Η απλή αναλογική στην υπηρεσία της Ακροδεξιάς

Οι εμπνευστές της απλής αναλογικής, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε την «επιφοίτηση» να την ψηφίσει ως εκλογικό σύστημα της χώρας μόλις λίγες ημέρες πριν από την ξεκάθαρα διαφαινόμενη πτώση του από την εξουσία: τότε τον πείραξε η ενισχυμένη. Ουδόλως τον είχε ενοχλήσει στα πέντε και πλέον χρόνια που κυβέρνησε με τις πλάτες της και είχε… «ξεχάσει» ότι υπήρχε. Ομως, με τον απλό υπολογισμό ότι η επόμενη κυβέρνηση θα αντιμετώπιζε μεγάλη φθορά στο τέλος της θητείας της (σωστό, αφού είχε να αντιμετωπίσει το χάος που άφηνε πίσω του), έβαζε ένα μπουρλότο, μια βόμβα με χρονοδιακόπτη να περιμένει να εκραγεί την κατάλληλη στιγμή. Το έπαιζε στα ζάρια, καθώς κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει τι θα συμβαίνει μετά τρία ή τέσσερα χρόνια. Τώρα, η ώρα αυτή έχει πλέον φτάσει. Και μάλιστα εν μέσω τραγωδίας.

Οι επόμενες εκλογές θα είναι οι πρώτες μετά από πάρα πολύ καιρό που θα διεξαχθούν με απλή αναλογική στην Ελλάδα. Το σύστημα που, κατά τους νομοθέτες του, εγγυάται την πιο «αυθεντική» δημοκρατία. Το γεγονός ότι η Ιστορία έχει διεθνώς και στην Ελλάδα αρκετά συχνά διαψεύσει με τον πιο άγριο τρόπο αυτή τη φαινομενικά ορθή υπόθεση εργασίας, δεν τους λέει τίποτα – ίσως και να μην το ξέρουν κιόλας κάποιοι εξ αυτών, καθώς πρέπει να χεις ανοίξει και κανένα βιβλίο… Πάντως, για την ιστορία, να θυμίσουμε κάτι το οποίο έχει ενδελεχώς εδώ αναλυθεί παλιότερα, ότι πρόκειται για το εκλογικό σύστημα που έκανε τον Ιωάννη Μεταξά απολύτως νόμιμο κοινοβουλευτικό πρωθυπουργό τον Απρίλιο του 1940 με την πρωτοφανή πλειοψηφία των 241 βουλευτών και, φυσικά, του έστρωσε τον δρόμο για τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Είναι μία ιστορία που ουδείς θέλει να θυμάται, ακριβώς επειδή γκρεμίζει τον μύθο της απλής.

Τώρα, η απλή αναλογική απειλεί ξανά, αν και με διαφορετικό τρόπο και πολλαπλά, τη χώρα. Ενας από τους κύριους κινδύνους που εγκυμονείται είναι και αυτός της Ακροδεξιάς, που, αν τελικά αποφευχθεί, αυτό θα οφείλεται κυρίως σε νομοθετικές πρωτοβουλίες. Αλλά αυτό θα αφορά μόνο την πιο «αγριεμένη» εκδοχή της, γιατί υπάρχουν κι άλλες, εξίσου λούμπεν, που θα επωφεληθούν τα μέγιστα από αυτό το σύστημα.

Μόλις πριν από ελάχιστα χρόνια, η ελληνική Ακροδεξιά ήταν ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους που αντιμετώπιζαν το πολίτευμα και η χώρα και από την οποία μας απάλλαξε η κυβέρνηση Σαμαρά. Δεν θέλει κανείς να φανταστεί πού θα μπορούσαμε να είχαμε βρεθεί αλλιώς. Σήμερα, με τη Χρυσή Αυγή διαλυμένη και τους πρωτεργάτες της καταδικασμένους και χωρίς πολιτικά δικαιώματα, η Ακροδεξιά είναι πια μια φαρσοκωμωδία. Είναι κάτι τύποι που τσακώνονται μεταξύ τους όλη την ώρα και γυρνάνε γύρω γύρω απ’ την ουρά τους. Αύριο, όμως, μετά τις εκλογές της απλής αναλογικής, ουδείς γνωρίζει τι θα προκύψει και πώς θα εξελιχθεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ φρόντισε γι’ αυτό. Φυσικά, πρόκειται για κάτι επί του οποίου αποδεδειγμένα δεν του καίγεται καρφί: έχει συγκυβερνήσει επί χρόνια με μία από τις εκφράσεις της ελληνικής Ακροδεξιάς σαν να μην τρέχει τίποτα. Οπότε, ποιος βλέπει τον οποιοδήποτε λόγο να μην το πράξει ξανά αν αυτό του το επιβάλλουν τα νούμερα μετά τις εκλογές; Τι, θέματα αρχής; Εδώ γελάνε…

Η Ακροδεξιά σήμερα είναι υπό διάλυση και άναρχη τμηματοποίηση. Ομως, η απλή αναλογική, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι πάντοτε μπορεί να επικρατήσει ένας ισχυρός πόλος που να λειτουργήσει σαν μαγνήτης, αλλά και με το ότι η ΝΔ αυτή τη στιγμή τρίζει ολόκληρη σαν χαλασμένος λέβητας έτοιμος να σκάσει, που οι ατμοί του βγαίνουν όλο δεξιά, συνιστούν ισχυρές προϋποθέσεις για την αναγέννηση και ενδυνάμωσή της. Ανά πάσα στιγμή. Με χορηγό τον ΣΥΡΙΖΑ.