Ο Ανδρουλάκης και η αξιολόγηση

Να τη και η άλλη πρόκληση, του Νίκου Ανδρουλάκη, προς τους δύο κυρίους αντιπάλους του, τον Κυρ. Μητσοτάκη και τον Αλ. Τσίπρα. Τι θα κάνουν αν χάσουν. Ο ίδιος, δεν έδειξε να μασάει τα λόγια του, χθες το πρωί στον ΑΝΤ1 το είπε καθαρά, πιο καθαρά δεν γίνεται. «Μου αρέσει που ρωτάτε διάφορα για εμένα που είμαι έναν χρόνο αρχηγός, αλλά δεν ακούτε για τον κ. Τσίπρα και για τον κ. Μητσοτάκη. Εγώ θα σας πω για εμένα», είπε αρχικά, και συνέχισε: «Επειδή όλοι έχουμε στόχους στην πολιτική, εμένα ο στόχος μου είναι αυτό που βρήκα να το πάω παρακάτω προσφέροντας στην πατρίδα. Αν δω ότι δεν τα έχω καταφέρει, προφανέστατα θα θέσω τον εαυτό μου σε οποιαδήποτε αξιολόγηση».

Το βρήκα καλό, ως πρόκληση, και να δούμε πώς θα αντιδράσουν οι άλλοι δύο. Πάντως, ο Αλ. Τσίπρας προ 20ημέρου, μετά τη συνέντευξη που παραχώρησε στο Mega και ρωτήθηκε σχετικά από την ομήγυρη που τον περιστοίχισε (τι θα κάνεις αν ηττηθείς και στις δυο εκλογές – αν θα συνεχίσει δηλαδή), φέρεται να διερωτήθηκε αν υπάρχει κάποιος (στον ΣΥΡΙΖΑ) που να μπορεί να τον αντικαταστήσει. Για να προσθέσει αμέσως μετά ότι σε δύο χρόνια θα επανέλθει στην εξουσία με 45%!

Ε, όχι και να αποχωρήσει από την πολιτική, γίνονται αυτά;

Παιχνίδια με τις τιμές των καυσίμων
Εντάξει, πάντα υπήρχε η υποψία ότι κάποιος «παίζει» με την τιμή των καυσίμων. Οτι την αυξάνει και τη μειώνει κατά το δοκούν, ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει με τη διεθνή αγορά πετρελαίου. Ομως εδώ, φοβάμαι ότι το πράγμα έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Δεν μπορεί να ανεβαίνει η τιμή της βενζίνης πάνω από τα 2 ευρώ, και να μην υπάρχει μια λογική εξήγηση. Διότι εξήγηση δεν μπορεί να είναι ότι ο ΟΠΕΚ αποφάσισε αιφνιδιαστικά να μειώσει την παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου, άρα εκ των πραγμάτων είναι φυσιολογικό να αυξάνεται και η τιμή των καυσίμων στα πρατήρια…

Αν δεν κάνω λάθος, και μάλλον δεν κάνω, ο ΟΠΕΚ έλαβε τη σχετική απόφαση στις αρχές της εβδομάδας, σωστά; Τα αποθεματικά της χώρας σε καύσιμα υποτίθεται ότι επαρκούν για περισσότερο από δύο μήνες. Αρα, αποκλείεται εκ των πραγμάτων να οφείλεται η αύξηση των τιμών στο ότι του ΟΠΕΚ του «κάπνισε» να οδηγήσει τις τιμές του πετρελαίου στα 100 δολάρια το βαρέλι, λέμε τώρα.

Προφανέστατα λοιπόν αυτό που «παίζει» είναι η τιμή που καθορίζουν τα διυλιστήρια της χώρας. Τα οποία επικαλούνται την τιμολογιακή πολιτική του ανταγωνισμού στη λεκάνη της Μεσογείου. Και σου λένε, εμείς να μειώσουμε τις τιμές μας, ώστε να την πάρει φθηνότερα και ο έλληνας καταναλωτής, τη χασούρα όμως θα μας την καλύψει η κυβέρνηση;

Η οποία χασούρα, από μια πιθανή μείωση – όχι μεγάλη, της τάξεως των 10 λεπτών το λίτρο – υπολογίζεται πάνω από μισό δισ. τον μήνα. Οπως και να το δεις, μικρό δεν το λες, το μισό δισ. Είναι λεφτά, και πολλά λεφτά…

(Οπως και το πολιτικό κόστος, μην μπερδεύεστε παιδιά. Διότι επέρχεται Πάσχα, και ο άλλος θα το βρει μπροστά του, καθ’ οδόν προς το χωριό. Οπότε το κλασικό εγώ 50 ευρώ βενζίνη έβαζα, πενήντα θα βάλω και τώρα, δεν ισχύει και τόσο…)

Θράσος
Κακό πράγμα να παίζεις με τον πόνο των ανθρώπων. Ακόμη μεγαλύτερο να παίζεις με τον πόνο των ανθρώπων που είναι οριακά εξαιτίας του άγχους που τους προκαλεί η πιθανότητα να «έρθει η τράπεζα (που δεν υπάρχει καμία τράπεζα πλέον, funds υπάρχουν που έχουν αγοράσει τα δάνειά τους) να τους πάρει το σπίτι».

Και αθλιότητα τεράστια να είσαι εσύ που να έχεις ανοίξει την πόρτα σε όλους αυτούς που εποφθαλμιούν το σπιτάκι που οι άνθρωποι αγόρασαν την εποχή της μεγάλης ευφορίας και της ευμάρειας, και να τους λες, μη σας νοιάζει άμα με κάνετε κυβέρνηση, θα τα στρώσω όλα. Και δεν θα ψηφίσω νόμο, τους είπε, θα εκδώσω μια Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, που θα είναι όλη δική σας! Να, τόση με το συμπάθιο.

Διάβασα με προσοχή τις προτάσεις του «έλα με φόρα» brοέδρου για την πρώτη κατοικία (και άλλα παραμύθια, όπως σημείωνα χθες), και πραγματικά έμεινα άφωνος με το θράσος του ανθρώπου. Είναι αυτός που επέτρεψε τους πλειστηριασμούς των σπιτιών, καταργώντας ουσιαστικά τον νόμο του ΠΑΣΟΚ για την προστασία τους. Και χωρίς να τρέχει τίποτε, πήγε προχθές το απόγευμα στο Περιστέρι, μάζεψε ένα κομματικό ακροατήριο, και με τη συνοδεία τριών-τεσσάρων παραγόντων εμφανίστηκε ως ο μεσσίας για τους χιλιάδες ιδιοκτήτες σπιτιών που κινδυνεύουν από τους πλειστηριασμούς.

Οχι δεν υπάρχει κανείς μεσσίας, και πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να είναι αυτός, που πρώτος έχει την ευθύνη για ό,τι συμβαίνει με χιλιάδες οικογένειες στη χώρα…

Μνημείο παπάντζας
Οπως προανέφερα, διάβασα με προσοχή τις προτάσεις που ανέπτυξε η αρχηγάρα και πλην των συναισθημάτων που μου προκάλεσαν αυτά τα παραμύθια (κανονικός Πινόκιο, ο μπαγάσας – να προσέχει καθώς στρίβει στις γωνίες, θα βρει κάναν αθώο και θα έχουμε άλλα), έχω να πω ότι αυτοί που του τα έγραψαν για να τα εκφωνήσει, λογικά πρέπει να είναι οι ίδιοι που του είχαν καταρτίσει και τον νόμο για την καταστροφή των δανειοληπτών α’ κατοικίας. Αναφέρω χαρακτηριστικό παράδειγμα. Εξηγεί ο brόεδρος, ότι θα δώσει δύο εναλλακτικές για τα κόκκινα δάνεια α’ κατοικίας. Η πρώτη είναι η κλασική, ρυθμίσεις και ξανά ρυθμίσεις, με σταθερό επιτόκιο και πάει λέγοντας. Και φτάνει στη δεύτερη, που είναι – τη θεωρώ εγώ δηλαδή – μνημείο παπάντζας.

Από αυτά που λογικά θα έπρεπε να «κοσμούν» τους δρόμους και τις πλατείες γύρω από τη Βουλή, να τα βλέπουν οι πολιτικοί μας, μήπως και συμμαζευτούν…

Αν και δεν το βλέπω, εύκολο.

Μία φανταστική (κυριολεκτικά) πρόταση
Ιδού, όπως την αντέγραψα την… φανταστική (έτσι κι αλλιώς) πρόταση του «έλα με φόρα» brοέδρου από το πρόγραμμα, για να έχει ο καθένας ίδια γνώμη:

Αναφέρεται ως ρύθμιση της οφειλής με μακρόχρονη διάρκεια αποπληρωμής και χαμηλές δόσεις. Σε αυτή την περίπτωση:

Καταβάλλεται το εκατό τοις εκατό (100%) της αντικειμενικής αξίας του προστατευόμενου ακινήτου, σε μηνιαίες ισόποσες δόσεις. Η αξία προσδιορίζεται από την εκκαθαριστική δήλωση ΕΝΦΙΑ και όπου αυτή δεν υπάρχει, από την εκτίμηση συμβολαιογράφου. Σε περίπτωση που η αντικειμενική αξία είναι μεγαλύτερη από το οφειλόμενο ποσό, καταβάλλεται το οφειλόμενο ποσό σε ισόποσες μηνιαίες δόσεις.

Η διάρκεια της ρύθμισης κυμαίνεται από 10 έως 35 έτη, κάτι που εξαρτάται από την ικανότητα αποπληρωμής του οφειλέτη.

Αρχηγέ δεν θέλω να στο χαλάσω, αλλά αν κάποιος μπορεί να καταβάλει το 100% της αντικειμενικής αξίας ενός ακινήτου, τα υπόλοιπα που απομένουν είναι ελάχιστα. Επίσης τα funds πια, κάνουν γενναίο κούρεμα, ακόμη και του 40%-60%, αν μπορούν τα πάρουν λεφτά από τον οφειλέτη. Και σε πολλές περιπτώσεις, τα χρήματα αυτά είναι πολύ κάτω από την αντικειμενική αξία του ακινήτου. Συμπέρασμα: βρείτε κάτι άλλο να πείτε, αυτό δεν πιάνει. Είναι σε κενό αέρος.

Τα περί δημιουργίας… υφυπουργείου εντός του υπουργείου Οικονομικών δεν το σχολιάζω καν. Το καλό είναι ότι απέφυγε να αναφέρει ότι η «προοδευτική διακυβέρνηση» που εξαγγέλλει, δεν θα είναι «ένα μικρό και ευέλικτο σχήμα»…

Ισως, προσεχώς…