Ενός ευρωπαϊκού… κακού μύρια έπονται

Οι ζεστές φθινοπωρινές μέρες που ακόμη κρατούν αποδιώχνουν, έστω και προσωρινά, τη σκέψη για το πόσο κοντά είναι η έλευση του χειμώνα. Του δυσκολότερου των τελευταίων δεκαετιών, όπως όλα δείχνουν, για την Ευρώπη. Πόλεμος, πανδημία, ενεργειακή κρίση, οικονομική ύφεση, ακρίβεια, δυσχέρειες στην εφοδιαστική αλυσίδα, γεωπολιτικοί αναθεωρητισμοί και φυσικά η κλιματική αλλαγή, τις συνέπειες της οποίας ζούμε χειμώνα- καλοκαίρι. Σαν αρχαία τραγωδία επιβεβαιώνεται το «ενός κακού μύρια έπονται». Η κάποτε ισχυρή και ευημερούσα Ευρώπη ξαναστήνει μπροστά της τους εφιάλτες που αφελώς νόμιζε πως δεν θα ξαναζήσει, ενώ στην πραγματικότητα με εγκληματική απρονοησία δημιούργησε όλες τις προϋποθέσεις για να εμφανιστούν.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως όσα βιώνουμε και όσα δυστυχώς θα ακολουθήσουν είναι αποτέλεσμα της πολιτικής ανικανότητας, της απουσίας ενότητας και της επικράτησης των κοντόθωρων συμφερόντων που επέβαλαν οι ηγέτιδες δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Που ακόμη και σήμερα αδυνατούν να αντιδράσουν συντεταγμένα αφήνοντας απροστάτευτους τους λαούς της Γηραιάς Ηπείρου. Μην κάνουμε λάθος, δεν πρόκειται για προσωρινή κρίση αλλά για παρακμή. Οι επόμενοι μήνες θα κρίνουν τη βιωσιμότητα όλων των κυβερνήσεων αλλά και του υβριδικού ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Στην πατρίδα μας, που κουβαλά στις πλάτες της και τη δεκαετία των Μνημονίων, όλοι κατανοούν πως τα περιθώρια αντοχών για τους περισσότερους είναι ελάχιστα και για κάποιους ανύπαρκτα. Η κυβέρνηση ορθώς επιχειρεί στροφή στην καθημερινότητα επικεντρώνοντας τις προσπάθειές της και εξαντλώντας τις δημοσιονομικές δυνατότητές της στη στήριξη των πολιτών. Καλές οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες αλλά τούτη την ώρα προέχει να δοθούν γενναίες ανάσες βοήθειας για να αντιμετωπίσουν τη σκληρή πραγματικότητα που δημιουργεί η δραματική μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος λόγω της ακρίβειας και της συνεπακόλουθης αδυναμίας να ανταποκριθούν σε βασικές τους ανάγκες. Είναι στοίχημα επιβίωσης που δεν αφορά μόνο τις πιο ευάλωτες οικονομικά ομάδες αλλά και ολοένα και περισσότερα τμήματα των μεσαίων στρωμάτων που τα τελευταία χρόνια είχαν αρχίσει να ανακάμπτουν.

Μολονότι η μεγάλη πλειονότητα αντιλαμβάνεται ότι κατά βάση είναι εξωγενείς οι αιτίες που προκαλούν πολλαπλές κρίσεις, η κυβέρνηση θα κριθεί αυστηρά και για την επιδεξιότητά της να δίνει λύσεις και για την προτεραιοποίηση των πολιτικών της και για την οξυδέρκεια και την ευαισθησία των χειρισμών της.

Καθώς ήδη έχουμε εισέλθει σε προεκλογική περίοδο αυτονόητα και η αντιπολίτευση στρέφει το βλέμμα της και τα βέλη της στην ανάδειξη όλων των οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων. Ομως και εκείνη θα κριθεί – πρωτίστως ο ΣΥΡΙΖΑ – όχι μόνο ως εύκολος υπερασπιστής όσων περνούν τις μεγάλες δυσκολίες, αλλά και για την ικανότητά τους να πείσουν πως μπορούν να διαχειριστούν μια παρατεταμένη και επιδεινούμενη κρίση.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση έχουν να κάνουν όχι με ένα οργισμένο εκλογικό σώμα αλλά βαθιά κουρασμένο, φοβισμένο και απογοητευμένο μπροστά στον πίθο των Δαναΐδων. Καθώς οι προσδοκίες είναι χαμηλές και όπως έχουν δείξει οι τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι και την τελευταία βδομάδα τα δεδομένα αλλάζουν, κάθε λανθασμένη κίνηση, κάθε υπόνοια αλαζονείας, εξαπάτησης, λαϊκισμού, ή απλώς ένα τυχαίο γεγονός μπορεί να ανατρέψει βεβαιότητες και προς τη μία και την άλλη πλευρά.

Ο Γρηγόρης Τσιμογιάννης είναι σύμβουλος Στρατηγικής Επικοινωνίας στην Precise Strategy