Η οικονομία στο προεκλογικό προσκήνιο

Η συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού τη Δευτέρα έδωσε στην ουσία το έναυσμα για την άτυπη έναρξη της προεκλογικής περιόδου. Η επιλογή της θεματικής ενότητας της οικονομίας δεν ήταν τυχαία, αφού το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου έχει διαπιστώσει ότι:

α) Τα θέματα της οικονομίας, η ακρίβεια και οι πιέσεις που ασκούνται στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς είναι το υπ’ αριθμόν 1 ζήτημα για τους πολίτες, οι οποίοι το ιεραρχούν ως το σημαντικότερο πρόβλημα σε όλες τις δημοσκοπικές καταγραφές.

β) Παρά την ακρίβεια και την αύξηση του πληθωρισμού, το πεδίο της οικονομίας θεωρείται προνομιακό για τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και τη ΝΔ συνολικά. Αποτελέσματα ποιοτικών ερευνών συνεχίζουν να δείχνουν ότι για την πλειοψηφία των πολιτών ο Κ. Μητσοτάκης θεωρείται καλύτερος γνώστης των οικονομικών θεμάτων έναντι του κ. Τσίπρα και ικανότερος διαχειριστής των οικονομικών μεγεθών.

Η εικόνα αυτή συνοδεύει τον κ. Μητσοτάκη από την πρώτη φάση της πανδημίας, ενώ ο ίδιος δεν απώλεσε ποτέ το τεχνοκρατικό προφίλ που έχει φιλοτεχνήσει από την αρχή της πολιτικής του σταδιοδρομίας.

Παράλληλα με τις εξαγγελίες των δικών του προγραμματικών θέσεων για την οικονομία, ο Πρωθυπουργός αναμένεται καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου να υπενθυμίζει στο εκλογικό σώμα τις επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής του θητείας, υπερτονίζοντας το ζήτημα της φορολόγησης της μεσαίας τάξης, πεδίο το οποίο σύμφωνα με την κυβερνητική ανάγνωση συνεχίζει να στοιχίζει στον ΣΥΡΙΖΑ και να επαναφέρει άσχημες μνήμες της οικονομικής του διαχείρισης.

Από την πλευρά του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αντιλαμβάνεται την οικονομία όχι ως τον σκοπό αλλά ως το μέσο για μια πιο δίκαιη και χωρίς κραυγαλέες ανισότητες κοινωνία. Το κεντρικό προεκλογικό του μήνυμα «Δικαιοσύνη Παντού» αντανακλά και στην οικονομική του προσέγγιση και εξειδικεύεται ως δίκαιη αύξηση των εισοδημάτων και δίκαιη αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου.

Ισχυρό χαρτί για τον κ. Τσίπρα, σύμφωνα με όλα τα δημοσκοπικά δεδομένα, παραμένει η νεότερη γενιά, την οποία, μέσω μιας στοχευμένης προεκλογικής καμπάνιας, επιχειρεί να πείσει για τη σημασία της συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία, ευελπιστώντας ότι η μαζική προσέλευση των νέων θα καταφέρει να ισοσκελίσει την υπεροχή της κυβερνητικής παράταξης στις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες του πληθυσμού.

Στην αυγή αυτής της προεκλογικής περιόδου και οι δύο αρχηγοί ξεκινούν έχοντας ορισμένες πολιτικές σταθερές, την επίδραση των οποίων θα προσπαθήσουν να μεγιστοποιήσουν όσο αυτή εξελίσσεται:

Η σταθερότητα και η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται ο Κ. Μητσοτάκης απέναντι στη δίκαιη εισοδηματική αναδιανομή για τους πολλούς που προτάσσει ο Αλ. Τσίπρας. Οι επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα σε αντιπαράθεση με τον ενισχυμένο κρατικό έλεγχο των οργανισμών κοινής ωφέλειας.

Πρόκειται για δύο διαφορετικές οικονομικές εκδοχές ανάπτυξης, βαθιά πολιτικές σε κάθε περίπτωση, τις οποίες οι δύο βασικοί διεκδικητές θα ξεδιπλώσουν στον δρόμο προς τις εκλογές, χρησιμοποιώντας ο καθένας τους προσωπικούς του λεκτικούς, οπτικούς και αισθητικούς κώδικες επικοινωνίας.

Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι διευθυντής Ερευνών GPO