Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας εξαιρετικά ικανός πολιτικός ηγέτης – ικανότερος από πολλούς (αν όχι τους περισσότερους) ευρωπαίους ομολόγους του. Ως τέτοιος δε, όπως διδάσκει και η ιστορία, διαθέτει δύο βασικά χαρακτηριστικά: Είναι αδίστακτος και απρόβλεπτος. Το έχει, άλλωστε, αποδείξει στη διάρκεια της εικοσαετούς κυριαρχίας του στην Τουρκία. Με τον απηνή διωγμό και την εξόντωση των αντιπάλων του ή όσων διέβλεπε πως θα μπορούσαν να τον αμφισβητήσουν. Με την αλλαγή συμμαχιών και συμμάχων όποτε έκρινε πως απειλούνταν ή τον συνέφερε. Με τους εχθρούς που έκανε ξαφνικά φίλους και τους φίλους που μετέτρεπε σε εχθρούς. Είναι προφανές ότι για τον Ερντογάν (όπως και για άλλους), ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και στην πολιτική δεν υπάρχει χώρος για συναισθηματισμούς ή ηθική. Γι’ αυτό και όσοι σπεύδουν να προβλέψουν πώς θα πορευθεί στη νέα του θητεία ίσως διαψευστούν απότομα. Ας ρωτήσουν τους Κούρδους ή την Αθήνα και θα πειστούν.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ

Εγγραφή
Τελευταία Νέα