Ξύλα

Θεωρητικά είναι ακόμη νωρίς. Στο μεγαλύτερο μέρος μιας μεσογειακής χώρας οι κάτοικοι έχουν την άνεση να μην ανησυχούν τώρα για τη θέρμανση. Κι όμως. Μέχρι και στην Αττική με το εύκρατο κλίμα πολλοί έχουν ξεκινήσει την έρευνα αγοράς για τα καυσόξυλα των μηνών που έρχονται. Οι τιμές είναι – φυσικά – υψηλότερες από πέρυσι. Αλλά, τα 45 ευρώ παραπάνω που ενδέχεται να κοστίζει ένα «κυβικό μέτρο στοιβαχτού» μοιάζουν λίγα μπροστά στις αυξήσεις των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Ετσι, οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί θα τις υποστούν σχεδόν αδιαμαρτύρητα. Οι δε επιχειρηματίες του κλάδου από τον Σεπτέμβριο προειδοποιούν πως ίσως τα ξύλα δεν φτάσουν φέτος. Το ίδιο συμβαίνει κι άλλου. Η ζήτηση έχει ανέβει στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη – τόσο που πολλές κυβερνήσεις έχουν χαλαρώσει τους κανόνες υλοτομίας προκειμένου να βοηθήσουν τους πολίτες τους να κρατήσουν τα σπίτια τους ζεστά. Η κίνηση ακούγεται λογική μέσα σε συνθήκες ενεργειακής κρίσης. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι που επιμένουν ότι είναι απόλυτα παράλογη.

Ντιμπέιτ
Επιστήμονες και ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι η κατανάλωση περισσότερης ξυλείας απειλεί προφανώς τα δάση της Ευρώπης. Ο κίνδυνος της αποψίλωσής τους κρύβει με τη σειρά του το ρίσκο να μην πιάσει η ΕΕ τους φιλόδοξους πράσινους στόχους που έχει θέσει. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο έντονο στα βόρεια της Γηραιάς Ηπείρου όσο στα κεντρικά και τα ανατολικά. Στην Ουγγαρία έχουν αρθεί κάποιοι περιορισμοί που προστάτευαν τις δασικές εκτάσεις. O πρώην πολωνός πρωθυπουργός Γιάροσλαβ Κατσίνσκι προτρέπει τους συμπολίτες του να καίνε τα πάντα εκτός από λάστιχα. Η Ρουμανία βρίσκεται ήδη κάτω από το ευρωπαϊκό μικροσκόπιο επειδή δεν σταμάτησε την αποδάσωση σε περιοχές Natura. Τα σλοβακικά μίντια αναφέρουν αύξηση της παράνομης υλοτομίας. Στο ντιμπέιτ – στο οποίο ελάχιστοι συμμετέχουν, βέβαια – οι μεν επιχειρηματολογούν υπέρ της αντιμετώπισης του δυσκολότερου χειμώνα από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ οι δε για το δυσοίωνο κοντινό μέλλον της ζωής με το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Κάθε πλευρά, πάντως, θα μπορούσε να ικανοποιηθεί αν οι ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσιζαν επιτέλους να δράσουν πραγματικά από κοινού.