Το Συμβούλιο του Νησιού

Σήμερα και αύριο θα γραφτούν πολλά άρθρα, σεντόνια ολόκληρα, για την πόλωση στην πολιτική ζωή και το επίπεδο της αντιπαράθεσης. Αν είχα τακτοποιημένο αρχείο, θα αναδημοσίευα κάποιο από τα 90ς, ενδεχομένως γραμμένο και από τον ίδιο άνθρωπο. Οι δε εκκλήσεις για ήπιους τόνους και εποικοδομητική αντιπαράθεση είναι μόνο για χαμόγελα συμπάθειας. Για την εξουσία μιλάμε, όχι για τη διαχείριση καμιάς πολυκατοικίας. Και είναι να απορείς πώς και το κανάλι της Βουλής δεν καταγράφει υψηλά νούμερα τηλεθέασης. Το Συμβούλιο του Νησιού στο «Survivor» είναι τσάι κυριών σε σύγκριση με αυτά που ακούγονται στην Ολομέλεια. Και επειδή όλη η διαδικασία ξεκίνησε με τον Τσίπρα να αποκαλεί τον Μητσοτάκη «αρχηγό εγκληματικού δικτύου», αυτά που θα ακουστούν σήμερα ίσως σοκάρουν τους μαθητές στο άνω δυτικό θεωρείο – κατά τη γνώμη μου για την παρακολούθηση αυτής της συνεδρίασης θα έπρεπε να απαιτείται γονική συναίνεση. Το βράδυ τα δελτία θα ξεκινούν με το «σε πολύ υψηλούς τόνους και με πρωτάκουστες εκφράσεις διασταύρωσαν τα ξίφη τους, μπλα, μπλα, μπλα». Και αυτό με τα ξίφη, βέβαια, είναι κάπως παρωχημένο. Ας πουν ότι έπαιξαν κουτουλιές. Ούτως ή άλλως, ακόμα και αν όλο αυτό κάνει θόρυβο, το ενδιαφέρον των πολιτών ξεθυμαίνει σαν αναψυκτικό που ξεχάστηκε ανοιχτό. Ωστόσο κάποιες εντυπώσεις θα μείνουν. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Μητσοτάκης βρίσκεται σε κάπως πιο δύσκολη θέση από τον Τσίπρα. Διότι ο Τσίπρας θα απορρίπτει ως ψεύδη όλα αυτά που αποδίδονται στον ΣΥΡΙΖΑ για Καλογρίτσα κ.λπ. Ο Μητσοτάκης, όμως, είναι υποχρεωμένος να επαναλάβει ότι δεν γνώριζε τι γινόταν στην ΕΥΠ που λειτουργεί υπό την άμεση εποπτεία του. Ισως θα ήταν καλύτερο να πει κάτι άλλο. Οτι άνθρωποι που βρίσκονται σε αυτές τις θέσεις παρακολουθούνται βάσει πρωτοκόλλου εθνικής ασφάλειας. Αλλά τώρα είναι αργά για κάτι τέτοιο. Για άλλη μια φορά θα πει ότι δεν γνώριζε. Ξέρει και ο ίδιος ότι αυτό δεν θα πείσει εκείνο το κομμάτι του ακροατηρίου που περιμένει κάπου στο κέντρο του γηπέδου. Ομως επίσης ξέρει ότι και εκείνοι δεν έχουν πού αλλού να πάνε.

Ο star της ημέρας

Ο Κωστής Χατζηδάκης, κορυφαίος υπουργός και αντιπρόεδρος της ΝΔ, ανέβηκε στο βήμα και εμφανίστηκε βέβαιος: ο Πρωθυπουργός δεν είχε ιδέα για την παρακολούθησή του από την ΕΥΠ. Ο,τι και αν έλεγε, ό,τι και αν έκανε, δεν επρόκειτο να βγει από τη δύσκολη θέση. Επέλεξε τον πιο ίσιο δρόμο, εκείνον που δεν σε βγάζει στα χωράφια και δεν οδηγεί σε γκρεμούς. Υπήρχε άλλος δρόμος; Φυσικά.

Παιδική ζώνη

Ο Αδωνις Γεωργιάδης αποκάλεσε τον Πολάκη «Ραν Ταν Πλαν», τον όχι και τόσο έξυπνο σκύλο που ακολουθεί τον Λούκι Λουκ. Ο Πολάκης του απάντησε ότι είναι κλόουν, λαδέμπορας και μαυραγορίτης της Κατοχής και, φυσικά, θα τον βάλει φυλακή. Δεν ξέρω αν το θυμάστε, αλλά αυτή η ιστορία, με τη φυλακή, τραβάει κάτι χρόνια. Επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ο Αδωνις προειδοποιούσε τον Πολάκη ότι θα τον κλείσει στη φυλακή. Μόνο ριγέ στολή δεν του είχε πάρει. Τώρα είναι η σειρά του Πολάκη να επιστρέψει την προειδοποίηση. Θα μπορούσες να το εντάξεις όλο αυτό σε μία ιστορική κόντρα δύο κοινοβουλευτικών ανδρών; Δεν νομίζω. Περισσότερο μου βγάζει μία κόντρα από εκείνες που βλέπεις στα κινούμενα σχέδια. Κάτι σαν τον Ελμερ και τον Μπαγκς Μπάνι, τον Σιβλέστερ και τον Τουίτι. Αν τους αλλάξεις τα λόγια και βάλεις την κατάλληλη μουσική, το παίζεις και Σάββατο πρωί στην παιδική ζώνη.

Βραδινή ζώνη

Ζάπινγκ στις μικρές ώρες της ημέρας, κατά τις 2 τα ξημερώματα. Στο κανάλι της Βουλής μεταδίδεται η συζήτηση επί της πρότασης δυσπιστίας. Ενας ταλαίπωρος βουλευτής, δεν έχει σημασία ποιος και από πού, είναι στο βήμα και προσπαθεί να σηκώσει τους τόνους. Κάτω στα έδρανα είναι κάποιες βασανισμένες ψυχές που τις έριξαν μέσα στη μαύρη νύχτα για να κρατούν αναμμένη τη φωτιά της διαδικασίας. Κατέβηκε ο βουλευτής, ανέβηκε μία κυρία με μοναδική ελπίδα κάποιος τηλεθεατής να βρει το θέαμα πιο ενδιαφέρον από το τηλεμάρκετινγκ. Είναι τα αποπαίδια από την επαρχία, οι βουλευτές που δεν έχουν πρόσβαση στα μεγάλα κανάλια και η δημοσιότητά τους δεν βγαίνει έξω από τα όρια του νομού τους. Και απευθύνονται αποκλειστικά σε ξενύχτηδες, σαν σερβιτόροι πατσατζίδικου όπου ακόμα και αν βρωμάει το πιάτο, κάποιος πρέπει να είναι εκεί για να το σερβίρει.