Εκλογές ή «ράδιο – αρβύλα»;

Εκλογές ή «ράδιο-αρβύλα»;

Ενα τρελό σενάριο για τις πολιτικές εξελίξεις κυκλοφορεί από χθες μεταξύ των εντός των τειχών της εγχώριας «Ιερουσαλήμ» και αμφιταλαντεύτηκα πολύ αν έπρεπε να το μεταφέρω. Δεν είναι δα και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο, ειδικά όταν εκείνος που κατέχει και το μαχαίρι και το πεπόνι στα χέρια του αρνείται κατηγορηματικά να παραδεχτεί ακόμη και ότι το συζητάει. Τελικά αποφάσισα να το κάνω, διότι στην πολιτική έχουμε δει διάφορα τρελά – μπορεί να το δούμε και αυτό (μη βιάζεστε) που θα περιγράψω εν συνεχεία.

Σύμφωνα λοιπόν με το σενάριο, το τρελό σενάριο, ο πρόεδρος Κυριάκος πρόκειται να αιφνιδιάσει κατά την αυριανή ομιλία του στη Βουλή, οπότε και θα ολοκληρωθεί η 5ήμερη συζήτηση επί του προϋπολογισμού για το 2023, προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές για μία από τις δύο τελευταίες Κυριακές του Ιανουαρίου, 22 ή 29 του μηνός. Με την προοπτική ο δεύτερος γύρος, που θα δώσει και κυβέρνηση, να πραγματοποιηθεί είτε στις 26 Φεβρουαρίου είτε στις 5 Μαρτίου!

Κατά το σενάριο το οποίο σε άλλες περιπτώσεις θα λέγαμε ότι είναι έως και «επιστημονική φαντασία», sci-fi όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, ο πρόεδρος Κυριάκος έχει καταλήξει πλέον σε αυτή τη μείζονος σημασίας για τον ίδιο και τη χώρα πρωτοβουλία προκειμένου να δοθεί ένα τέλος στην τοξικότητα που δηλητηριάζει την πολιτική ζωή και αποτελεί τροχοπέδη για το κυβερνητικό έργο.

Αυτό άκουσα, αυτό μεταφέρω, και δεν επικαλούμαι τίποτε το χειροπιαστό για να το υιοθετήσω κιόλας a priori. Θα φανεί σε κάτι περισσότερο από 24 ώρες αν πρόκειται για αλήθεια ή για πληροφορία τύπου «ράδιο – αρβύλα»…

Στο μυαλό του Κυριάκου

Για να μη λέμε πάντως λόγια στον αέρα, έχω να προσθέσω κάτι πολύ ουσιαστικό, το οποίο και το έχω διασταυρωμένο, σχετικά με τα προηγούμενα: στενοί συνεργάτες και φίλοι προσωπικοί του (και της οικογένειας, από δεκαετίες) εισηγούνται στον Κυριάκο πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, εντός του Ιανουαρίου.

Την Τρίτη μάλιστα, πριν αναχωρήσει για τις Βρυξέλλες, υπήρξε και σχετική σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, με κάποιους εξ αυτών να του λένε ότι πρέπει να πάει άμεσα στις εκλογές, γιατί «το κλίμα επιβαρύνεται» και γιατί «δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε καλό μέχρι την άνοιξη που σκέφτεσαι να τις κάνεις».

Η συζήτηση, πάντα κατά τις πληροφορίες μου, δεν ήταν άνετη, αντιθέτως, λέει, ανέβηκαν οι τόνοι, όταν έγιναν και δυσοίωνες προβλέψεις.

Η κατακλείδα πάντως ήταν ότι «δεν το σκέφτεται» – δηλαδή δεν σκέφτεται εκλογές πριν από την άνοιξη.

Τώρα εγώ, με βάση και το σενάριο που ανέπτυξα στην αρχή, πού να τα αποδώσω όλα αυτά; Στην πρόθεσή του να διατηρήσει πλεονέκτημα του απόλυτου αιφνιδιασμού, μη ανοίγοντας τα χαρτιά του ούτε στους δικούς του; Για να πιάσει τους άλλους στον ύπνο, κατά το κοινώς λεγόμενο; ΄Η στο ότι πράγματι έχει αποφασίσει να προχωρήσει σύμφωνα με το δικό του χρονοδιάγραμμα περί εκλογών «στο τέλος της 4ετίας» και ό,τι γίνει; Και αυτό θα δείξει. Σε κάτι περισσότερο από 24 ώρες, όπως προαναφέρω.

Το σύστημα ετοιμάζεται

Πάντως, διάφορα προεκλογικά, που θα μπορούσαν, ας πούμε, να ενταχθούν σε έναν σχεδιασμό για γρήγορες, αιφνιδιαστικές, πρόωρες εκλογές, γίνονται. Και επιδόματα δίνονται, όπως το συγκεκριμένο πρόσφατο στους ένστολους, και περιοδείες πραγματοποιήθηκαν ήδη με το μισό Υπουργικό Συμβούλιο σε ρόλο ακολούθου και «επί τόπου» (σε συνδυασμό και με άλλες που προγραμματίζονται), και μεγάλες εκδηλώσεις οργανώνονται – λ.χ. μια μεγάλη την προσεχή Τρίτη στον Ελληνικό Κόσμο στην οδό Πειραιώς, όπου από κοινού με τον Βασ. Κικίλια θα παρουσιάσει το φετινό success story του ελληνικού τουρισμού. Λιγότερες αριθμητικά αφίξεις από το 2019, πολύ περισσότερα έσοδα…

Επίσης και εντολές έχουν δοθεί στους υπουργούς να «μαζέψουν» όποια επείγουσα εκκρεμότητα υπάρχει από νομοθετικής άποψης ή υπογραφών.

Γενικά, θα έλεγε κανείς ότι το σύστημα ετοιμάζεται. Το «για πότε» θα φανεί – μην το επαναλάβω. Σε 24 ώρες κ.λπ., κ.λπ.

Το χαρτί της αυτοδυναμίας

Και έχουμε και τα υπόλοιπα. Αν, ας πούμε, ξένισε πολλούς η σφοδρότητα της επίθεσης του προέδρου Κυριάκου κατά του προέδρου Νίκου Ανδρουλάκη, εκείνοι που γνωρίζουν (όπως και οι άλλοι που καταλαβαίνουν, όπως εγώ) βλέπουν μπροστά τους, ολοζώντανη, τη στρατηγική Κυριάκου για τις εκλογές, όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν. Ο Κυριάκος, που δεν είναι κανένα κορόιδο ή κανένας άπειρος, αντιλαμβάνεται πως ό,τι είχε να πάρει από τα δεξιά του το έχει πάρει. Αρα εκεί που υπάρχει ένας κόσμος για να τον προσεγγίσει είναι στο Κέντρο, αυτό το περίφημο Κέντρο που δίνει κυβερνήσεις στη χώρα, γιατί είναι το βαρόμετρο για τις διαθέσεις της υπόλοιπης κοινωνίας. Που πότε επιλέγει να στραφεί προς τα αριστερά και πότε προς τα δεξιά, ανάλογα με το τι διακυβεύεται, και εκείνο θεωρεί πως κρίνεται κάθε φορά στις εκλογές. Τι ποσοστό του εκλογικού σώματος αντιπροσωπεύει αυτό το μετακινούμενο Κέντρο; Μπορεί και 10%, μπορεί και λίγο περισσότερο, αλλά πάντως είναι η κρίσιμη μάζα η οποία κάθε φορά δεν αφήνει τον τόπο να περιπέσει σε ακυβερνησία, την οποία τρέμει. Γιατί συνήθως αυτό το Κέντρο αντιπροσωπεύει τον κορμό της ελληνικής οικονομίας, τη βάση της επιστημονικής κοινότητας, τους ανθρώπους που με μια λέξη θα τους χαρακτήριζες «νοικοκυραίους».

Σε αυτούς απευθύνθηκε ο πρόεδρος Κυριάκος, όταν έστελνε τον Ανδρουλάκη στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ, προχθές (από τις Βρυξέλλες, παρακαλώ, καθόλου τυχαίο!). Αν σκέφτεστε να τον ψηφίσετε, να ξέρετε ότι αυτός θα κάνει κυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ, οπότε λάβετε τα μέτρα σας.

Απλή συλλογιστική, αλλά μέσα της έχει συμπυκνωμένη μια μεγάλη αλήθεια: ότι ο πρόεδρος Κυριάκος έχει τραβήξει το χαρτί της αυτοδυναμίας και έχει πετάξει στα άχρηστα το χαρτί της συγκρότησης μιας κυβέρνησης του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου!

Η γαλάζια στρατηγική

Το καινούργιο που έχω να συνεισφέρω σε αυτό είναι ότι όλη αυτή η στρατηγική που ξεδιπλώνεται από πλευράς ΝουΔου και φάνηκε ότι έγινε με αφορμή την υπόθεση της Εύας Καϊλή, μόνο έτσι δεν είναι. Αντίθετα, είναι προϊόν των καθημερινών μετρήσεων που κάνει το κυβερνών κόμμα και αφορούν το… ΠΑΣΟΚ!

Εδώ και έναν μήνα τουλάχιστον, μετράται το τι συμβαίνει στην εκλογική βάση του Κινήματος, με βάση τις τοποθετήσεις που παίρνει για τα προβλήματα της χώρας, τις δηλώσεις του αρχηγού του και γεγονότα που συμβαίνουν στη δρώσα πολιτική σκηνή.

Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν οι αναλυτές είναι ότι το κυρίαρχο στοιχείο μεταξύ των ψηφοφόρων της Κεντροαριστεράς, που το 2019 είχαν επιλέξει να ψηφίσουν κυρίως Μητσοτάκη για να φύγει από την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ και μετά την εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη έδειχναν διατεθειμένοι να επανακάμψουν στον φυσικό τους χώρο, είναι καθαρή στάση αναμονής, η οποία μπορεί να οφείλεται και σε σύγχυση. Εμφανίζονταν δηλαδή, με δυο λόγια, «να το ξανασκέφτονται».

Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τα όσα είπε αποφάσισε να κάνει αυτό ακριβώς – να εντείνει τις αμφιβολίες και τον σκεπτικισμό τους.

Το ότι το έκανε τώρα το αποδίδουν, ως ευκαιρία, στη «χρέωση» της Καϊλή στη ΝουΔου ως δούρειου ίππου μέσα στο ΠΑΣΟΚ.

Και εννοείται, θα το ακούμε πολύ συχνά από εδώ και μπρος…