Το προφίλ του παιδόφιλου

Οι μαστροποί και οι παιδόφιλοι έχουν κοινά χαρακτηριστικά ψυχοπαθητικής διαταραχής προσωπικότητας. Εμφανίζουν παράνομες συμπεριφορές, ψευδολογία, χωρίς όρια χειρισμό των άλλων ανθρώπων, έλλειψη ενοχών και τύψεων και ασφαλώς βίαιη και κακοποιητική συμπεριφορά. Τα άτομα αυτά εμφανίζουν απουσία συναισθηματικής ευαισθησίας, έχουν, δηλαδή, παντελή απουσία ενσυναίσθησης. Νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους και τους στόχους τους, ζουν παρασιτικά. Δεν δέχονται την ευθύνη για τα λάθη τους, δεν μετανιώνουν, δεν τροποποιούν τη συμπεριφορά τους ακόμη κι όταν τιμωρούνται. Ποιο είναι όμως το προφίλ του παιδόφιλου;

Είναι κυρίως άντρες – ετεροφυλόφιλοι, ομοφυλόφιλοι ή bisexual. Μπορεί να έχουν σεξουαλική ζωή με ενήλικες αλλά προτιμούν τα παιδιά γιατί είναι διαθέσιμα και ευάλωτα. Συνήθως, οι ηλικίες τον παιδόφιλων είναι από 17 ετών έως τη μέση ηλικία. Τα περισσότερα θύματα είναι κορίτσια και ο δράστης μπορεί να είναι συγγενής, φίλος ή γείτονας ή κάποιος που με κάποιο τρόπο έχει έρθει σε επαφή με το παιδί ή την οικογένειά του. Κάποιες φορές, οι δράστες αναφέρουν ότι και οι ίδιοι ήταν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.

Σίγουρα είναι άτομα που δεν μπορούν να διαχειριστούν τις ισότιμες σχέσεις με ενήλικες, ενώ πιθανόν να συνυπάρχουν και άλλες διαταραχές προσωπικότητας.

Μπορεί να είναι δάσκαλοι, κληρικοί, προπονητές, άνθρωποι που συνήθως είναι κοντά σε παιδιά, αλλά και κοινοί εγκληματίες. Προσπαθούν να είναι δημοφιλείς και συνήθως πρόκειται για άτομα «υπεράνω πάσης υποψίας». Κατά κανόνα παραπλανούν τα παιδιά με «δώρα», καραμέλες, σοκολάτες, χρήματα και εστιάζουν κυρίως σε παιδιά που είναι μόνα τους, ή χρειάζονται προσοχή και φροντίδα. Για παράδειγμα, απευθύνονται σε παιδιά και οικογένειες με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και οικονομική ανέχεια, «τάζοντας» μικρά «δώρα» που σιγά – σιγά γίνονται ολοένα και πιο ελκυστικά. Με τη μέθοδο αυτή, τα παιδιά υποβάλλονται στη σεξουαλική κακοποίηση και σταδιακά αυτό γίνεται μια «μαθημένη συμπεριφορά» από το παιδί, το οποίο τη θεωρεί, ως ένα βαθμό, μη προβληματική και ύποπτη. Ολα τα παραπάνω, είναι σε άμεση σχέση με την παραμέληση, την αδιαφορία, από την πλευρά της οικογένειας, ή και σε κάποιες περιπτώσεις με την απουσία ηθικών κανόνων και κώδικα αξιών, που κάθε οικογένεια οφείλει να προσδίδει στο παιδί από τη μικρή ηλικία. Σε αρκετές περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχει υποβάθμιση αυτών των συμβάντων και ανοχή της οικογένειας («κάνω ότι δεν βλέπω, δεν καταλαβαίνω»), ή και τη σιωπηρή αποδοχή, ακόμα και παραίνεση, προς εκμετάλλευση του παιδιού. Κάποιοι άνδρες παντρεύονται γυναίκες που έχουν παιδιά στην ηλικία που τους ενδιαφέρει για να τα κακοποιήσουν σεξουαλικά.

Κάποιοι παιδόφιλοι μπορεί να τους αρκεί να κοιτάζουν παιδιά, ή να βγάζουν φωτογραφίες, ενώ άλλοι προχωράνε σε χάδια, σωματική επαφή ή και διείσδυση. Ακόμα και όταν ο παιδόφιλος δεν έχει παιδιά, το σπίτι του είναι γεμάτο με παιχνίδια και αντικείμενα που αρέσουν στα παιδιά. Ο παιδόφιλος δεν θα σταματήσει να κακοποιεί σεξουαλικά γιατί δεν θεωρεί ότι κάνει κάτι κακό, παρά μόνον εάν συλληφθεί.

Η δρ Ιλια Ν. Θεοτοκά είναι κλινική ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια Ψυχιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Αιγινήτειο Νοσοκομείο