Δεν είναι ώρα για… λόγια

Προφανώς και θα μπορούσε ο Ολυμπιακός χθες βράδυ φεύγοντας από το Περιστέρι να είχε φτιάξει το Superleague κέφι του για τα καλά, έχοντας μειώσει στους τέσσερις βαθμούς τη διαφορά από την κορυφή του πίνακα. Σπατάλησε ίσως μια ευκαιρία σε μια παρτίδα κόντρα στον Ατρόμητο. «Ισως» γιατί αν στη διαδρομή για το 1-1 οι Ερυθρόλευκοι έχασαν τρεις – τέσσερις φάσεις γκολ, έχασαν άλλες τόσες και οι Περιστεριώτες. Δεν ήταν καλύτεροι λοιπόν. Δεν έδειξαν να αντιλαμβάνονται με αποδείξεις την πρόκληση που τους προέκυψε.

Μια ευκαιρία όμως που στο φινάλε του πρώτου γύρου οι περισσότεροι καλά καλά δεν τη φαντάζονταν. Από το -12 στο -6 με μισό πρωτάθλημα μπροστά δεν είναι απολογισμός για να απογοητεύεσαι. Είναι λόγος να πας δίχως λόγια στην επόμενη προπόνηση. Και να προσπαθήσεις περισσότερο καταλαβαίνοντας ότι λάθη σαν το χθεσινό ή σαν εκείνο στα Γιάννινα πριν από τα Χριστούγεννα απαγορεύονται. Η κορυφή της Superleague μοιάζει πλέον με μια παρτίδα σκληρού πόκερ. Ο Ολυμπιακός έχει καρέκλα στο τραπέζι του τίτλου, όπως και ο ΠΑΟΚ που χθες την πήρε με το έτσι θέλω μέσα από τη Λεωφόρο. Καρέκλα που δεν είχε έπειτα από την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου. Δεν έχει σίγουρα το καλύτερο φύλλο, δεν το είχε ποτέ από την αρχή της σεζόν. Δεν είναι ώρα όμως για να μετρηθούν οι πιθανότητες. Πρέπει απλά να αντιληφθούν όλοι πως οι ευκαιρίες δεν είναι ατελείωτες…

Σε αυτό το πρωτάθλημα οι Πειραιώτες μπορεί να τερματίσουν και τέταρτοι, όπως ακριβώς είναι σήμερα η βαθμολογική τους θέση. Μπορούν όμως και να αποδείξουν ότι είναι ικανοί για κάτι που δεν περίμενε κανείς στα μέσα Νοέμβρη. Ακόμη είναι με έναν τρόπο στο χέρι τους. Αρκεί να σταματήσουν να πυροβολούν τα πόδια τους. Η ισοφάριση χθες προκύπτει στο 64΄ από μια κάθετη μπαλιά σαράντα μέτρων στην «πλάτη» της άμυνας μιας ομάδας που προηγείται και παρά ταύτα βρίσκεται με ανισορροπία σε κατοχή μπάλας. Λάθος που δεν δικαιολογείται. Ενα ακόμη, σε ακατάλληλη στιγμή.