Delenda ΠαΣοΚ

Υπάρχει κρίσιμο πολιτικό ζήτημα, το πιο πολιτικό που μπορεί να υπάρξει,  τόσο σπουδαίο που θα μπορούσε να δραματοποιηθεί α λα Μαρξ: «ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ελλάδα, το φάντασμα των κυβερνήσεων συνεργασίας και της απλής αναλογικής».

Σε όλες τις δημοσκοπήσεις που τίθεται το ερώτημα των κυβερνήσεων συνεργασίας, οι μισοί σχεδόν δημοσκοπούμενοι τάσσονται υπέρ- αναφέρω τρεις από τις πιο πρόσφατες: Pulse (Ιανουάριος) 46% υπέρ κυβερνήσεων συνεργασίας, 41% υπέρ αυτοδυνάμων κυβερνήσεων. Metron (Νοέμβριος): 47% συνεργασία, 51% αυτοδυναμία.  Alco (Σεπτέμβριος): 49% συνεργασία, 37% αυτοδυναμία.

Υπάρχει πολιτική δύναμη να εκφράσει αυτό το σχεδόν 50% που ζητά αλλαγή του πολιτικού συστήματος εις βάρος των δύο μεγάλων παικτών; Αυτό είναι το κρίσιμο διακύβευμα των εκλογών.

Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η ΝΔ έχουν στρατηγικό στόχο που υπερβαίνει τη νίκη στις επόμενες εκλογές: τον στόχο της εξάλειψης του κινδύνου των κυβερνήσεων συνεργασίας. Η παρουσία του ΠαΣοΚ στα αριστερά του κέντρου του πολιτικού συστήματος θα θέτει μονίμως σε κίνδυνο την αυτοδυναμία και των δύο, πότε του ενός και πότε του άλλου. Για τούτο:  delenda ΠαΣοΚ.

Αυτό εξυπηρετούν τα άθλια υπονοούμενα κατά του κ. Ανδρουλάκη και από τη ΝΔ και από τον ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή την παρακολούθηση του τηλεφώνου του. Αν ο κ. Γερουλάνος έστρωσε βούτυρο στο ψωμί της κ. Τσαπανίδου και άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ισχυρίζονται, οφείλει κάποιες εξηγήσεις, μου φαίνεται.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης πρέπει να αποφασίσει αν θέλει να εμβαπτιστεί στη τεράστια δεξαμενή του 45%-50% και να την εκφράσει, θέτοντας ως πρωταρχικό όρο για τη συνεργασία του σε κυβερνητικό σχήμα την απλή αναλογική. Γιατί αν και το ΠαΣοΚ ζητά μεγάλο ποσοστό για κατακτήσει -κάποτε- την αυτοδυναμία και την απόλυτη εξουσία της απόλυτης διαφθοράς, νομίζω δεν θα του δώσει αυτή τη δυνατότητα το 50% που το καίει το υπέρτατο πολιτικό ζήτημα του πώς ασκείται η εξουσία στη χώρα μας. Εν όψει φαντασιακού -και αποδοκιμαστέου από τους δυνητικούς ψηφοφόρους- μέλλοντος, θα απαρνηθεί την ευκαιρία της μεγάλης τομής;

Κανείς δεν ενδιαφέρεται αν το ΠαΣοΚ «έχει συγκεκριμένο σχέδιο για τη χώρα», ή αν «αποτελεί την πραγματική προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης». Τα έχουν υποσχεθεί και άλλοι, οι ψηφοφόροι δεν ενδιαφέρονται, δεν τα πιστεύουν πια.

Κανείς όμως δεν τους έχει υποσχεθεί την διεκδικούμενη από 50% μέγιστη πολιτική τομή της οριστικής ρήξης με τον αποδεδειγμένα διεφθαρμένο, αντιδημοκρατικό, και καταστροφικό δικομματισμό. Μόνο το ΠαΣοΚ, όχι εκ της ιστορίας του αλλά εκ της θέσεώς του, μπορεί να το υποσχεθεί και να κατισχύσει του delenda ΠαΣοΚ.