Ο Μαραθώνιος στη Βαλένθια

Την περασμένη Κυριακή πραγματοποιήθηκε με τεράστια επιτυχία και εντυπωσιακά ρεκόρ ο Μαραθώνιος στη Βαλένθια της Ισπανίας και θέλησα να γράψω μερικές κουβέντες για αυτόν τον αγώνα που είναι ένας από τους πολύ αγαπημένους μου. Αλλωστε είναι μέχρι στιγμής ο μοναδικός Μαραθώνιος εκτός συνόρων που επέλεξα να τρέξω δύο φορές.

Πρόκειται για σπουδαία διοργάνωση και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι έχει χαρακτηριστεί Gold Marathon. Μόνιμα τα τελευταία χρόνια οι επιδόσεις που σημειώνονται είναι εκπληκτικές, κάτι που συμβαίνει για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Η διαδρομή είναι πραγματικά ο ορισμός της απόλυτα επίπεδης κούρσας, ο κόσμος – ειδικά στα τελευταία χιλιόμετρα – παροτρύνει καθοριστικά τους δρομείς, ενώ στην εκκίνηση στέκονται μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα των elite μαραθωνοδρόμων παγκοσμίως.

Ο φετινός νικητής στους άνδρες Κενυάτης Κίπτουμ Κέλβιν έκανε ρεκόρ διαδρομής 2:01:53, επίδοση που είναι η 3η καλύτερη όλων των εποχών στα 42.195 μέτρα και απέχει μερικά δευτερόλεπτα από το παγκόσμιο ρεκόρ 2:01:09 του συμπατριώτη του Ελιουντ Κιπσόγκε.

Αντίστοιχη εικόνα και στις γυναίκες, όπου η Μπερίσο Σανκούλε Αμάνε από την Αιθιοπία συνέτριψε το ατομικό της ρεκόρ, σημείωσε επίσης την 3η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών γράφοντας στο ρολόι 2:14:58 και τερμάτισε μόλις λίγα δευτερόλεπτα μακριά από το παγκόσμιο ρεκόρ 2:14:04 της Κενυάτισσας Μπρίτζιτ Κόσγκεϊ.

Είκοσι δύο αθλητές τερμάτισαν με επιδόσεις κάτω από 2:09 και 9 αθλητές κάτω από 2:06 ενώ ανάμεσα στους σχεδόν 28.000 μαραθωνοδρόμους που έζησαν τη χαρά του τερματισμού ήταν όπως κάθε χρόνο πολλοί Ελληνες, αρκετοί εκ των οποίων σημείωσαν εξαιρετικές επιδόσεις!

Επικεφαλής της διοργάνωσης του Μαραθωνίου στη Βαλένθια είναι ο πρόεδρος της AIMS και θερμός φίλος της Ελλάδας Πάκο Μποράο, κάτι που αρκεί για να υποθέσει κανείς ότι πρόκειται για έναν αγώνα που δεν του λείπει τίποτα.

Επιπλέον, μιλάμε για μια πανέμορφη ισπανική πόλη δίπλα στη θάλασσα, ενώ το Πάρκο των Τεχνών όπου τερματίζουν οι μαραθωνοδρόμοι με τις δημιουργίες του Καλατράβα είναι πραγματικά μοναδικό!

Νομίζω ότι αν μου δινόταν η ευκαιρία, θα έτρεχα κάποια στιγμή και 3η φορά στη Βαλένθια!