«Παρατράγουδα» μπροστά στην κάλπη

Στην πραγματικότητα η απόφαση είχε ληφθεί πριν το πρωθυπουργικό αεροσκάφος τροχοδρομήσει, στις τρεις τα ξημερώματα, στην Ελευσίνα. Φάνηκε, άλλωστε, και από την αντίδραση του Κυριάκου Μητσοτάκη στις Βρυξέλλες – η «πολύ σοβαρή υπόθεση» δεν άφηνε περιθώριο ελιγμών από την πλευρά της Μαρίας Σπυράκη. Και υπάρχει μια ειρωνεία στο ότι η σχέση της ευρωβουλευτού με τη ΝΔ, τουλάχιστον ως κομματικού στελέχους, διακόπηκε στις αίθουσες του Μπερλεμόν. Ο Πρωθυπουργός ενημερώθηκε για την υπόθεση μεσούσης της Συνόδου του Συμβουλίου Αρχηγών – και τα νεύρα τεντώθηκαν από τον αιφνιδιασμό. Είναι αμφίβολο, δε, εάν υπήρξε προχθές το βράδυ επικοινωνία του με την ευρωβουλευτή. Στον χθεσινό πρωινό καφέ στο Μαξίμου η συζήτηση ήταν μάλλον τυπική – και επιβεβαίωσε τις αποφάσεις: η Σπυράκη τίθεται κι εκτός του ψηφοδελτίου της ΝΔ στην Α΄ Θεσσαλονίκης. Το «μέχρι νεωτέρας» δεν φαίνεται να αλλάζει την πορεία των πραγμάτων. Στις Βρυξέλλες οι όποιες εξελίξεις θα τρέξουν μετά τις εθνικές κάλπες στην Ελλάδα.

H μεγαλύτερη εικόνα που αναζητούν από χθες το πρωί οι περισσότεροι στο κυβερνητικό στερέωμα έχει να κάνει με τη σύνδεση του εκλογικού ορίζοντα και της υπόθεσης Σπυράκη. Υποδηλώνει η πρωθυπουργική αυστηρότητα κάτι και για το εκλογικό χρονοδιάγραμμα; Οχι απαραιτήτως. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, διαβεβαιώνουν εσωτερικές πηγές, δεν επικεντρώθηκε στην ουσία της υπόθεσης Σπυράκη. Δεν επεδίωξε να μπει στον ρόλο του δικαστή. Θα ήταν, άλλωστε, και ανώφελο και έξω από τον χαρακτήρα του. Αρκούσε η εμπλοκή της σε μια έρευνα της OLAF, της ευρωπαϊκής υπηρεσίας που διερευνά περιπτώσεις απάτης εις βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ, διαφθοράς και σοβαρών παραπτωμάτων στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Σε έναν παράλληλο φάκελο με την Εύα Καϊλή, την ώρα που η μέχρι πρότινος αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βρίσκεται υπό κράτηση για το Qatargate. Εν ολίγοις, η τοξικότητα της Εύας «έκαψε» και τη Μαρία για το δικό της «παρατράγουδο».

Ούτε αυτή η εξήγηση, ωστόσο, δίνει την πλήρη εικόνα για την πρωθυπουργική αντίδραση. Το στοιχείο που βάρυνε στην απόφαση αναστολής της κομματικής ιδιότητας της ευρωβουλευτού ήταν ότι η Σπυράκη γνώριζε πως βρισκόταν υπό τον έλεγχο της OLAF, αλλά ο Μητσοτάκης και το Μαξίμου το αγνοούσαν. Πολύ περισσότερο, η Σπυράκη γνώριζε στις 24 Νοεμβρίου, όταν φωτογραφίστηκε με τον Μητσοτάκη στο πρωθυπουργικό γραφείο για να επισημοποιήσει τη μετακόμισή της στο κομματικό ψηφοδέλτιο της Α΄ Θεσσαλονίκης. Εκ των υστέρων, ο Μητσοτάκης το ερμηνεύει ως κίνηση παγίδευσής του.

Οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης, που θεωρεί ότι το ζήτημα Σπυράκη σωρεύει αρνητικό φορτίο στην κυβέρνηση, ήταν αναμενόμενες. Ενδεχομένως παίζει τον ρόλο της και η εκλογική πίεση για την άμεση ενεργοποίηση των γαλάζιων αντανακλαστικών, αλλά από νωρίς ο Μητσοτάκης έχει στείλει το μήνυμα ότι δεν κινείται σε μια γραμμή εσωκομματικών και εν γένει πολιτικών ισορροπιών για θέματα ηθικής απαξίας, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους. Το μήνυμα και στο στελεχικό προσωπικό είχε διαβιβαστεί ήδη με την περίπτωση Πάτση, όπως και νωρίτερα με την περίπτωση Δούκα. Και δεν υπάρχει περιθώριο για διαφορετικές αντιδράσεις στην αφετηρία μιας προεκλογικής εκστρατείας.

Το ζητούμενο και για το κυβερνητικό επιτελείο είναι εάν το νέο κρούσμα αφήνει και τι είδους εκλογικό αποτύπωμα – όταν ο βραχνάς είχε περιοριστεί στην υπόθεση των παρακολουθήσεων. Προφανώς θα μετρηθεί και με εσωτερικής χρήσης δημοσκοπήσεις, αλλά μια ανησυχία ότι έρχεται κι αυτό να προστεθεί σε ζητήματα που ανοίγουν πληγές εκφράζεται χωρίς περιστροφές. Ο Μητσοτάκης, πάντως, δεν σκόπευε και δεν σκοπεύει να εξαντληθεί σε μια καμπάνια που να θυμίζει μια σταυροφορία ηθικής. Οσοι το επεδίωξαν στο παρελθόν το βρήκαν μπροστά τους. Η «αυτοδύναμη Ελλάδα» περνά από τον δρόμο της οικονομικής ανάκαμψης, των επενδύσεων, των νέων τεχνολογιών. Και σε αυτό το πλάνο θα επιμείνει μέχρι την ώρα της κάλπης. Μέσα στο σκηνικό που διαμορφώνεται, ωστόσο, όλο και πληθαίνουν οι φωνές τριγύρω του που θέλουν αυτή η ώρα να έρθει νωρίτερα…