Οι κομμένοι της Ζωής

Διαπιστώνω μια «καούρα» (θα την ονομάσω και ζητώ συγγνώμη για τον όρο slang που χρησιμοποιώ) αναφορικά με τις προθέσεις της προέδρου Ζωής, κατά την επανασυγκρότηση των ψηφοδελτίων του κόμματος Πλεύση Ελευθερίας. «Εκοψε τέσσερις η Ζωή», «δεν θα είναι υποψήφια η κυρία τάδε με το κόμμα Πλεύση», «αποχώρησε διαμαρτυρόμενος ο κύριος δείνα» και ούτω καθ’ εξής.

Θέλω να ρωτήσω όλοι αυτοί που διαμαρτύρονται γιατί η κυρία Ζωή τούς κόβει από τα ψηφοδέλτια δεν γνώριζαν με ποιο κόμμα θα είναι υποψήφιοι; Αγνοούσαν μήπως ποια είναι επικεφαλής αυτού του κόμματος; Τους είχε διαφύγει ίσως το «έργο ζωής» της κυρίας Ζωής κατά την περίοδο κατά την οποία ήταν Πρόεδρος της Βουλής – μια από τις μεγάλες, τις συγκλονιστικότερες, εμπνεύσεις που είχε τότε ο πρόεδρος Τσίπρας; Δεν είχαν πληροφορηθεί ας πούμε, για εκείνη την περίφημη παρ’ ολίγον «νύχτα των κρυστάλλων», όταν η πρόεδρος Ζωή αρνιόταν πεισματικά, οχυρωμένη στο γραφείο της, να ψηφίσει η Βουλή το τρίτο Μνημόνιο, παρότι γνώριζε ότι η Ευρώπη είχε θέσει τελεσιγραφικά όριο μερικών ωρών για την ψήφισή του, αλλιώς θα μας έδιωχναν κλωτσηδόν; Ε, όχι, δεν θα τους λυπηθώ κιόλας όλους αυτούς. Καλά έκανε και τους έκοψε η πρόεδρος Ζωή. Γούστο της και καπέλο της, που λέει ο λόγος…

Σκηνές από τα… προσεχώς

Ωσαύτως δεν πρόκειται να σχολιάσω αρνητικά την πρόεδρο Ζωή, η οποία, μπροστά στη διαφαινόμενη είσοδό της στη Βουλή, είπε να χρίσει βουλευτή και τον σύντροφό της, σημαίνοντα θεράποντα της τέχνης του ηθοποιού, κύριο Διαμαντή Καραναστάση. Αντιθέτως θα επαινέσω την πρωτοβουλία αυτή, η οποία έρχεται να συντηρήσει μία μακρά παράδοση νεποτισμού και οικογενειοκρατίας στην Αριστερά, και όχι μόνο.

Δηλαδή, θα ήταν πιο χρήσιμος στην πρόεδρο Ζωή ο κύριος Σπύρος Μπιμπίλας, ας πούμε, του κυρίου Καραναστάση; Με τι προσόντα; Ούτε αυτό πιστεύω. Κατά τα λοιπά, δεν αντιλαμβάνομαι την πρεμούρα των διαφόρων καθωσπρεπιστών (αν μου επιτρέπεται ο όρος) της δημόσιας ζωής, που διαβλέποντας όλα τα προηγούμενα, επιτίθενται στην πρόεδρο Ζωή, με ανοίκειους έως και υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς.

Αν ενοχλούνται τώρα, δεν διανοούνται τι έχουν να περάσουν αργότερα, αν η Πλεύση Ελευθερίας εισέλθει στη Βουλή. Ο ναρκισσιστής Γιάνης με ένα νι και καθόλου σεμνότητα θα μοιάζει μπροστά της πρόσκοπος της κατηγορίας «έσο έτοιμος». Θα τον νοσταλγούν πολύ, και πολλοί.

(Εγώ, περισσότερο από όλους, εκείνη τη μορφή που ακούει στο όνομα Κλέων Γρηγοριάδης. Του κουνώ ήδη μαντίλι, αποχαιρετισμού…)

Αναταράξεις στο κόμμα της χαράς

Ο πρόεδρος Αλέξης να δεις πόσους θα έκοβε, αν δεν φοβόταν ότι μετά θα έβγαινε ο πάσα ένας στους δρόμους και θα τον έκανε ρόμπα. Δεν θα δηλώσω «όλους», διότι δεν μου προκύπτει κάτι τέτοιο. Θα αναφέρω, όμως «τους περισσότερους», όπως μου εξομολογήθηκε σοβαρό στέλεχος της Κουμουνδούρου, το οποίο έχει ενστερνιστεί απολύτως τις απόψεις του αρχηγού, για ριζική ανανέωση του ΣΥΡΙΖΑ.

«Καταλαβαίνει – μου έλεγε χθες, κυριακάτικα στο τηλέφωνο – ότι το κόμμα δεν μπορεί να πάει πουθενά με όλους αυτούς, και θεωρεί (ο πρόεδρος Αλέξης, μιλάμε, μην ξεχνιέστε) ότι ο αγώνας που θα ξεκινήσει από τις 26 του μηνός για την ανασυγκρότηση θα πρέπει να βασιστεί σε νέους ανθρώπους. Να, σαν τον Τεμπονέρα, που μπορεί να μην έχει την εμπειρία και τις ιδιαίτερες ικανότητες (όπα, να το και το καρφί – τι καρφί, καρφάρα), έχει όμως τη διάθεση να τρέξει».

Εγώ απλώς να σημειώσω, ότι ο «μπιζιμποντισμός» αυτού του Τεμπονέρα ήδη προκαλεί αναταράξεις στο κόμμα της χαράς. Προσεχώς, περισσότερα…

Και ποιητής…

Τώρα, θα δώσω ένα άλλο παράδειγμα των πολλών δυσκολιών που αντιμετωπίζει ο πρόεδρος Αλέξης στο να αλλάξει τα πράγματα στο κόμμα, παρότι θα το ήθελε με τρέλα. Ο άνθρωπός μας, περί του οποίου θα κάνω τη σχετική εισήγηση, ονομάζεται Νίκος Φαραντούρης – καμία σχέση με την αξεπέραστη Μαρία και τον φίλο μου από πολλών ετών Τηλέμαχο Χυτήρη.

Εκ Κεφαλληνίας ορμώμενος είναι αυτός ο Φαραντούρης, με καλές σπουδές, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, και, επιπλέον, ποιητής εκ του προχείρου. Αντιγράφω, από ποιητική συλλογή, υπό τον τίτλο «Λέκτρα Θερινά».

Ο,τι αγαπήσω κυκλικό

Κι ό,τι αρνηθώ το ίδιο

Στην αέναη κίνησή του

Κυκλοτερώς πορεύεται

Ολα εκτός από την αγάπη

Μα ίσως και την πίστη

Τα δίδυμα ορφανά

Της σοφίας

Αρχή και τέλος

Σε ασύμπτωτα σημεία

Το δίπολο του κρίκου που άνοιξε.

Μη ζητάτε εξηγήσεις, ούτε αναλύσεις. Ο ποιητής και το έργο του συνομιλούν με κάθε έναν αναγνώστη χωριστά. Και ό,τι καταλάβει ο καθένας. Οποιοσδήποτε τρίτος είναι περιττός. Επειδή αδυνατεί να αντιληφθεί ποιες εσωτερικές ανάγκες «ακουμπάει» κάθε ποίημα, μην πω και κάθε στίχος, τον αναγνώστη. Εν προκειμένω, ας πούμε, ο «κύκλος» του ποιητή Φαραντούρη…

…και «πολυβόλο»

Προσωπικά δεν είχα τη χαρά να τον γνωρίζω. Τον συνάντησα σε ένα μεταμεσονύκτιο πάνελ στο Mega, τις προάλλες, μετεκλογικό. Μιλάμε ο άνθρωπος, πύραυλος. Πολυβόλο. Δεν άφησε κανέναν να σταυρώσει κουβέντα. Διαβασμένος – απέξω και ανακατωτά τη γνώριζε τη «γραμμή» επί παντός του επιστητού. Και σε ντεσιμπέλ που έκοβαν κάθε όρεξη στους συνομιλητές του να τοποθετηθούν.

Δυστυχώς γι’ αυτόν, απέτυχε να εκλεγεί στην Κεφαλονιά στις προηγούμενες εκλογές και κατά τα φαινόμενα δεν θα εκλεγεί ούτε σε αυτές που έρχονται. Αναρωτιέμαι, όμως, ο πρόεδρος Αλέξης δεν έπρεπε να βρει τρόπο να τον έχει στη Βουλή; Επρεπε. Εντάσσοντάς τον ίσως στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, αφού δεν μπορεί να εκλεγεί στη μονοεδρική της Κεφαλονιάς. Πολύ περισσότερα θα του πρόσφερε ο Φαραντούρης, αντί εκείνου του Οθωνα Ηλιόπουλου, του μεγαλογιατρού, που ούτε τον είδαμε, ούτε τον απαντήσαμε, πουθενά, προεκλογικά και μετεκλογικά…

Επιστήμων, όχι κορόιδο

Η αλήθεια είναι, μια και το έφερε η κουβέντα, ότι και ο πρόεδρος Αλέξης δεν είναι ικανοποιημένος με τη στάση του Οθωνα Ηλιόπουλου. Εξαφανισμένος από παντού, σου λέει. Οχι σε πάνελ δεν βγήκε, όχι συνέντευξη σε ραδιόφωνο δεν έδωσε, αλλά ούτε στη Βουλή, της μιας ημέρας, καταδέχτηκε να εμφανιστεί, προκειμένου να ορκιστεί, όπως έκαναν όλοι οι υπόλοιποι, ακόμη και ο αρχηγός του. Κάτι που προφανώς προδιαθέτει και το τι θα κάνει ως μέλος του Κοινοβουλίου το οποίο θα προκύψει από τις εκλογές της 25ης Ιουνίου.

Είχα ακούσει λοιπόν μια ιστορία, σύμφωνα με την οποία, ο πρόεδρος Αλέξης εξέταζε σοβαρά την πιθανότητα να τον αντικαταστήσει από την πρώτη θέση του ψηφοδελτίου τοποθετώντας σε αυτή τον ναύαρχο Βαγγέλη Αποστολάκη και ορίζοντας στην (εκλόγιμη) θέση του κυρίου Αποστολάκη τον Νίκο Φαραντούρη.

Αλλά δεν κατέληξε σε μια τέτοια (σοβαρή) αλλαγή, διότι εκτίμησε ότι το πολιτικό κόστος από αυτή την κίνηση θα ήταν δυσανάλογα μεγαλύτερο του κέρδους που θα είχε. Ετσι προτίμησε να έχει έναν βουλευτή λιγότερο, γιατί σιγά μην αφήσει το Χάρβαρντ ο Ηλιόπουλος να υποδύεται έναν από τους 65 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Επιστήμων είναι, δεν είναι κορόιδο…