Η αισιοδοξία {LF}της Κίνας υπέρ {LF}της ανάπτυξης

Η κινεζική κυβέρνηση φαίνεται να έχει ερωτευτεί ξανά την οικονομική ανάπτυξη. Καθώς η χαοτική έξοδος από την πολιτική της για μηδενικό Covid-19 έχει γίνει εμφανής – οδηγώντας σε δεκάδες χιλιάδες θανάτους (τουλάχιστον) – οι ηγέτες της χώρας ανυπομονούν να ομολογήσουν την αθάνατη αφοσίωσή τους στην ισχυρή οικονομική ανάκαμψη. Αλλά αυτό από μόνο του δεν θα οδηγήσει πουθενά την Κίνα. Η Διάσκεψη Κεντρικής Οικονομικής Εργασίας του περασμένου μήνα – η ετήσια συνάντηση όπου η ανώτατη ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας ορίζει την ατζέντα οικονομικής πολιτικής για το επόμενο έτος – καθιέρωσε την ανάπτυξη ως την κορυφαία οικονομική προτεραιότητα της κυβέρνησης το 2023. Τις εβδομάδες που ακολούθησαν, οι επαρχιακοί κυβερνήτες αναγκάστηκαν να απηχήσουν τη δέσμευση του CPC για ανάπτυξη και να καθησυχάσουν τους ιδιώτες επενδυτές και επιχειρηματίες.

Η κινεζοαμερικανική σχέση πιθανώς δεν μπορεί να διορθωθεί σε αυτό το σημείο. Παρ’ όλα αυτά, η Κίνα θα μπορούσε να βελτιώσει το διπλωματικό κλίμα περιορίζοντας την υποστήριξή της στον ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, καθώς και την επιθετική πολιτική της έναντι της Ταϊβάν, κατευνάζοντας έτσι τους φόβους των επενδυτών για κινεζική εισβολή ή ναυτικό αποκλεισμό στο νησί. Ταυτόχρονα, η Κίνα πρέπει να ξεκινήσει ένα αξιόπιστο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Υπό την ηγεσία του προέδρου Σι Τζινπίνγκ, η κυβέρνηση της Κίνας ασπάστηκε την ορθόδοξη κομμουνιστική ιδεολογία και προσπάθησε να αυξήσει την κυριαρχία του κόμματος (CPC) στην κοινωνία και την οικονομία. Αυτή η προσέγγιση έχει βλάψει σοβαρά την επιχειρηματική εμπιστοσύνη.

Εάν το CPC είναι σοβαρό για την ανάπτυξη, πρέπει να δεσμευτεί εκ νέου στις πιο σημαντικές πολιτικές μεταρρυθμίσεις του Ντενγκ Σιαοπίνγκ, όπως η αξιοκρατία, η υποχρεωτική συνταξιοδότηση και τα όρια θητείας. Η αύξηση της ανεξαρτησίας του νομικού συστήματος είναι ιδιαίτερα επείγουσα, προκειμένου να καθησυχαστούν οι ιδιώτες επιχειρηματίες ότι θα προστατεύονται η προσωπική τους ασφάλεια και περιουσία. Οσον αφορά την οικονομική πολιτική, η Κίνα πρέπει να ιδιωτικοποιήσει αναποτελεσματικές κρατικές επιχειρήσεις και να δημιουργήσει ένα ρυθμιστικό περιβάλλον πιο φιλικό προς τις επιχειρήσεις. Τα μέτρα που στοχεύουν στη στήριξη των μικρών επιχειρήσεων είναι επίσης απαραίτητα για τη διαρκή οικονομική ανάκαμψη. Παρά τις συζητήσεις για ανάπτυξη, η κυβέρνηση της Κίνας δεν έχει αποκαλύψει κανένα τέτοιο σχέδιο. Και τίποτα στην επίσημη ρητορική της κυβέρνησης δεν δείχνει ότι εξετάζεται μια θεμελιώδης αλλαγή κατεύθυνσης – όπως η αποφασιστική ρήξη του Ντενγκ με τη μαοϊκή «ταξική πάλη» το 1979. Επομένως, μην πιστεύετε τη διαφημιστική εκστρατεία: η οικονομία της Κίνας μπορεί να ταλαιπωρείται για λίγο καιρό ακόμα.

Ο Μινσίν Πέι είναι καθηγητής στο Claremont McKenna College και συνεργάτης του Γερμανικού Σχεδίου Μάρσαλ των ΗΠΑ – German Marshall Fund of the United States.