Συνέπεια και «στοχοπροσήλωση»

Οι υποστηρικτές της κυβέρνησης μέμφονται τον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή καταγγέλλει ως προεκλογικές ακόμη και αποφάσεις της κυβέρνησης με καθαρά διοικητικό χαρακτήρα, που είναι απαραίτητες για τη συνέχεια του κράτους. Αναφέρω ως παράδειγμα τον διαγωνισμό για τον διορισμό διευθυντών-συντονιστών στο ΕΣΥ, για τον οποίον ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι ισοδυναμεί με τους προεκλογικούς διορισμούς του απώτερου παρελθόντος, ενώ πρόκειται για μέτρο  αναδιάρθωσης του ΕΣΥ που επρόκειτο να γίνει ούτως ή άλλως. Τον διαγωνισμό μάλιστα θα τον διεξαγάγει η επόμενη κυβέρνηση, όχι η απερχόμενη. Το ξέρουν στον ΣΥΡΙΖΑ, το καταλαβαίνουν, αλλά δεν τους νοιάζει. Γι’ αυτούς είναι ένα προεκλογικό μέτρο «της χειρότερης δεξιάς κυβέρνησης από τη Μεταπολίτευση», κατά τον Αλέξη Τσίπρα.

Η στάση τους εν προκειμένω είναι μίζερη και μισαλλόδοξη, ως προς την ουσία του ζητήματος, αλλά δεν μπορεί να τους κατηγορήσει κανείς γι’ αυτό. Αντιθέτως, όσο και αν αποστρέφομαι τον ΣΥΡΙΖΑ, εδω αισθάνομαι υποχρεωμένος να τον επαινέσω, για τη συνέπεια και την προσήλωση στον στόχο που έχει θέσει ή, μάλλον, για τη «στοχοπροσήλωση», όπως λένε στη γλώσσα τους. Την ακυβερνησία επιδιώκουν οι άνθρωποι, αυτός είναι ο σκοπός τους. Δεν θα ήταν κάπως παράδοξο να περιμένουμε εκ μέρους τους μέριμνα για τη συνέχεια του κράτους;

Εδώ, έφεραν την κατ’ ευφημισμόν άδολη, για να ναρκοθετήσουν το πεδίο που άφησαν πίσω τους. Τους παρακολουθούμε, επίσης, να συζητούν για κυβερνήσεις ηττημένων, με τέτοια ελαφρότητα κι ασχετοσύνη, ώστε αν δεν επρόκειτο για εκλογές, από τις οποίες θα προκύψει η κυβέρνηση του τόπου, θα σπάγαμε πλάκα! Ας μη μας κάνει εντύπωση, λοιπόν, η μίζερη κριτική τους. Η ακυβερνησία είναι ο στόχος τους, επειδή γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να ξαναδούν κυβέρνηση. Και αφού οι ίδιοι δεν μπορούν, προσπαθούν να εμποδίσουν εκείνους που μπορούν. Το θέτω απλουστευτικά, αλλά αυτό είναι η ουσία του μαρξισμού – λενινισμού, αν την απαλλάξεις από την ψευδοεπιστημονική μπουρδολογία που έχει σκοπό να την κάνει δυσνόητη. Αν ο καπιταλισμός δεν πέφτει από μόνος του, όπως γράφουν τα Ευαγγέλια, τότε θα τον βοηθήσουμε εμείς να πέσει – αυτό ήταν το ιδεολογικό άλμα του Λένιν, με τις γνωστές συνέπειες στην Ιστορία.

Αντιλαμβάνομαι ότι εδώ θα υπάρξει ένας αντίλογος, που τον ακούω συχνά: Οχι, δεν είναι μαρξιστές, αλλά απατεώνες. Μη γελιέστε όμως, είναι και τα δύο – από πότε το ένα εμποδίζει το άλλο; Επιπλέον, η παιδεία τους είναι βαθιά μαρξιστική και αυτό, ξέρετε, αφήνει κουσούρια, όπως εξάλλου κάθε θρησκεία την οποία ο άνθρωπος παίρνει στα σοβαρά.

ΑΠΟΡΙΕΣ ΑΔΑΟΥΣ

Αντί να τις καταγράφω μία – μία τις απορίες μου, όπως μου έρχονται, είπα, για να μη σας κουράζω, να τις συγκεντρώσω και να τις παρουσιάσω μαζί, με βάση την ιεράρχησή τους κατά τη σπουδαιότητα.

Η πρώτη. Αυτό το αντικείμενο (προσπαθώ να μην τον θίξω τον άνθρωπο…) που έχει ο κ. Παϊτέρης στο κεφάλι του, εκεί όπου συνήθως φυτρώνουν τα μαλλιά, τι είναι; Κάποτε μοιάζει με μικρό γούνινο καπέλο (μπερέ), άλλοτε μου θυμίζει φωλιά πουλιών. Αν είναι το δεύτερο, θα ήθελα να ρωτήσω: την άνοιξη έρχονται εκεί τα χελιδόνια;

Η δεύτερη. Οταν παρουσιάστηκε το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στην Αχαΐα, ο Γεώργιος Β΄ των Παπανδρέου έκανε την καθιερωμένη για την περίσταση δήλωση, την οποία όμως ξεκίνησε με τρόπο που δεν κατάλαβα: «Εδώ στους πρόποδες του Ερύμανθου», είπε, «όπου έχουν γίνει αγώνες για τη δημοκρατία» και συνέχισε με τα τυπικά. Συγχωρήστε  μου την άγνοια περί δημοκρατικών αγώνων στους πρόποδες του Ερύμανθου, αλλά μήπως εννοεί τον Ερυμάνθιο Κάπρο  που τακτοποίησε κάπου εκεί στην περιοχή ο Ηρακλής; Αν είναι έτσι, δεν γνώριζα τις δημοκρατικές πεποιθήσεις του Ηρακλέους! Και φυσικά χαίρομαι πάρα πολύ…

Η τρίτη. Οταν προσφάτως είχαμε την κρίση με τους εγκλωβισμένους ομογενείς μας στο Χαρτούμ, για ποιον ακριβώς λόγο το υπουργείο Εξωτερικών κανόνισε να σταλεί στρατιωτικό μεταγωγικό C-130 (το μόνο που έχουμε να λειτουργεί…), ενώ ήταν ήδη γνωστό ότι οι Γάλλοι είχαν αναλάβει την ευθύνη της διάσωσης και της μεταφοράς; Για δημόσιες σχέσεις, υποθέτω…