Και όμως, έχουν διαφορές

Εναν βαθμό χρειάζεται αύριο η ΑΕΚ στο παιχνίδι με τον Βόλο για να κατακτήσει και μαθηματικά το 13ο πρωτάθλημα της ιστορίας της. Εχουμε δει πολλά στον αθλητισμό και στο ποδόσφαιρο ειδικότερα, αλλά το να κάνει διπλό η ομάδα της Μαγνησίας στην κατάμεστη «Αγια-Σοφιά» και να στερήσει τον τίτλο από την Ενωση είναι κάτι που «βλέπουν» ελάχιστοι. Από το βράδυ της Δευτέρας και τη νίκη επί του Αρη, οι Κιτρινόμαυροι προετοιμάζονται για φιέστα ενώ στη συνέχεια οι πανηγυρισμοί θα πρέπει να κοπάσουν καθώς η σεζόν δεν τελειώνει εκεί. Υπάρχει και ο τελικός του Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ που της έχει στερήσει τρία τρόπαια στη διοργάνωση τα τελευταία χρόνια.

Η ΑΕΚ θέλει να πετύχει το νταμπλ, το πρώτο της από το 1978. Αυτό που δεν κατάφερε να κάνει δηλαδή το 2018, όταν μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος «ξέχασε» να κατέβει στον τελικό με τον ΠΑΟΚ και έχασε με κάτω τα χέρια από την ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου. Εκείνη η χρονιά είναι το απόλυτο αντιπαράδειγμα για την Ενωση. Ο οδηγός για όσα δεν πρέπει να κάνει φέτος. Οχι μόνο όσον αφορά τη μετάβαση από τους πανηγυρισμούς του πρωταθλήματος στον τελικό του Κυπέλλου. Αυτό είναι το προφανές και η παρουσία του Ματίας Αλμέιδα εγγυάται πως η ΑΕΚ θα παρουσιαστεί έτοιμη και σε εκείνο το ματς. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα πάρει το Κύπελλο. Δύο ομάδες παίζουν και η έκβαση ενός αγώνα εξαρτάται και από τον αντίπαλο. Ο αργεντινός τεχνικός ωστόσο, σε όλο αυτό το διάστημα που βρίσκεται στο τιμόνι της ΑΕΚ, έχει δείξει πως ξέρει να διαχειρίζεται καταστάσεις.

Το καλοκαίρι του 2018 η Ενωση διέλυσε μέσα σε λίγες εβδομάδες ό,τι καλό είχε «χτίσει» όλη τη σεζόν. Εφυγε ο Μανόλο Χιμένεθ, έχασε παίκτες του βασικού της κορμού, δεν ενισχύθηκε όσο θα έπρεπε και πήγε… ξυπόλητη στ’ αγκάθια έχοντας να διαχειριστεί και μία συμμετοχή στους ομίλους του Champions League. Τα αποτελέσματα γνωστά. Στην Ευρώπη δεν πήρε βαθμό και στο πρωτάθλημα έμεινε πολύ πίσω από Νοέμβριο, με τον Μαρίνο Ουζουνίδη που διαδέχθηκε τον Χιμένεθ να αποχωρεί για να τον διαδεχτεί ο… Χιμένεθ. Ηταν η αρχή για μία «μαύρη» τετραετία όπου η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να σηκώσει ποτέ κεφάλι. Ολα αυτά έγιναν μάθημα στις τάξεις των Κιτρινόμαυρων, με το κλαμπ πλέον να μην έχει σχέση με το πώς ήταν τότε.

Πρώτη και πολύ μεγάλη διαφορά είναι το γήπεδο. Η ΑΕΚ έχει επιστρέψει πια στο δικό της σπίτι, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Σε αγωνιστικό, ψυχολογικό και οικονομικό επίπεδο. Φυσικά δεν είναι τυχαίο ότι πήρε πρωτάθλημα μόλις επέστρεψε στη φυσική της έδρα. Δεύτερη διαφορά είναι ο Ματίας Αλμέιδα. Ο Αργεντινός δεν πρόκειται να φύγει, αντίθετα, εκείνος και το τιμ του έχουν βάλει τις βάσεις για μία ΑΕΚ πρωταγωνίστρια και τα επόμενα χρόνια. Για μία ΑΕΚ που θα συνδυάζει τις επιτυχίες και τους τίτλους με το καλό ποδόσφαιρο. Τρίτον, η ευρύτερη οργάνωση του ποδοσφαιρικού τμήματος δεν έχει καμία σχέση με εκείνη του 2018 αλλά και με καμία άλλη τα τελευταία χρόνια. Ο καθένας έχει τον ρόλο και τις αρμοδιότητές του και όλα λειτουργούν βάσει πλάνου. Τέταρτος παράγοντας είναι το γεγονός πως η ΑΕΚ έχει εξασφαλισμένη συμμετοχή σε όμιλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης, άρα έξτρα έσοδα και προοπτική που της δίνει τη δυνατότητα να κάνει άνοιγμα σε ακόμη μεγαλύτερες αγορές το καλοκαίρι. Τέλος, διαθέτει πολύ καλύτερο ρόστερ. Για την ακρίβεια, το πληρέστερο της σύγχρονης ιστορίας της. Για να γίνει ακόμη καλύτερη και να μπορέσει να κρατήσει του χρόνου τρία καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη, θέλει λίγες και καλές προσθήκες σε συγκεκριμένες θέσεις.  Κι αν ακόμη χάσει κάποιο βασικό στέλεχος του ρόστερ της, αυτό θα έχει γίνει με πώληση, κάτι που σημαίνει πως θα έχει βάλει στα ταμεία της ένα σημαντικό ποσό που θα της λύσει ακόμη περισσότερο τα χέρια για να βρει τον αντικαταστάτη του.