Πολιτική ήττα για τον Τσίπρα

Απόφαση – σταθμό στα δικαστικά χρονικά εξέδωσε το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, αναφορικά με την αγωγή του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα για τη βίλα του 500άρικου στο Σούνιο. Απόφαση, για την οποία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ λογικά θα έχει μετανιώσει που προ εβδομάδων είχε δηλώσει ότι «υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήναις». Αν και η έκδοσή της, μόλις χθες, 19 ολόκληρους μήνες μετα την εκδίκασή της (7 Οκτωβρίου του 2021) και μόλις δέκα ημέρες προ των εκλογών, εγείρει σοβαρά ερωτήματα ως προς τις σκοπιμότητες που την επέβαλαν.

Παρ’ όλ’ αυτά, είναι προφανές ότι ουσιαστικά η απόφαση συνιστά τεράστια πολιτική ήττα για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καθώς η πολυδιαφημισμένη αγωγή του εκατομμυρίου μετεβλήθη σε ένα υποπολλαπλάσιο πρόστιμο, το οποίο ουσιαστικά επιβλήθηκε εξαιτίας της πολιτικής διάστασης που είχε λάβει το θέμα και του γεγονότος ότι ο αντίδικος ήταν ο πρώην πρωθυπουργός και νυν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αποτελεί παράλληλα και μια κορυφαία απόδειξη του φαρισαϊσμού και της υποκρισίας τόσο του ίδιου όσο και του ΣΥΡΙΖΑ, που δήθεν κόπτονται για την ελευθερία του Τύπου, αλλά επί της ουσίας, και με τη συγκεκριμένη αγωγή, επιχειρήθηκε να εξοντωθεί επαγγελματικά, ηθικά, κοινωνικά και πολιτικά ο υπογράφων.

Ομως ακόμη και υπ’ αυτό το πρίσμα η απόφαση του δικαστηρίου, παρά το γεγονός ότι παραβλέπει το στοιχειώδες δικαίωμα του Τύπου να διερευνά ό,τι αφορά τα δημόσια πρόσωπα, σύμφωνα με νομικούς κύκλους, είναι διάτρητη νομικά, διότι παραβιάζει κατάφωρα το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το άρθρο 14 του Συντάγματος και το άρθρο 367 του Ποινικού Κώδικα που ορίζουν τα πλαίσια της θεσμικής λειτουργίας του Τύπου.

Δεν θέλω όμως να μείνω περισσότερο στα νομικά ζητήματα που προκύπτουν ως προς το σκέλος της καταδίκης μου σε πρόστιμο – αυτά άλλωστε θα λυθούν εκεί όπου πρέπει και εκεί όπου η Δικαιοσύνη λειτουργεί απερίσπαστη από εξωτερικές συνθήκες. Ως εκ τούτου, αναφέρω τα βασικά στοιχεία της απόφασης, που συνιστούν όπως προανέφερα τεράστια πολιτική και ηθικού χαρακτήρα ήττα για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα.

Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, με την αγωγή που είχε καταθέσει τον Δεκέμβριο του 2020 κατά της Alter Ego Media και εις βάρος μου, απαιτούσε να αποζημιωθεί για βλάβη της προσωπικότητάς του, μετά τις αποκαλύψεις που τον εξέθεσαν στο πανελλήνιο για τη βίλα του 500άρικου στο Σούνιο, με 1 εκατομμύριο ευρώ από εμένα κι άλλο 1 εκατομμύριο ευρώ από την Alter Ego Media, αλλά το δικαστήριο, με την απόφασή του, προσέξτε παρακαλώ:

– απέρριψε ολοσχερώς την αγωγή εις βάρος της Alter Ego Media (πάει το εκατομμύριο από εκεί…)

– καταδίκασε εμένα στην καταβολή αποζημίωσης 20.000 ευρώ συν 800 ευρώ δικαστικά για συκοφαντική δυσφήμηση, διότι όπως αναφέρεται προσέβαλα την προσωπικότητά του με όσα ανέφερα στο Mega και έγραψα εδώ (μείον λοιπόν άλλες 980.000!)

– αντιθέτως καταδικάζει εκείνον, τον Αλ. Τσίπρα, να καταβάλει στην Alter Ego Media το ποσό των 16.100 ευρώ για δικαστικά έξοδα της εταιρείας!!!

Επιπρόσθετα η απόφαση απορρίπτει:

– τις (έξω από κάθε λογική και εντελώς απαράδεκτες για την ελευθερία του Τύπου) απαιτήσεις του Αλ. Τσίπρα για χρηματική ποινή 1.000 ευρώ για κάθε μελλοντική αναφορά σε αυτόν σε σχέση με τη βίλα του 500άρικου

– την απαίτησή του να υποχρεωθούμε να αποαναρτήσουμε από το Διαδίκτυο όσα αναφέρονται στην υπόθεση για την οποία κατατέθηκε η αγωγή

– την απαίτησή του να δημοσιευθεί στα «ΝΕΑ» τόσο η είδηση όσο και περίληψη της καταδικαστικής απόφασης επί ποινή καταβολής 1.000 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης.

Αυτά επί του παρόντος, τη Δευτέρα θα έχουμε δεύτερη συνέχεια, γιατί η απόφαση έχει πολύ ψαχνό, μα πολύ ψαχνό μιλάμε…

Τα σενάρια της κάλπης

Ομως εκτός από αυτά, έχουμε και εκλογές. Και δεν ξέρω πώς πέρασαν οι μέρες, άλλα να που φτάσαμε ως εδώ, «ωραίοι και μοιραίοι», μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές με τα πράγματα να έχουν λίγο-πολύ ξεκαθαρίσει ως προς το αποτέλεσμα της πρώτης Κυριακής, η οποία εκτός απροόπτου θα μας δώσει νικητή, ηττημένους, αλλά όχι κυβέρνηση. Σιγά το «νέο», θα σχολιάσει κάποιος και δεν θα τον αδικήσω, διότι όλα προς εκεί δείχνουν. Οσο κι αν το παλεύουν τα εκλογικά, κομματικά, επιτελεία, δύσκολο, έως και αδύνατον, να προκύψει κυβέρνηση. Και δεν μιλάω για αυτοδυναμίες και τέτοια. Για αυτοδυναμίες θα μιλήσουμε μετά τις 22 Μαΐου, όταν θα προκύψει ότι οι λογαριασμοί θα πρέπει να επιλυθούν στον επόμενο γύρο, στις δεύτερες εκλογές, της 2ας Ιουλίου, τότε που ο καιρός θα έχει ζεστάνει, το καλοκαιράκι θα είναι εδώ, και ο λαός θα προγραμματίζει τα (ιερά) μπάνια του.

Τούτων δοθέντων και έπειτα από μια έντονη «διαλογική» συζήτηση με τον… εαυτό μου, κατέληξα στην απόφαση να ασχοληθώ επισταμένα, και με τη σειρά μου να ενημερώσω και το αναγνωστικό μου κοινό, για το αν υπάρχει περιθώριο για τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης συνεργασίας, δύο ή περισσότερων κομμάτων και να αποφύγουμε την ταλαιπωρία των διπλών εκλογών. Κυβέρνηση η οποία θα σχηματιστεί με τη σύμπραξη πάνω σε ένα κοινό, μίνιμουμ κυβερνητικό πρόγραμμα, που θα συμφωνηθεί μεταξύ των εταίρων για να αποτελέσει και τη βάση για τη συγκρότησή της.

Να αναγνωριστεί παρακαλώ ότι έχω «λιώσει» στα τηλέφωνα και τις συζητήσεις αυτή την περίοδο, προκειμένου να μεταφέρω εδώ ορισμένα από αυτά που άκουσα (μου μεταφέρθηκαν για την ακρίβεια), και τα οποία ίσως και να δίνουν μια (μερική) απάντηση στο αγωνιώδες ερώτημα «τι θα γίνει».

Blame game ΝΔ – ΠΑΣΟΚ

Και όπως σε όλα τα παραμύθια, η διήγηση θα ξεκινήσει με το κλασικό «κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δώσ’ της κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν’ αρχινήσει». Λοιπόν, σε ένα συμφωνούν πρώτο, δεύτερο και τρίτο κόμμα, στο «τρίγωνο της αμαρτίας», έτσι όπως τουλάχιστον το αποκόμισα στις συζητήσεις με τα στελέχη τους. Και δεν ήταν και λίγα. Αυτό: όλα θα κριθούν από το αποτέλεσμα της Κυριακής 21 Μαΐου, των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ανήμερα.

Μια διαφορά τεσσάρων-πέντε μονάδων υπέρ του πρώτου κόμματος, της ΝουΔου εν προκειμένω (κανείς, ούτε καν η Κουμουνδούρου, εκτιμάει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κερδίσει τις εκλογές), θα αποτελέσει για τον πρόεδρο Κυριάκο ισχυρό μήνυμα ότι η αυτοδυναμία κατά τον δεύτερο γύρο των εκλογών είναι εφικτή. Ειδικά αν το ποσοστό του είναι ή έστω πλησιάζει το 34%-35%. Σε αυτή την περίπτωση, θα χρειαστεί ισχυρή δικαιολογία να μην έρθει σε συμφωνία με το τρίτο κόμμα, το ΠΑΣΟΚ, για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης συνεργασίας. Νομίζω όμως ότι θα τη βρει, αν δεν την έχει βρει κιόλας. Οι σκληρές εκφράσεις που έχει ανταλλάξει με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ειδικά για το θέμα των υποκλοπών, είναι μια καλή βάση για να αποφύγει το ενδεχόμενο αυτό.

Μεταξύ τους, θα παιχτεί ένα blame game όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, με εκείνη την οξφορδιανή προφορά που τρελαίνει κόσμο και κοσμάκη. Κάτι σαν τον «μουτζούρη», το γνωστό παιδικό παιχνίδι.

Η φάση των διερευνητικών εντολών, όπου και ο ένας και ο άλλος θα παραλάβουν από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, θα καταδείξει ποιος θα επικρατήσει σε αυτό το παιχνίδι. Από τους χειρισμούς που θα κάνει…