ίδιους τους τούς εαυτούς.