Τα μονοκλωνικά αντισώματα ενάντια στη χρόνια κεφαλαλγία

Ο πονοκέφαλος αποτελεί την πιο «κοινή» πάθηση της εποχής μας, μια ενόχληση σχεδόν καθημερινή που πλήττει μικρούς και μεγάλους όλων των ηλικιών. Συχνά, οι κεφαλαλγίες αποδίδονται στους γρήγορους ρυθμούς ζωής και το άγχος της καθημερινότητας με την προϋπόθεση όμως ότι θα έχει αποκλείσει ο γιατρός  παθολογικές καταστάσεις που μπορεί να συνοδεύονται από πονοκέφαλο όπως π.χ. αυξημένες τιμές αρτηριακής πίεσης ή μια δυσπλασία στα αγγεία του εγκεφάλου.

Τις περισσότερες φορές οι κεφαλαλγίες δεν έχουν οργανικό υπόστρωμα και αντιμετωπίζονται επιτυχώς με τη χρήση κοινών αναλγητικών όπως η ασπιρίνη, η ιμπουπροφένη και η παρακεταμόλη, φαινομενικά «αβλαβών» φαρμάκων. Ωστόσο, όσο πιο άμεση η ανακούφιση που προσφέρουν τόσο συχνότερη η χρήση τους, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη ενός είδους εθισμού στα παυσίπονα που οδηγεί στην επιδείνωση της κεφαλαλγίας, την αύξηση της πίεσης και τον επηρεασμό της νεφρικής λειτουργίας. Το ίδιο ισχύει και στις περιπτώσεις χρόνιας ημικρανίας όπου οι ασθενείς καταφεύγουν στην αλόγιστη χρήση παυσίπονων αποκτώντας ανοχή στη δράση τους, και πυροδοτώντας νέο κύμα συμπτωμάτων. Στην καρδιολογία χρησιμοποιούνται τα μονοκλωνικά αντισώματα για τη θεραπεία κοινών παθήσεων όπως π.χ. της οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας. Κάτι αντίστοιχο δοκιμάζεται για τη θεραπεία της χρόνιας κεφαλαλγίας και στον χώρο της νευρολογίας. Ερευνες έχουν δείξει ότι τα επίπεδα του πεπτιδίου του σχετιζόμενου με το γονίδιο της καλσιτονίνης (CGRP) αυξάνονται κατά τις ημικρανικές κρίσεις. Αυτό άνοιξε τον δρόμο για την ανάπτυξη μονοκλωνικών αντισωμάτων πουπεριορίζουν σημαντικά τη δράση του CGRP, καθώς φαίνεται να μειώνουν, τουλάχιστον στο μισό, τη συχνότητατης ημικρανίας, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών. Μάλιστα οι μελετητές εξέτασαν αν διακοπή των αναλγητικών με παράλληλη λήψη προφυλακτικής αγωγής με αυτό το μονοκλωνικό αντίσωμα επιτάχυνε την ανακούφιση από τα συμπτώματα. Από τα αποτελέσματα που προέκυψαν διαπιστώθηκε ότι 3 μήνες μετά την έναρξη της δοκιμής οι κρίσεις κεφαλαλγίας είχαν μειωθεί περίπου κατά 50%. Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι άνθρωποι με 8, 10 ή και περισσότερες έντονες κρίσεις τον μήνα έπειτα από έναν χρόνο θεραπείας είχαν μόνο 2-3 ήπιες κρίσεις τον μήνα, το αποτέλεσμα, ωστόσο, ποικίλλει ανάλογα την περίπτωση.

Αναμφισβήτητα,η χρόνια κεφαλαλγία είναι μία σοβαρή πάθηση, κυρίως λόγω των συνεπειών της στην ποιότητα ζωής των ασθενών, καθώς και του κοινωνικού και οικονομικού κόστους. Φυσικά, όπως ισχύει και στις περισσότερες παθήσεις, η κεφαλαλγία χρήζει ολιστικής αντιμετώπισηςμε συνδυασμό ενός υγιεινού και ισορροπημένου τρόπου ζωής, και της κατάλληλης αναλγητικής θεραπείας εμπλουτισμένης με τα νεότερα όπλα που η επιστήμη μπορεί να διαθέσει.

Ο Κώστας Τσιούφης είναι καθηγητής Καρδιολογίας ΕΚΠΑ – Α’ Πανεπιστημιακή
Καρδιολογική Κλινική στο Ιπποκράτειο Αθηνών