Σεμνότητα και ταπεινότητα

Το είπε κι ο Κώστας Καραμανλής. Χωρίς αποτέλεσμα. Οπως τόσοι άλλοι. Το λένε γιατί το πιστεύουν. Κυρίως για τους άλλους. Προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους, αλλά δεν τα καταφέρνουν. Δύσκολο να διαχειρισθείς την όποια εξουσία και να μείνεις αλώβητος. Κόλακες και σειρήνες πολλές. Ιδίως αν έχεις την πρωτοκαθεδρία.
Φουσκώνεις σαν διάνος. Στους άλλους, στους γύρω, φαίνεται. Οχι στον ίδιο. Θεωρείς ότι είσαι άφθαρτος. Αθάνατος. Οτι η νίκη, η πολυπόθητη εξουσία, θα σε συνοδεύει πάντα. Ο περίγυρος σε ενισχύει. Το έργο σου θαυμαστό. Πετάς στα σύννεφα. Δεν ακούς αντίθετη κουβέντα. Κι όμως προχωράς. Κάποιες φορές στα τυφλά. Σημασία έχει να προλάβεις. Τι απ’ όλα όμως. Ο χρόνος κυλάει αμείλικτος. Οι συγκυρίες είναι ευνοϊκές. Ως πότε όμως.
Κάποτε θα έλθει και η κακή μέρα. Και τέτοια θεωρείται η απώλεια εξουσίας. Ολα είναι προσωρινά. Αλλά το εξοβελίζεις απ’ τη σκέψη σου. Δεν σε αφορά. Δεν φθείρεσαι εσύ. Είσαι από ατσάλι. Δρακογενιά, που λέγαν οι άμοιροι Συριζαίοι. Οπως τόσοι άλλοι που πέρασαν και δεν κατάλαβαν. Θέλουν οι διάφοροι κήνσορες να σώσουν τον τόπο. Από ποιους άραγε. Δεν μπορούν να σώσουν ούτε τους εαυτούς τους. Ούτε την οικογένειά τους. Μικρή και μεγάλη. Αποτυχημένοι επαγγελματίες. Αναζητούν καλύτερη τύχη όμως στην πολιτική. Διέξοδο στο αδιέξοδο. Σκλαβώνουν έτσι γενιές ολόκληρες. Θεωρούν ότι κατέχουν το αλάθητο. Και προχωρούν. Γιατί θεωρούν ότι είναι οι εκλεκτοί του λαού. Υποκατάστατο του Θεού. Οφείλουν δε να δείξουν άμεσα την ισχύ τους. Και το πρώτο είναι να φύγουν οι εσωτερικοί εχθροί τους. Οσο άξιοι κι αν είναι. Γι’ αυτόν το άξιος έχει αρνητική χροιά. Τον θεωρεί επικίνδυνο για τον ίδιο και το παιχνίδι της εξουσίας. Πρώτιστη υποχρέωση ενός νέου ηγεμόνα. Συντριβή κάθε αντιπάλου. Πόσοι πέρασαν και θα περάσουν απ’ την πολιτική κονίστρα της χώρας. Εκείνο όμως που παραμένει ως αποτύπωμα του περάσματός τους απ’ την πολιτική κονίστρα της ζωής είναι το ήθος τους. Η σεμνότητα και η καθαρότητα. Ο σεβασμός του αντιπάλου. Δείγμα μεγαλείου πολιτικού ανδρός. Κι αυτό το φαινόμενο, λίγο σπάνιο στη χώρα μας, καταξιώνει τον όποιο ηγέτη ή τον μεταβάλλει σε ηγετίσκο. Χωρίς μέλλον. Οπως τόσοι άλλοι. Που ξεφούσκωσαν εύκολα όπως φούσκωσαν. Με κρότο.
Ο Δημήτρης Χ. Παξινός είναι πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.














