Tι είδε ο Σολτς τις 11 ώρες παραμονής του στο Πεκίνο

Αποχαιρετώντας χθες τους ηγέτες της συνόδου κορυφής για τα Δυτικά Βαλκάνια που είχε προσκαλέσει στην Καγκελαρία, ο καγκελάριος Ολαφ Σολτς αναχώρησε και ο ίδιος με προορισμό το Πεκίνο. Η επίσκεψή του θα διαρκέσει μόνον 11 ώρες. Αλλά δεν είναι η διάρκεια που κάνει ιδιαίτερη την πρώτη επίσκεψη δυτικού ηγέτη στην κινεζική πρωτεύουσα. Είναι πρωτίστως το γεγονός ότι πραγματοποιείται λίγες μόνον ημέρες μετά το συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, στο οποίο ο κινέζος ηγέτης, Σι Τζινπίνγκ, εξασφάλισε μία τρίτη θητεία στο τιμόνι της Κίνας και μάλιστα με εξουσίες, που μόνον ο Μάο είχε συγκεντρώσει στα χέρια του.

Τον χρόνο της επίσκεψης επέλεξε ο ίδιος ο καγκελάριος Σολτς. Και δέχτηκε για αυτό έντονη κριτική και εντός και εκτός Γερμανίας. Η απάντηση του Σολτς είναι ότι στη σημερινή συγκυρία είναι ακόμα πιο σημαντική μία δια ζώσης συνάντηση με τον ηγέτη της Κίνας, καθώς πέρασαν τρία χρόνια από την τελευταία επίσκεψη της προκατόχου του, Ανγκελα Μέρκελ, στην Κίνα, διάστημα στο οποίο έγιναν σημαντικές αλλαγές στον κόσμο.

«Η Κίνα σήμερα δεν είναι η ίδια που ήταν πριν από πέντε ή δέκα χρόνια», λέει ο Σολτς σε άρθρο του στην εφημερίδα «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ» (FAZ). Και είναι σαφές ότι «αφού αλλάζει η Κίνα, θα πρέπει να αλλάξει και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την Κίνα».

Βασική αλλαγή είναι η προσήλωση του καθεστώτος Σι στις αρχές του μαρξισμού – λενινισμού, πολύ πιο έντονη από προηγούμενα συνέδρια του ΚΚΚ. Αναβαθμίζεται η επιδίωξη της «Εθνικής Ασφάλειας», συνώνυμη με τη σταθερότητα του κομμουνιστικού συστήματος, αλλά και της «Εθνικής Αυτονομίας». Και αυτό θα έχει συνέπειες για τους εμπορικούς της εταίρους. Κατά τον γερμανό καγκελάριο, επιδίωξη του Σι είναι να εστιάσει στην εσωτερική αγορά της Κίνας, ενισχύοντας ταυτόχρονα την εξάρτηση των ξένων εταιρειών από την Κίνα. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι οι γερμανικές επιχειρήσεις και η γερμανική κυβέρνηση πρέπει να μειώσουν την «επικίνδυνη εξάρτηση» στις βιομηχανικές αλυσίδες παραγωγής, λέει ο Σολτς.

Ο καγκελάριος αντικρούει την κριτική ότι μεταβαίνει στο Πεκίνο με αντιπροσωπεία γερμανούς επιχειρηματίες, αλλά όχι με τον γάλλο πρόεδρο Μακρόν. Υποστηρίζει ότι υπήρξε «στενός συντονισμός» με τους εταίρους της ΕΕ και των ΗΠΑ πριν από το ταξίδι του, συμπεριλαμβανομένου του Μακρόν. Μεταβαίνει, δε, στην Κίνα «ως καγκελάριος της Γερμανίας, αλλά και ως Ευρωπαίος». Δεν μιλά στο όνομα ολόκληρης της Ευρώπης – «αυτό θα ήταν αλαζονικό και λάθος – αλλά η γερμανική πολιτική για την Κίνα μπορεί να είναι επιτυχής μόνο όταν ενσωματωθεί στην ευρωπαϊκή πολιτική για την Κίνα».

Ο γερμανός καγκελάριος παραδέχεται ότι υπάρχει ακόμα πολύ μακρύς δρόμος για την αμοιβαιότητα στη σχέση Κίνας – Γερμανίας, στην πρόσβαση των επιχειρήσεων στην κινεζική αγορά, τις άδειες, την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας ή ζητήματα ασφαλείας Δικαίου και ίσης μεταχείρισης των πολιτών. «Θα συνεχίσουμε να ζητούμε επιτακτικά αμοιβαιότητα», λέει ο Σολτς και «όπου η Κίνα δεν επιτρέπει αυτή την αμοιβαιότητα, αυτό δεν είναι δυνατόν να μείνει χωρίς συνέπειες».

Ωστόσο, η Κίνα παραμένει «σημαντικός οικονομικός και εμπορικός εταίρος για τη Γερμανία και την Ευρώπη, ακόμη και με μεταβαλλόμενο πρόσημο», λέει ο Σολτς. «Δεν θέλουμε αποσύνδεση από την Κίνα».

Στην ίδια λογική υπακούει και η απόφαση του Σολτς για το λιμάνι του Αμβούργου. Παρά τις αντιδράσεις και των κυβερνητικών του εταίρων, αλλά και τις προειδοποιήσεις των Αμερικανών που βλέπουν τις οικονομικές σχέσεις μέσα από τον φακό της ασφάλειας, ο Σολτς υποστηρίζει ότι ακολούθησε το κριτήριο της επικίνδυνης εξάρτησης και στην περίπτωση του μειοψηφικού μεριδίου 24,9% της κινεζικής COSCO σε τερματικό σταθμό στο λιμάνι του Αμβούργου. Χάρη στις σαφείς προϋποθέσεις που τέθηκαν, λέει, ο πλήρης έλεγχος του τερματικού σταθμού παραμένει στην πόλη του Αμβούργου και στην εταιρεία που το διαχειρίζεται.