Τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες

Τελικά δεν ήταν και τόσο λανθασμένη η επιλογή του κ. Τσίπρα. Προϊόντος του χρόνου και σελαγιζούσης της προεκλογικής περιόδου, η κ. Πόπη Τσαπανίδου διαπρέπει στα βραδινά τηλεοπτικά δελτία ψεκάζοντάς τα με μια λιγωτική εσάνς πρωινάδικου.

Η πρόσφατη εκτίμησή της ότι αν χάσει ο ΣΥΡΙΖΑ την πρωτιά θα φταίει ο κόσμος που θα ‘χει καταπιεί την «προπαγάνδα» της νυν κυβερνήσεως αμάσητη, είναι μνημείο αγουροξυπνημένης ζώνης και  σκαλέτα για σκληρό ριάλιτι. Ο ψηφοφόρος σε ρόλο μπετόβλακα και η κυβέρνηση σε ρόλο «κλίκας» που μαγειρεύει ψηφοφορίες κάτω από τη φοινικιά, φιλετάροντας σαλάχια. Μάλιστα… Τα ρυπαρά σκωληκοειδή κοτσιδάκια δεν βλέπω μόνον, και ανησυχώ, μπλιαχ. Ετσι μας βλέπουν, μα την αλήθεια; Βρίζοντας τους ψηφοφόρους, που στην παρούσα φάση σπανίζουν, δεν είναι ό,τι φρονιμότερο θα μπορούσε να κάνει μια εκπρόσωπος που ήρθε για να ανανεώσει το είδος και να περάσει την κομματική προπαγάνδα σε άλλο επίπεδο. Αντρικό σακάκι μεν, κυματιστές μπούκλες απλωμένες στα πέτα, δε. Δεν είναι κι άσχημο αλλά ούτε όμως και σεξιστικό. Είναι ο τύπος της νέας πολυμορφικής γυναίκας που ταλανίζεται να συγκεράσει το θηλυκό μετά του ωφελίμου, το οποίον «ωφέλιμον», δέκα φορές στις δέκα είναι το αρσενικό. Οπότε τι να κάνω κι εγώ; Κρεμάω τη σκελέα μου σε μια καρέκλα, βάζω τα σκαρπίνια μου στο καλαπόδι και πέφτω να κοιμηθώ με την πεποίθηση ότι όλα θα πάνε καλά στον καλύτερο δυνατό κόσμο (Βολταίρος, παικτούρες μου).

Εντωμεταξύ, σε έναν άλλο κόσμο απείρως καλύτερο από τον δικό μας, η αγγελόμορφη Σάνα Μάριν, αποδεχόμενη την ήττα της αποχωρεί, έχοντας ωστόσο εκπληρώσει το βασικό απωθημένο της Φινλανδίας, να μπει επιτέλους στο ΝΑΤΟ. Τέτοιες «ήττες» δώσε μου εμένα χίλιες. «Απολύομαι ψαρούκλες, τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες» είχε πει προ μηνών η νεοζηλανδή πρωθυπουργός Τζασίντα Αρντνερ γιατί η πολιτική την είχε ξεζουμίσει, ενώ η σκληροτράχηλη σκωτσέζα Νίκολα Στέρτζον αποχώρησε κι αυτή οικειοθελώς, αφήνοντας ωστόσο πάνω στο τραπέζι το καυτό χαρτί του Remain στην ΕΕ να τσιτσιρίζει τον Σούνακ. Θα έλεγα τώρα κάτι και για τη βασική διδάξασα τη Μέρκελ αλλά λυπάμαι τον φουκαριάρη τον Σολτς. Ειλικρινά τον λυπάμαι…