Αλλά αυτοί είναι

Η πατρότητα του συνθήματος ανήκει σε ένα κόμμα της μετριοπαθούς Αριστεράς που έζησε δέκα χρόνια, από το 1979 ως το 1989. Στις εθνικές εκλογές του 1981, το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού κατέβηκε με σύνθημα «Μήπως είσαι ΚΟΔΗΣΟ και δεν το ξέρεις;» και έλαβε 40.126 ψήφους ή 0,72%. Η αλήθεια είναι ότι στις ευρωεκλογές που διεξήχθησαν την ίδια μέρα τα πήγε καλύτερα, έλαβε 4,25% και εξέλεξε ευρωβουλευτή τον πρόεδρό του Γιάγκο Πεσμαζόγλου: ήταν το πρώτο δείγμα της «χαλαρότητας» που διακρίνει πάντα την ψήφο για την Ευρώπη.

Τριάντα τρία χρόνια αργότερα, σε μια προσπάθεια να απαντήσει στις κατηγορίες ότι του έλειπε ένα ιδεολογικό στίγμα, Το Ποτάμι εξέδωσε ένα βιβλιαράκι με τίτλο «Μήπως είσαι Ποτάμι;». Και τι δεν διάβαζε κανείς στις σελίδες του: ότι η Ελλάδα πρέπει να φτιάξει τη δική της Αναγέννηση και να ζήσει τον Διαφωτισμό που δεν έζησε, ότι πρέπει να συντριβεί το σάπιο καθεστώς του φόβου και της κλειστής κοινωνίας, ότι πρέπει να ανατραπεί το παλαιοκομματικό σύστημα του ρουσφετιού και να επιβληθεί αξιοκρατία. Το κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη τα πήγε καλά στις ευρωεκλογές του 2014 (6,61%) και στις πρώτες βουλευτικές εκλογές του 2015 (6,05%), αλλά ύστερα άρχισε η πτώση: ο Διαφωτισμός μπορούσε να περιμένει.

Χθες κυκλοφόρησε μια νέα εκδοχή αυτού του συνθήματος, η πιο προκλητική, η πιο αντιδραστική, η πιο θλιβερή εν τέλει απ’ όλες. Ισως να είναι ιδέα κάποιου στελέχους που είχε περάσει από το ΚΟΔΗΣΟ, ίσως να είναι μια προσπάθεια προσέλκυσης παλιών ψηφοφόρων του Ποταμιού που έχουν περιέλθει σε απόλυτη απελπισία. «Μήπως είσαι κι εσύ ΚΚΕ;» καλείται να απαντήσει αυτός που παρακολουθεί το προεκλογικό σποτάκι, αφού προηγουμένως έχει ερωτηθεί αν είναι «αηδιασμένος με την υποκρισία της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ και των εγχώριων υποστηρικτών του που βάζουν σε κίνδυνο τη χώρα» και αν θεωρεί ότι «η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι να μη διαλέξεις ανάμεσα σε ληστές, αλλά να σταθείς θαρραλέα απέναντι στην πολιτική που ματώνει τους λαούς για τα συμφέροντα των λίγων».

Ως τώρα νομίζαμε ότι το ΚΚΕ κρατά, έστω για τα μάτια, ίσες αποστάσεις στο Ουκρανικό. Λάθος. Στο σποτάκι δεν υπάρχει ο Πούτιν, «ληστές» είναι ο Μητσοτάκης και ο Ζελένσκι. Οποιος «είναι ΚΚΕ» δεν ενδιαφέρεται για το αν σκοτώνονται χιλιάδες άνθρωποι σε έναν πόλεμο που έχει εξαπολύσει μια χώρα εναντίον μιας άλλης στην άκρη της Ευρώπης, αλλά απαιτεί «να φύγουν οι βάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ» και να πάνε σπίτι τους «οι δολοφόνοι του ΝΑΤΟ».

Οχι, δεν είναι θλιβερή αυτή η τρίτη εκδοχή, είναι αποκαλυπτική. Γιατί διαλύει και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις για ένα κόμμα που επιμένει να αυτοαποκαλείται αριστερό. Γιατί αντιστρέφει το «Αλλά αυτοί είστε», την αγαπημένη ατάκα του Γενικού του Γραμματέα. Γιατί δείχνει το πραγματικό περιεχόμενο μιας «ψήφου διαμαρτυρίας».